Είχαν επεξεργαστεί στο ΠΑΣΟΚ , ενόσω εξουσία είχε ο Καραμανλής, σε γενικές γραμμές την πολιτική τους μόλις θα αναλάμβαναν. Στην Ελλάδα εξάλλου η εξειδίκευση είναι ίδιον των λογιστών και των λοιπών καταφρονητέων ειδών. Πήραν λοιπόν την εξουσία με γενικές αρχές και ούτε οι πρώτες 100 μέρες άρκεσαν για να επεξεργαστούν τη λογιστική απεικόνιση της θλίψης που παρέλαβαν και της πολιτικής εξόδου την οποία οφείλουν να χαράξουν.

Ο κοινοτάρχης Λιβαδίων Φώτης Κιλιπίρης ανέλαβε πρωτοβουλία σύνταξης ενός κοινού ψηφίσματος, ώστε 19 αμιγώς ορεινές και χειμάζουσες Κοινότητες της πατρίδας μας διατηρήσουν τη διοικητική τους  αυτοτέλεια ενόψει της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης   του σχεδίου «Καλλικράτης».

Είμαστε ωραίοι εμείς οι Έλληνες, πάσχουμε εδώ και αιώνες από μία αμετροέπεια και αρχαιολαγνεία η οποία στην πράξη δεν έχει καμία σχέση μαζί μας. Ο μέχρι σήμερα νεολληνικός μας βίος δεν πείθει πλέον κανένα, ούτε καν εμάς τους ίδιους. Αν πράγματι είχαμε ως πρότυπα τα έργα και τον βίο των αρχαίων υμών προγόνων, η εικόνα της χώρας μας θα ήταν πολύ διαφορετική, σε όλα τα επίπεδα.

Χρειάζονται κτήριο, χρειάζονται γιατρούς, νοσοκόμες. Κατά τα άλλα στο Κιλκίς λειτουργεί μονάδα αιμοκάθαρσης νεφροπαθών. Όπου εξυπηρετούνται σε όχι κολακευτικές συνθήκες 38 συμπατριώτες μας την ώρα που συνολικά 170 Κιλκισιώτες έχουν ανάγκη αιμοκάθαρσης. Και αναγκάζονται να καταφεύγουν ταλαιπωρούμενοι σε νοσοκομεία γειτονικών νομών.
Η κατασκευή της τρίτης πτέρυγας ή της επέκτασης των χειρουργείων στο νοσοκομείο Κιλκίς θα ανακούφιζε την κατάσταση και θα βελτίωνε τους όρους περίθαλψης των νεφροπαθών. Ξεκίνησε η κατασκευή το 2003 επί ΠΑΣΟΚ, πέρασαν τα πεντέμισι χρόνια της Ν.Δ. ξανάρθε το ΠΑΣΟΚ, αλλά η πτέρυγα παρότι εγκαινιάστηκε η λειτουργία της από τον Κ. Καραμανλή το 2006(!) φαίνεται πως έφερε φτερά και πέταξε. Περνούν τα χρόνια και οι μήνες, αλλά ο εργολάβος κινείται σε δικούς του  ρυθμούς.  Το κτήριο ακόμα δεν παραδόθηκε και οι άνθρωποι διαμαρτύρονται. Για πόσο ακόμα;

Με βαθιά θλίψη αναγγέλουμε την εκδημία του μακαριστού πλέον π. Τριαντάφυλλου Καμψιάδη, συνταξιούχου Εφημερίου του Ιερού μας Ναού. Ο μακαριστός προκάτοχος μας εκοιμήθη εν Κυρίω πλήρης ημερών (80 ετών) σήμερα 12 Ιανουαρίου 2010 στην οικία του (Φιλιππούπολεως 13-Κιλκίς) μετά από ασθένεια δύο μηνών.

Στην  ιστορία δεν διασώζεται αν ο αρχιτέκτονας Καλλικράτης έχτισε τα Μακρά Τείχη με τον οικονομικότερο τρόπο. Τα Τείχη χτίστηκαν με μόνο περιορισμό και σκοπό την ασφάλεια που θα παρείχαν στους Αθηναίους.
Με το συγκαιρινό κυβερνητικό «Καλλικράτη» αναμφίβολα θα γίνουν οικονομίες κλίμακας. Θέσεις αντιδημάρχων, συμβούλων, συμβουλίων, εταιρειών κ.ο.κ θα εξοικονομηθούν και το σύστημα θα λειτουργήσει με λιγότερα χρήματα. Ωστόσο ακόμα και στις μέρες κρίσης που διανύει ο τόπος, περισσότερο κι από την οικονομία έχει αξία να εκπληρωθεί ο βασικός στόχος της διοικητικής μεταρρύθμισης. Να αποκεντρωθεί σε αιρετούς μέγα μέρος της κρατικής εξουσίας αναφορικά  με τα έργα και την ανάπτυξη και να εξακτινωθεί στην περιφέρεια η λειτουργία του αποδράσαντος με τον Καποδίστρια 1 κράτους.
Αν εκπληρωθούν οι δυο αυτοί στόχοι τότε τα σύγχρονα Μακρά Τείχη του «Καλλικράτη» θα αποδειχθούν εφάμιλλης αντοχής με τα αρχαία. Αλλιώς, ύστερα από 10 χρόνια θα επικαλεστούμε ενδεχομένως κάποιον «Δίωνα»   για να μια νέα μεταρρύθμιση.

Αν είναι αληθινό αυτό που λέει ο Ηράκλειτος, ότι ένας άνθρωπος, αν είναι ικανός, κάνει όσο οι δέκα χιλιάδες, τότε οι λίγοι  ικανοί είναι πιο σημαντικοί από τις εκατοντάδες χιλιάδες των ανθρώπων. Είναι γνωστό, πως κάθε εποχή συνδέεται ιστορικά με τους ταγούς της. Πως το κάθε δημιούργημα είναι πρώτα έργο του ιδίου του δημιουργού και κατόπιν του λαού, αν κρίνουμε από τις επιγραφές, που υπάρχουν στις ένθετες πλάκες στα δημόσια κτήρια.

Με τους στίχους του Ναζίμ Χικμέτ στο νου και τις μελωδίες του Θάνου Μικρούτσικου στην ψυχή, ταξίδευα για το Πεκίνο, για τη μακρινή χώρα του ανατολίτικου μυστικισμού και της μακραίωνης ιστορικής διαδρομής. Η πρόσκληση που είχα στα χέρια μου από την Πανκινεζική Ενωση Δημοσιογράφων, για μια δεκαήμερη δημοσιογραφική αποστολή, απαιτούσε ένα πολύωρο αεροπορικό ταξίδι, πραγματικό… βάλσαμο για την σμπαραλιασμένη σπονδυλική μου στήλη. Αθήνα-Φραγκφούρτη και από εκεί άλλες 10 ώρες στους αιθέρες για Πεκίνο.

Ενημέρωσε τα κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ η υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μπατζελή. Προφανώς για να πείσει πως και καλές προθέσεις υπάρχουν και σχεδιασμός ώστε να διορθωθούν τα στραβά και άδικα που ταλαιπωρούν τους; αγρότες.
Θεμιτός ο σκοπός της συνάντησης. Ιδιαίτερα τώρα που επίκεινται και οι δυναμικές κινητοποιήσεις κάποιων τμημάτων του αγροτικού κόσμου.
Θα ήταν ωστόσο προτιμότερο αν μπορούσε η υπουργός να ενημερώσει στα συγκεκριμένα αιτήματα των αγροτών ποια είναι η θέση της.
Να ισχυρίζεται πως θα τα αλλάξει όλα, είναι κατανοητό. Αλλά όχι ιδιαίτερα πειστικό. Γιατί π.χ. χρειάζεται να περιμένουν οχτώ μήνες παραπάνω, από πέρυσι, οι αγρότες για να εισπράξουν την εξισωτική; Σε τι ευθύνονται και ποια επανάσταση χρειάζεται να διεκπεραιώσει η υπουργός ώστε να καθίσταται δυνατή η έγκαιρη πληρωμή των αγροτών;
Γι’’ αυτό λέμε: Καλή η ενημέρωση, αλλά τα τρακτέρ δεν σταματούν μόνο με λόγια.

Μέχρι το τέλος του μήνα η υπουργός Υγείας θα διορίσει νέες διοικήσεις στα νοσοκομεία της χώρας, αναφέρει το ρεπορτάζ.
Και αν όλα συμβούν, όπως προδιαγράφονται, θα αποχωρήσει ο διοικητής του νοσοκομείου Κιλκίς Δημήτρης Ασημακίδης. Και να αποδειχθεί ότι σε τούτη την χώρα ο κομματισμός καλά κρατεί, παρά τις εξαγγελίες και τα παχειά λόγια.
Ο κ. Ασημακίδης δεν κρίθηκε – από την πρώτη εβδομάδα ζητήθηκε από τη νέα ηγεσία η παραίτηση  των διοικητών- για τις ικανότητες, το έργο και τις δυνατότητες του. Τον διόρισαν οι Γαλάζιοι, άρα είναι Γαλάζιος, άρα δεν μας κάνει.
Ενδεχομένως ο αντικαταστάτης του να αποδειχθεί ακόμα καλύτερος. Ενδεχομένως. Αλλά η εμφυλιοπολεμική λογική των αλλαγών με «ημετέρου φρονήματος» στελέχη στον κρατικό μηχανισμό δείχνει την υστέρησή μας από την Ευρώπη και την πραγματική δημοκρατία.
Βλέπετε, η αξιοκρατία εγκαινιάστηκε στην Ελλάδα μόνο σε επίπεδο γενικών γραμματέων.