Οταν η πίεση της δουλειάς και η σκληράδα της καθημερινότητας ξεπερνούν τα όρια και τις αντοχές μου, έχω ένα καταφύγιο, που με ηρεμεί και με γαληνεύει. Παίρνω το δρόμο για το χωριό μου, το Δροσάτο. Κι αν ο καιρός το επιτρέπει, να πιω έναν απογευματινό καφέ στην πλατεία, είναι το καλύτερό μου.

Διάβασα με μεγάλη προσοχή και ανησυχία, θα έλεγα, αυτά που έγιναν στο Δημοτικό Συμβούλιο Παονίας, σχετικά με τη συγχώνευση σχολειίων και με λύπη διεπίστωσα  σ’  ένα τόσο σοβαρό θέμα που είναι η εκπαίδευση των παιδιών μας να υπερισχύει μια κοντόφθαλμη τοπικιστική αντίληψη και να εκφράζεται από ανθρώπους και θεσμοές που λειτουργούν στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου.

Χρησιμοποιώ τον ίδιο τίτλο με την ανακοίνωση του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ ν. Κιλκίς για την πανελλαδική απεργία της 23/2/2011. την γεμάτη αγωνιστικές κορώνες. Λες και όπου να είναι ξεκινούν την επανάσταση.

Ρηξικέλευθη  η ιδέα - πρόταση της Κοινωνίας Πολιτών του Κιλκίς που προτρέπει τους πολίτες να μην πληρώνουν τα 5 ευρώ  που καταβάλλουν στα εξωτερικά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων.  Εξίσου καινοτόμα η πρωτοβουλία της διοίκησης των νοσοκομειακών γιατρών να "μπλοκάρουν" στα εξωτερικά ιατρεία την καταβολή των πέντε ευρώ (αντί των τριών, όπως ίσχυε τα τελευταία χρόνια) υπερασπιζόμενοι τον λαό και το δημόσιο χαρακτήρα του συστήματος υγείας.

Στα μέσα του 20ου αιώνα η μετανάστευση των Ελλήνων αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς, με προορισμό τώρα, και χώρες της Ευρώπης. Χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής μετανάστευσης, στο αρχικό της στάδιο, η προσωρινή εγκατάσταση και οι συχνές επιστροφές στην Ελλάδα. Κυριότερες χώρες προορισμού η Δυτική Γερμανία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και η Σουηδία.

«...Και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στους ώμους τους...»
κατά πως θάλεγε ο Οδυσσέας Ελύτης.
Τόπε και η Eurostat, οι Ελληνες δουλεύουν περισσότερο από κάθε Ευρωπαίο, κατά μέσο όρο 42 ώρες την εβδομάδα, όταν ο Γερμανός 36 και ο Ολλανδός 31.

Στην εκπαίδευση των Ελλήνων στη Νότια Αφρική από τη δεκαετία του 1990 παρατηρείται μαι αυξανόμενη προσπάθεια εισαγωγής και διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας. Μέχρι τότε οι Έλληνες μετανάστες επέλεγαν, λόγω και των μελλοντικών επαγγελματικών και κοινωνικών προοπτικών, το εγχώριο σχολικό σύστημα. Η διδασκαλία γίνεται σε 20 περίπου απογευματινά κοινοτικά σχολεία και απευθύνεται σε περίπου 4.500 μαθητές.

Πρόσφατα στην εφημερίδα αυτή έγραψα δυο άρθρα για τα συν (θετικά) και τα πλην (αρνητικά) της σύγχρονης Τουρκίας. Προχθές στην εφημερίδα "BAFRA HABER" (τοπική μηνιαία εφημερίδα της Μπάφρας, που μου στέλνει ανελλιπώς ο δημοσιογράφος και  φίλος μου Alptekin Ahishalio_lu), διάβασα ένα εκπληκτικό κείμενο. 

Ο αυτοδιοικητικός «Καλλικράτης» μεταξύ των άλλων αλλαγών που επέφερε στον παρωχημένο και αναποτελεσματικό «Καποδίστρια», (ελπίζω και εύχομαι μετά από 20χρόνια στην πράξη και ο «Καλλικράτης» να μην έχει την ίδια τύχη), στο άρθρο 77 του νομοσχεδίου  ΕΙΣΑΓΕΙ τον θεσμό του «Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης».

«...Λαέ, να θυμάσαι ότι όταν μέσα στην Δημοκρατία δεν βασιλεύει η Δικαιοσύνη, με απόλυτη μάλιστα εξουσία, και όταν αυτή η λέξη δεν σημαίνει την αγάπη για την ισότητα και την πατρίδα, τότε η λευτεριά είναι κακή έννοια.