Του Δημήτρη Ιωαννίδη.

Η Παρέσσα  έτον ένας γιοσμάσα και πιτσιμλίσα γαρή σα νεότητας κι όλον το χωρίον, τρανοί μικροί, εγάπανανατεν, ώσπου έφιεν ο γυιόσατς σην ξενιτίαν κι επέμνεν ξερόν κούτσουρον απές σο σπίνατς. Τα χρόνιια εδέβαν κι ατέ με την αροθυμίαν επέμνεν να αναμέν.

Γράφει ο Αριστείδης (Άρης) Παπαδόπουλος, Διευθυντής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κιλκίς.

Είναι πλέον πάνω από τρεις μήνες που ο τρόπος  ζωής όλων των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη έχει  αλλάξει ριζικά. Η αβεβαιότητα, ο φόβος και πολλές φορές  ο πανικός έχουν εισβάλλει βίαια και αναπάντεχα στην καθημερινότητα μας.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Ακόμη και σήμερα η μορφή του είναι άγνωστη. Δεν φρόντισε γι' αυτό όσο θα έπρεπε η Ιστορία. Υπηρέτησε τίμια κι ευσυνείδητα τη Ρωσία, χωρίς να παύσει μία στιγμή να είναι Έλληνας. Και παρά τη δόξα του ως υπουργού των Εξωτερικών, δίπλα στον Τσάρο, δεν σκέφθηκε ούτε στιγμή να μείνει στη Ρωσία κι ήρθε να βοηθήσει την Ελλάδα. Και την υπηρέτησε  με πάθος άσβεστο και πόθο διακαή.

Άρθρο του Μαιευτήρα – Γυναικολόγου και βουλευτή Κιλκίς του Κινήματος Αλλαγής, Γιώργου Φραγγίδη, στην Εφημερίδα των Συντακτών.

Εδώ και τρεις μήνες η παγκόσμια κοινότητα και η πατρίδα βιώνουν μία υγειονομική κρίση, η οποία αναμφίβολα πλήττει χωρίς διακρίσεις όλους, κράτη, κοινωνίες, οικονομίες, συστήματα υγείας, πλούσιους και φτωχούς, άνδρες και γυναίκες, νέους και ηλικιωμένους.

Γράφει ο Δημήτρης Αγαθόπουλος, επικεφαλής δημοτικής παράταξης Κιλκίς, «Συμμετέχω».

Την εβδομάδα που μας πέρασε, μετά από οδηγία της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας), γίναμε μάρτυρες πολλαπλών ατομικών και ομαδικών μηνυμάτων από αιρετούς των Δήμων και των Περιφερειών, για την προσφορά του 50% της κρατικής αντιμισθίας τους για την ενίσχυση των νοσοκομείων και του ΕΣΥ.

Γράφει ο Γιώργος Μάνος.

Της Γενοκτονίας που αδικήθηκε από την ιστοριογραφία και την Ελληνική Πολιτεία.
Οι πρόγονοί μας, όταν ήρθαν «από την Πατρίδα», κουβάλησαν ο καθένας ένα μικρό μπόγο με λίγα πράγματα απ’ το βιος τους. Αυτός ο μπόγος έγινε η μαγιά να ξαναστήσουν καινούργιο σπιτικό.