Στις 5 Αυγούστου επισκέφθηκα τον Γούλιο από όπου κατάγονται οι Προυσαλήδες του Μικροκάμπου και της Πελαγίας Ροδόπης.
Εσκικαράαγατς το λένε σήμερα σε απόσταση 35 χιλιομέτρων από την Προύσα σε ακρωτήριο στη μέση της λίμνης Ουλουμπάτ έχοντας απέναντι τρία νησάκια.

Έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου να μή δω μια βδομάδα τηλεόραση μήπως και ηρεμίσω από τον ορυμαγδό των αντικρουόμενων ειδήσεων και βρω μόνος μου-μακρυά απο τους καθημερινούς αναλυτές και καθηγητάδες των τηλεοπτικών παραθύρων-, τί τέλος πάντων συμβαίνει με την οικονομική κατάσταση της πολύπαθης χώρας μας. Ταυτόχρονα, το διάστημα που δεν έβλεπα ελληνική τηλεόραση παρακολούθησα το κρατικό κανάλι ARD της γερμανικής ΤV στις κεντρικές ειδήσεις των 8.00-8.15΄. Δύο φορές ανέφερε την κρίση στην Ελλάδα κι αυτό χωρίς την τραγικοποίηση της κατάστασης όπως κάνει η δική μας τηλεόραση.

Τελευταία εντάθηκαν τα σαφή μηνύματα στην μοντέρνα φρασεολογία πολιτικών και δημοσιογράφων του ηλεκτρονικού τύπου. Κυρίαρχο για μένα είναι ότι πρέπει να κόψουμε τις κακές μας συνήθειες όλοι οι παράγοντες του δημόσιου βίου της χώρας μας.

Ζούμε σίγουρα δύσκολες στιγμές ως χώρα και ως κοινωνία, πολλοί δε συμπολίτες μας είναι σε κατάσταση απόγνωσης. Κάτω από αυτήν την καταθλιπτική ομπρέλα και   διάφορα σενάρια που ακούγονται εντός και εκτός συνόρων, δηλαδή ότι θα χρεοκοπήσουμε ή αν θα πάρουμε ή δεν θα πάρουμε τη «δόση» μας, πολλά άλλα γεγονότα αναπόφευκτα πάνε στο περιθώριο ή δεν τυγχάνουν καλύτερης προβολής.

Στις 14/07 είχα γράψει άρθρο με τίτλο ''υπάρχει σχέδιο'' (δημοσιεύτηκε στις 'Ειδήσεις'), με παρεμβατικό σκοπό για τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου και επιπρόσθετα να πεισθεί ο αναγνώστης πως αν υπάρξει πραγματική διάθεση για τη σωτηρία της Ελλάδος, η χώρα μας θα δύνατο να σταθεροποιηθεί και σε επόμενο χρονικό στάδιο να ορθοποδήσει.

Είναι συμπαθητικές οι πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην ενίσχυση της εθνικής οικονομίας, στην τόνωση της αγοράς, στην προστασία των καταναλωτών …

Από την ημέρα χωρίς αυτοκίνητο του Σεπτέμβρη 2010 καθιέρωσα την κάθε μέρα χωρίς αυτοκίνητο, με κάθε καιρό, κάθε ώρα, με κάθε εποχή προσθέτοντας ευχάριστους χρόνους στην καθημερινότητά μου.

Είναι κοινό μυστικό πως ως λαός δεν έχουμε και τις καλύτερες  ή μάλλον δεν έχουμε καθόλου σχέση με τη φύση, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων και ως σχέση εννοώ δραστηριότητες αθλητικές , ψυχαγωγικές κ.τλ.

Είναι πραγματικά λυπηρός ο τρόπος, ο χρόνος αλλά και το μέσο που επιλέγει κομμάτι της αντιπολίτευσης να εκφράσει τις όποιες αντιθέσεις του για τη διαχείριση του Δήμου. Με  λαϊκισμό, απομεινάρι μίας παλαιοκομματική νοοτροπίας που είναι απόλυτα εναρμονισμένη με πρακτικές από τις οποίες ο Δήμος, η νέα Δημοτική Αρχή και κυρίως οι πολίτες της Παιονίας προσπαθούμε  να ξεφύγουμε.

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την μείωση του αριθμού των βουλευτών από τριακόσιους που είναι σήμερα σε διακόσιους και αναρωτιέται κανείς εύλογα γιατί διακόσιους και όχι εκατόν πενήντα ή εκατό ή πενήντα και ούτω καθεξής. Δηλαδή βασισμένοι σε ποιο σκεπτικό πολιτικές δυνάμεις του τόπου μιλάνε για περιορισμό του αριθμού των αντιπροσώπων του λαού.