Από την Κωνσταντίνα Γεράκη.

Φέτος Μαμά, δεν θα  σου στείλω λουλούδια. Δεν υπάρχει πια τρόπος να τα παραλάβεις. Και ίσως τελικά τα λουλούδια να μην έχουν νόημα χωρίς εσένα να τα βάζεις σε ένα βάζο και να λες με εκείνη την απλότητα «ωραία είναι» και να χαμογελάς.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος – συγγραφέας.

Πενήντα χρόνια πριν, στις 24 Μαΐου 1976, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έφερε για συζήτηση στη Βουλή το διαβόητο νόμο 330 «περί εργατικών οργανώσεων και συνδικαλιστικών ελευθεριών», ένα από τα πιο αντεργατικά νομοθετήματα που γνώρισε ο τόπος.

Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

Την Κυριακή 2 Μαΐου 1893 περίπου 2.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα και διαδήλωσαν, ζητώντας την καθιέρωση της οκτάωρης ημερήσιας εργασίας. Ήταν η Πρώτη «Εργατική Πρωτομαγιά»στην Ελλάδα. Την κινητοποίηση είχε οργανώσει ο Κεντρικός Σοσιαλιστικός Σύλλογος του Σταύρου Καλλέργη, ο οποίος είχε ιδρύσει τον Σύλλογο τρία χρόνια πριν, ενώ εξέδιδε παράλληλα την εφημερίδα «Σοσιαλιστής».

Γράφει ο

Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, ίσως ζούμε την μαύρη κατοχή όχι βέβαια όλοι, αφού ακόμα αντέχουμε στις οικονομικές πιέσεις και  δεν αντιδρούμε.

- Περί Κατασκοπείας

1. Οι υπουργοί της κυβέρνησης και στρατιωτικοί σε υψηλές θέσεις ευθύνης που έλαβαν μήνυμα predator δεν απευθύνθηκαν στη δικαιοσύνη για να διερευνηθεί ποιος αποπειράθηκε να τους παρακολουθήσει και για ποιους λόγους. Δεν ζήτησαν καν τον έλεγχο των τηλεφώνων τους. Σήμερα δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στη θέση τους μονάχα γι' αυτό τον λόγο.

Γράφει η Χριστίνα Θ. Παυλίδου.

Δικηγόρος / Διαμεσολαβήτρια

Με το παρόν κείμενο ξεκινά μια μίνι-σειρά ενημερωτικών άρθρων γύρω από τον θεσμό της Διαμεσολάβησης.

Γράφει ο

Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

Το ημερολόγιο έγραφε 27 Απριλίου 1941. Θυσία του Εύζωνα Κωνσταντίνου Κουκίδη, παράδειγμα Ηρωισμού και αυτοθυσίας, για τους νεότερους Έλληνες!!!

“Αν δεν υπήρχαν αντίπαλοι, δε θα υπήρχαν αγώνες. Κι αν δεν υπήρχαν αγώνες, δεν θα υπήρχαν στεφάνια”, Άγιος Θεοφύλακτος.

Του Θανάση Βαφειάδη.

Τραγικό σ’ αυτήν τη χώρα δεν είναι ο θάνατος μια κοπέλας 19 χρονών που εγκαταλείπεται αβοήθητη να ξεψυχήσει, αλλά το αν κλίνεται σωστά ή λάθος το όνομα της στη Γενική. Της Μυρτώς ή της Μυρτούς; Ιδού η απορία!

Γράφει ο

Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

24 Απριλίου 1821. Το πραγματικό τέλος του Αθανασίου Διάκου. Μας δείχνει την βαρβαρότητα του Τούρκου κατακτητή, από τότε έως και σήμερα.

Γράφει ο Νίκος Σιάνας.

Ομολογώ πως δεν γνωρίζω τον τρόπο λειτουργίας, ούτε και τις οικονομικές δυνατότητες που έχει η γειτονική μας πόλη η Γευγελή, αλλά, βλέποντας κανείς την εικόνα που παρουσιάζει αυτή σε κάποια πράγματα, δεν μπορείς να αποφύγεις τον πειρασμό να συγκρίνεις . Να συγκρίνεις και να αναρωτηθείς, γιατί μπορούν αυτοί και όχι εμείς!