Επίκαιρο όσο ποτέ το τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Όλα αυτά που συμβαίνουν στην χώρα μας είναι άνευ προηγουμένου και βγάζουν μάτια.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Μας στήσανε μια κυβέρνηση συνεργασίας για να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να απορροφηθεί έτσι η λαϊκή οργή.

Πριν από λίγους μήνες από αυτή εδώ τη στήλη, είχα αναφερθεί στην άσχημη κατάσταση που επικρατούσε στα αποδυτήρια των φερέλπιδων ποδοσφαιριστών της Αθλητικής Ένωσης Πολυκάστρου, και συγκεκριμένα των ακαδημιών της.

Πριν ξεκινήσω να γράψω την άποψή μου, επισημαίνω μία φράση-κλειδί του Παπαδήμου από τις προγραμματικές του δηλώσεις: «Διακυβεύεται η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη»
Για να το ξεκαθαρίσω ακόμη μία φορά, η παρουσία του Παπαδήμου δεν αλλάζει ούτε ένα κόμμα από την πολιτική ρότα που έχει χαράξει την τελευταία διετία η χώρα μας. Αυτό που σίγουρα αλλάζει, είναι η ψυχολογία του κόσμου.

Με το Νόμο 4027/2011, για την «Ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό και άλλες διατάξεις», άρθρο 32, ΦΕΚ 233/4-4-2011, τ. Α΄, καταργούνται τα Γραφεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Φυσικής Αγωγής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Παραμένουν οι Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στη δικαιοδοσία των οποίων περιέρχονται οι αρμοδιότητες των  καταργούμενων υπηρεσιών.

Ασχολήθηκα στο προηγούμενο σημείωμα με την “Τρόικα” και τη γλωσσική της αστάθεια στη γενική του ενικού, αν θα λέμε δηλαδή “της Τρόικας” ή της “Τρόικα” -χωρίς τελικό ς.
Σήμερα προχωρώ σ’ εκείνο το πρωθυπουργικό, το απερίγραπτο “πρώτη προτεραιότητα”, που ακούστηκε πολλές φορές και από τον πρωθυπουργό, αλλά και από τον νύν και επαναλαμβάνεται και από πολλά άλλα “σημαίνοντα” πολιτικά και μη πρόσωπα και της δεξιάς και της αριστεράς και του κέντρου και του “απόκεντρου” και από όλους τους “σοφούς γλωσσοπλάστες” της τηλεοπτικής ασυναρτησίας που παίρνουν ένα “ματσούκι” στα χέρια τους και εξεμούν τα πολλά και ασύλληπτα “ελληνικά” τους -είπαμε, δεν πέφτουν παρακάτω και πολλοί αδαείς “γλωσσοπλάστες” του έντυπου λόγου.

Έφτασαν οι εκλογές του Δεκεμβρίου και ο κ. Π. Τονικίδης διεκδικεί μία τρίτη θητεία στο Επιμελητήριο. Τι έκανε λοιπόν από τον Ιούνιο του 2006 έως το Δεκέμβριο του 2011, πεντέμισι δηλαδή χρόνια για το επιμελητήριο και τα μέλη του;

Το Ζαγκάρ της Χαρίενα του Νομού Αργυρούπολης βρίσκεται δυτικά της πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας Κελκίτ σε απόσταση 22 χιλιομέτρων σε υψόμετρο 1900 μέτρα.
Το σημερινό όνομα είναι Kazanpinar πρώτη πατρίδα των εχόντων το επώνυμο Παναγιωτίδης του Μαυρονερίου από τον πρόγονό τους Παναγιώτη.

Το Γκερέκ απέχει   95 χιλιόμετρα ανατολικά του Ερζερούμ και 16 βόρεια του Χορασάν πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας.
Σε υψόμετρο 1850 μέτρα δείχνει πανέμορφο από την φωτογραφία που βρήκα στο Google Earth.

Ποιός είμαι εγώ, για να μιλήσω για την “Τρόικα”; Γι’ αυτούς τους εγκάθετους του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε., που τραβούν από τη μύτη την ελληνική πολιτική ηγεσία με τα περίφημα “Μνημόνια” και “Μεσοπρόθεσμα” και τους επαχθείς φόρους και την υποθήκευση της χωρας με όλο της τον πλούτο στους τοκογλύφους τους, που εγκαταστάθηκαν ήδη στη χώρα και κάνουν κουμάντο για περικοπή μισθών και συντάξεων, με απολύσεις εργαζομένων, με μισθούς πείνας και ανέχειας, με ανέργους άπειρους Έλληνες πολίτες;

Πριν από λίγες ημέαρες, χαζεύοντας τις βιτρίνες των καταστημάτων επί της 21ης Ιουνίου στο Κιλκίς, σ’ ένα από αυτά, μικροσκοπικό και μιας άλλης εποχής, με διάφορα μικρά παλιά αντικείμενα, ψηλά στην τζαμαρία ήταν κρεμασμένο και ένα παλιό ποδήλατο, λιμουζίνα μιας άλλης εποχής.