Ένα από τα πιο τοξικά παράγωγα προϊόντα της παρούσας οικονομικής κρίσης είναι οι πιπίλες που φέρουν το όνομά της. Οι πιπίλες με γεύση οικονομικής κρίσης αρέσουν έτσι κι αλλιώς στους πολιτικούς, ιδίως σε κυβερνητικά στελέχη, φανταστείτε λοιπόν τη χρήση τους εν μέσω παγκόσμιας ύφεσης από φορείς εξουσίας γενικώς, και από πάσης φύσεως καλοβολεμένους στο άνω σκέλος της οικονομικής ψαλίδας!  Οι κύριοι αυτοί δεν πάνε πουθενά χωρίς την πιπίλα τους: «δυστυχώς η οικονομική κρίση δεν μας επιτρέπει…».

Μέρος Γ’
Τη χορωδία του Κιλκίς στην Κύπρο τη φιλοξένησαν Κύπριοι πρόσφυγες από την Κερύνεια και τον Καραβά με έδρα τους τη Λευκωσία -έχουν και οι δύο πόλεις, που σήμερα βρίσκονται στα τουρκοκρατούμενα εδάφη, Δημαρχεία στη Λευκωσία με εκλεγμένους δημάρχους και εκλεγμένα δημοτικά συμβούλια. Χαρακτηριστικό της ψυχολογίας τους είναι η ακράδαντη πίστη τους ότι το τουρκοκρατούμενο τμήμα του νησιού τους θα ελευθερωθεί και ότι αυτοί θα γυρίσουν πίσω στα σπίτια τους κι ας πέρασαν σήμερα τριανταπέντε χρόνια από την εισβολή. Αυτή τους την πίστη κατορθώνουν και τη μεταλαμπαδεύουν και στους άλλους -τη μετέδωσαν και σε μας τους Κιλκισιώτες που μας φιλοξένησαν.

Φωνάζουν οι λιγοστοί κάτοικοι της Περίνθου. Φωνάζουν πως η Κεραμοποιία Βορείου Ελλάδος καταστρέφει το βιός τους με τις τεράστιες τρύπες που ανοίγει σε ιδιόκτητα χωράφια της. Τρύπες που πρω΄τον αποκλείουν τους άλλους ιδιοκτήτες, δεύτερον σηκώνουν σύννεφα σκόνης που υποβαθμίζουν την παραγωγή των διπλανών χωραφιών και τρίτον αποστραγγίζουν τα νερά από τον υδροφόρο ορίζοντα και υποβαθμίζονται τα χωράφια τους.

Μια έντονη συζήτηση γίνεται τις μέρες αυτές, σε σχέση με τα κυβέρνητικά μέτρα για την «ασφάλεια» των πολιτών. Μα επιτέλους μας δουλεύουν, ή πιστεύουν στην κυβέρνηση οτι το πρόβλημα της ασφάλειας των πολιτών, θα λυθεί με τα δύο μέτρα που προτείνει, το ένα περί... κουκουλοφόρων και το άλλο με την επαναφορά του περί... εξύβρισης δημοσίου λειτουργού;

«Στις συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης, που η πλουτοκρατία και οι πολιτικοί της εκφραστές επιτίθενται για να περάσουν τις πιο αντιδραστικές αλλαγές που υπηρετούν τις ανάγκες του κεφαλαίου, χρειάζεται να οξυνθούν τα κριτήρια, ώστε να βγούνε χρήσιμα συμπεράσματα, που θα ενισχύσουν την πάλη μας». Όχι. Δεν στοχοποιούμε κανένα επιχειρηματία. Ούτε έχουμε προσωπικά με κανένα, ούτε κάνουμε προσωπικό αγώνα ενάντια σε συγκεκριμένους. Το ζήτημα είναι άλλο, και απλό και το ερώτημα είναι επίσης απλό. Στο πρόβλημα της κρίσης, στο δίλημμα  με το λαό ή με την πλουτοκρατία, εμείς απαντάμε ότι η θέση μας είναι με το λαό. Και είμαστε περήφανοι γι αυτό.

Η σύγχρονη δημοκρατία διέπεται από ένα σύνολο κανόνων, των οποίων η νομική και ηθική υπόσταση υπαγορεύει την περιφρούρησή της από κάθε ημιδογματικό καθεστώς. Η κατά προσέγγιση τήρηση των κανόνων, με μια προαπαιτούμενη ελαστικότητα, συνιστά εχέγγυο για τη δημοκρατία ενώ η απόλυτη εφαρμογή τους αποτελεί ενεργό εκρηκτικό μηχανισμό φωλιασμένο στα θεμέλιά της.

Ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει…ήταν η παλιά λαϊκή γνωμάτευση. Αβραμόπουλος στο Κιλκίς και βλέπει μόνο νομάρχη και κομματικούς, άρα …πάμε εκλογές!
Διότι αν ήταν επίσκεψη εργασίας το λογικότερο θα ήταν να συναντηθεί με γιατρούς και εργαζομένους ως υπουργός Υγείας.

Νάμαστε οι παρά λίγο πρωταθλητές της ανεργίας. Ανεργία 12% στο Κιλκίς και πρώτοι στην Κ. Μακεδονία σε ανέργους. Στο Κιλκίς που κάποτε υποδεχόταν το 50% τω επενδύσεων μέσου μεγέθους της Κ. Μακεδονίας. Στο Κιλκίς της προνομιακής γεωγραφικής θέσης.

Στο δρόμο για τη μακρινή πατρίδα, πρώτος σταθμός μετά την Κωνσταντινούπολη, η εντυπωσιακά γραφική Σαφράμπολη, η χαρακτηρισμένη διατηρητέος οικισμός. Πώς αλλιώς, εποχή της πολυκατοικίας, στην πλειονότητά της απάνθρωπη και του τέρατος, που λέγεται ουρανοξύστης, θα ‘φτανε ως τις μέρες μας ζωντανό το χθες μιας συναρπαστικά αδιασάλευτης αρχιτεκτονικής ολόκληρης πόλης, χωρίς την παράφωνη παρουσία άλλου ρυθμού.

Ένα τα πλέον διαδεδομένα είδη που ανθούν στο Κιλκίς είναι η αναπτυξιολογία. Ευδοκιμεί σε κάθε εποχή του χρόνου ανεξάρτητα από τις κλιματικές ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.
Παραδείγματος χάριν τα τελευταία 20 χρόνια η στάθμη της λίμνης Δοίράνης έπεσε δραματικά. Το αίτημα να τονωθεί η λίμνη από νερά του Μπέλλες είναι εύλογο και εντάσσεται στη συνολική ανάπτυξη της περιοχής. Ε, επί 15 χρόνια η αναπτυξιολογία καλά κρατεί, αλλά στη λίμνη δεν έπεσε ούτε ένα κυβικό νερό από το βουνό.