Του Παναγιώτη Αδάμου.

Πανηγυρικός που εκφωνήθηκε σήμερα, 28 Οκτωβρίου 2019, στη Μητρόπολη Κιλκίς.

Συμπληρώνονται φέτος 79 χρόνια από το Έπος των αλβανικών βουνών. 79 χρόνια από εκείνο το ΟΧΙ που ξάφνιασε τον κόσμο. Έναν κόσμο παραζαλισμένο, ακόμα και γοητευμένο από τις δυνάμεις της Βίας και του Ολοκληρωτισμού. Εκείνο το αλησμόνητο πρωινό, το πρωινό της 28^ης Οκτωβρίου 1940, οι άνθρωποι όλων των χωρών έστρεψαν τη ματιά τους σ' αυτήν εδώ τη γωνιά της γης και ανακάλυψαν και πάλι την Ελλάδα, την Ελλάδα των θρύλων, για την οποία όλοι είχαν διαβάσει στα σχολικά τους βιβλία, μα που πίστευαν πως δεν υπάρχει πια.

Του Δημήτρη Ιωαννίδη, σ. Δασκάλου (εμπνευσμένο από το άρθρο του Δασκάλου Μάκη Ιωσηφίδη).

Ο φανατισμός σε όλες τις διαχρονικά εκφάνσεις του είναι απαράδεκτος στη σημερινή πολυπολιτισμική και «πολυθρησκευτική» κοινωνία μ όποια μορφή κι αν παρουσιάζεται. Θρησκευτικός φανατισμός, εθνοπατριωτικός φανατισμός, φυλετικός φανατισμός, ποδοσφαιρικός (σ αυτόν που αναφέρθηκε ο συνάδελφος Ιωσηφίδης) και ο πολιτικός φανατισμός, ( στον οποίον θα αναφερθεί ο γράφων).

Γράφει η Βίκυ Καλφοπούλου, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος, Δημητράκου 21 Α Κιλκίς, τηλ. 2341028087, facebook: Βικυ Καλφοπούλου.

Μια νέα στάση ζωής, που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει έντονες διαστάσεις και αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας πολλών ανθρώπων. Βιβλία ενσυνειδητότητας, σεμινάρια ενσυνειδητότητας, εκπομπές και ειδικοί που αναφέρονται στην ενσυνειδητότητα. Τι είναι όμως ο όρος ενσυνειδητότητα (mindfulness) και γιατί θεωρείται τόσο ευνοικό για τον ανθρώπινο οργανισμό;

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Μετά τις αντικομμουνιστικές γελοιότητες των ΜΜΕ, όπως ο «ΣΚΑΙ», η «Καθημερινή» και η «Δημοκρατία» που πήραν εργολαβία τη συκοφάντηση της μεγάλης αντιιμεριαλιστικής διαδήλωσης στην Αθήνα, με αφορμή την επίσκεψη Πομπέο του Αμερικάνου των Εξωτερικών, είχαμε και συνέχεια.
Με χολερικά σχόλια και άρθρα συνέχισαν προσπαθώντας να αντιστρέψουν την πραγματικότητα και να παρουσιάσουν τους θύτες στη θέση του θύματος στην περιγραφή των γεγονότων ιδιαίτερα όταν η πορεία έφτασε στο άγαλμα του Τρούμαν. Τότε που η διαδήλωση χτυπήθηκε από τα ΜΑΤ με χημικά και γκλομπς, με κρότου-λάμψης, με αντεστραμμένες τις ασπίδες, για να «χτυπούν καλύτερα».

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Σωτήριον έτος 1990 μ.Χ.
-Δεν πιστεύω να μας κουβαλήσεις για νύφη καμιά ξεβράκωτη. Ακούς τι σου λέω;
Η κυρία Ευαγγελία μιλάει στον Βασίλη, τον μονάκριβο γιο της και τα μάτια της βγάζουν σπίθες. Από καιρό τώρα έμαθε ότι ο εικοσιοχτάχρονος κανακάρης της νταραβερίζεται με μια νεαρή. Έβαλε τους ανθρώπους της και έμαθε τα πάντα για το ποιον της. Πίτσα τη λένε, τελείωσε το Λύκειο και δουλεύει προσωρινά ως κοπτοράπτρια σε μια βιοτεχνία μέχρι να κολλήσει επαγγελματικά κάπου καλύτερα. Εντελώς απένταρη, κατάγεται από μια μικρή επαρχιακή πόλη όπου ζούσε με την οικογένειά της σ’ ένα σπίτι της συμφοράς κι αυτό με νοίκι. Φτώχεια και των γονέων που λένε.

Έχει προκληθεί τεχνητή μεγάλη ένταση για την Ουκρανία. Η Ουκρανία όμως για το Διορθόδοξο χώρο είναι κάτι σαν προπέτασμα καπνού.

Κατά την ταπεινή μας γνώμη, σαν Σώμα Ιεραρχίας εν Πνεύματι Αγίω, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε επιπλέον στις συνειδήσεις μας οπωσδήποτε δύο πράγματα: πίσω από το Ουκρανικό, κρύβεται (αον) ο ηγεμονισμός της Ρωσικής Εκκλησίας και (βον) οι μόνιμες επεκτατικές πρακτικές της (η μεγάλη ιδέα των Ρώσων και οι εφαρμογές της σε βάθος χρόνου).

Του Νίκου Σιάνα.

Ο αντικαπνιστικός νόμος ήρθε πολλές φορές στο προσκήνιο, ουδέποτε όμως εφαρμόστηκε και ο λόγος της μη εφαρμογής του είναι γνωστός. Ο κάθε εμπλεκόμενος ήθελε να τον προσαρμόσει σύμφωνα με τα δικά του κριτήρια και συμφέροντα με αποτέλεσμα να καταλήγει στα αζήτητα.
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός υγείας δείχνουν να έχουν πάρει πολύ σοβαρά το ζήτημα του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους. Μένει να δούμε ποια θα είναι η κατάληξη και αυτής της προσπάθειας.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

…και για την ψυχή του ανθρώπου καθισμένη στα γόνατα της Υπερμάχου Στρατηγού,
πού είχε στα μάτια ψηφιδωτό τον καημό της Ρωμιοσύνης,
εκείνου του πελάγου τον καημό σαν ήβρε το ζύγιασμα της καλοσύνης…
Γιώργος Σεφέρης, Ημερολόγιο καταστρώματος, Γ΄.

Γράφει ο Κώστας Κιλτίδης, πρώην υφυπουργός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.

Όταν το 1996 για πρώτη φορά συμμετείχα στις βουλευτικές εκλογές, υπήρχε ως ζήτημα και το ανέδειξα. Γινόταν, έστω συζήτηση για την ερημοποίηση της υπαίθρου σε εθνικό επίπεδο. Σχολεία έκλειναν και νομοθετικές πρωτοβουλίες συνενώσεων και άλλες εξαγγελίες, σωστές ή λάθος, ακούγονταν.

Γράφει η Βίκυ Καλφοπούλου, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος, Δημητράκου 21 Α Κιλκίς, τηλ. 2341028087, facebook: Βικυ Καλφοπούλου.

Μια μαμά αυτή την βδομάδα με επισκέφτηκε με αφορμή τις δυσκολίες του γιού της στο σχολείο. Ανέφερε ότι είναι μια πολύ δοτική μαμά, αλλά πάντα δυσκολευόταν με τα όρια. Θεωρούσε οτι δεν μπορεί να αγαπά το παιδί της και ταυτόχρονα να το περιορίζει λέγοντας “μη” και “οχι”.