Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός - συγγραφέας

Ακούω και διαβάζω ότι η Ελλάδα έχει καλές ιστορικές και πολιτισμικές σχέσεις με την Αγγλία. Αν, όντως , τα πράγματα ήταν  έτσι,  τότε θα έπρεπε η Αγγλία να επιστρέψει τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα, δίχως  δεύτερη κουβέντα,  δίχως καν να της το έχει ζητήσει η Ελλάδα. Άλλωστε, οι αληθινοί φίλοι, δεν κλέβουν ο ένας τον άλλον!

Σχετικά, τώρα,  με τον επίκαιρο καβγά μεταξύ του Έλληνα και του Άγγλου πρωθυπουργού, για τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα, ας θυμηθούμε δυο-τρία πράγματα: Η Αγγλία από τον δέκατο έβδομο αιώνα και μετά, σε καμία ιστορική στιγμή, δεν υπήρξε  φίλη με την Ελλάδα.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός-συγγραφέας.             

Ο νεοέλληνας, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, μιλά συχνά για πολιτική. Παρόλα αυτά, ωστόσο, ελάχιστες ήταν οι φορές, που η χώρα είχε φιλολαϊκή πολιτική. Διάβασα πρόσφατα στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ,ότι κόρη από γνωστό πολιτικό τζάκι, αγόρασε διυλιστήριο, όταν την ίδια στιγμή ο  λαός στη χώρα, αγκομαχά για  να τα βγάλει πέρα.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Επ’ ευκαιρία της σημερινής τοπικής εορτής της πόλης μας, αφιερωμένης στη μνήμη των πολιούχων της Πεντεκαίδεκα Μαρτύρων που μαρτύρησαν στη Στρώμνιτσα, παραθέτω ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ για τη μετοικεσία των πρώτων οικιστών της νέας πόλης του Κιλκίς, των Στρωμνιτσιωτών, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ στις 21-8-1913:

«Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΠΟΜΠΗ

Εκείνοι εις τους οποίους περισσότερον εστοίχισεν η αναγκαστική εξ αιτίας της Βουλγαρικής καθόδου αύτη μετανάστευσις είνε οι κάτοικοι της Στρωμνίτσης και των 32 χωριών της, εξ αιτίας ελλείψεως μεταγωγικών μέσων και της μακράς σχετικής αποστάσεως, η οποία τους εχώριζεν από τα νέα μας σύνορα.

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ οι κυρίες και ο κύριος:

Χρυσή - Ουρανία (Ράνια) Παπαδοπούλου, Οικονομολόγος / Επιχειρηματίας

Μαρία Ντάμπου, Πολιτική Επιστήμονας / Διεθνολόγος 

Μαρκόπουλος Χ. Θωμάς, Επικοινωνιολόγος / Ραδιοφωνικός Παραγωγός

Δημόσια συζήτηση γίνεται ξανά, περί της ύπαρξης ή μη του Kεντρώου ή Μεσαίου Χώρου και στην Ευρώπη και την Ελλάδα. Ίσως αυτή η κουβέντα να μην σταμάτησε ποτέ. Κυρίως αναρωτιόμαστε σε ποιον ανήκει κομματικά αυτός ο ιδεολογικός χώρος. Ένας θολός και αμφιλεγόμενος πολιτικός όρος που αν και χρησιμοποιήθηκε ευρέως την τελευταία 40ετία -από την Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, την Δημοκρατική Συμμαχία, το Ποτάμι, την Ένωση Κεντρώων κτλ- δεν έχει πείσει καθαρά περί της ορθότητάς ύπαρξης του. Παράλογο; Ίσως και όχι. Από πολλές πλευρές, η ίδια η έννοια του κεντρώου χώρου δεν είναι ικανοποιητική ως χαρακτηρισμός μιας πολιτικής στάσης. Πολλές φορές ως ιδεολογικός χώρος, παραπέμπει στην έλλειψη συγκεκριμένων αρχών, στην απουσία προγράμματος, στη ροπή προς μεσοβέζικες λύσεις στα διάφορα προβλήματα. 

Αν είναι κάτι που χαρακτηρίζει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, που προωθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι η εμπάθεια απέναντι σε έναν από τους βασικούς πυρήνες της οικονομίας, τους ελεύθερους επαγγελματίες. Η κυβέρνηση με ένα άκρως αναχρονιστικό και άδικο νομοθέτημα, οδηγεί στην οικονομική εξόντωση και τον αφανισμό χιλιάδων μικρομεσαίων επαγγελματικών και μάλιστα με την «επίφαση» της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

Παράλληλα συνιστά και μία ομολογία αποτυχίας να διαχειριστεί με επάρκεια το πρόβλημα της φοροδιαφυγής με την προεκλογική της σταθερή δέσμευση για μείωση των φόρων και του τέλους επιτηδεύματος να «πηγαίνει περίπατο». Η κατοχύρωση της φορολογίας του τεκμαρτού εισοδήματος, δηλαδή ενός ανύπαρκτου- πλασματικού εισοδήματος δείχνει σε όλο της το μεγαλείο την νεοφιλελεύθερη αντίληψη από την οποία διακατέχεται η Νέα Δημοκρατία.

Το Σιναπλή (Sinapovo) ήταν το τρίτο σε μέγεθος χωριό, από τα δώδεκα, της επαρχίας Καβακλή της Ανατολικής Ρωμυλίας, με 340 οικογένειες και 1800 κατοίκους.

Το 1924, μετά την χάραξη των σημερινών συνόρων, οι κάτοικοί του βρέθηκαν στην ελεύθερη Ελλάδα, τη μάνα πατρίδα. Εγκαταστάθηκαν στη Μεσσούνη Κομοτηνής, στο Πολύκαστρο Κιλκίς, στη Σίνδο Θεσσαλονίκης και σε χωριά της Θεσσαλίας.

Την όμορφη και αυθεντική τους φορεσιά, γυναικεία και ανδρική, θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε και να προτείνουμε τρόπους διάσωσής της.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός-συγγραφέας

Με την εκλογή του Στέφανου Κασσελάκη ως νέου προέδρου στον Σύριζα –ΠΣ φάνηκαν και τα πρώτα εσωκομματικά μαχαιρώματα. Όχι πως δεν υπήρχαν παρόμοια και επί Τσίπρα! Τα ίδια έκαναν και σ’ εκείνον κάποιοι που στόχο τους είχαν να κληρονομήσουν το κόμμα, αφού πρώτα του χρεώσουν την εκλογική ήττα! Και όταν ηττημένος πλέον «παραμέρισε» για να διαβούν οι "Πέρσες" άφησε τον Σύριζα-ΠΣ περίπου στο 18%! Έξι φορές πιο πάνω από όταν τον ανάλαβε!

Αγαπητέ πρώην υποψήφιε/-α,

Οι εκλογές (όπως θα το κατάλαβες) έχουν τελειώσει, τα προβλήματα όμως είναι και θα είναι εδώ. Κι αυτό που αναζητούμε, εμείς οι ψηφοφόροι, είναι τη θέλησή σου να βοηθήσεις τον τόπο και τους ανθρώπους του. Το υποσχέθηκες προεκλογικά, δεσμεύθηκες, έκανες το παν για να μας πείσεις πως έχεις και τη θέληση και το όραμα για να πάει ο τόπος μπροστά.

Γράφει ο  Γεώργιος Τάχος τ. Βασιλείου, Μέλος Συνδικάτου Verdi Γερμανίας.

Αν σταθείς σε κάποιο κεντρικό σημείο χωριού ή πόλης και παρακολουθήσεις τα πρόσωπα των περαστικών σε οποιαδήποτε χώρα μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα απογοητευτείς. Πρόσωπα σφιχτά και σκοτεινιασμένα από το άγχος της σκληρής καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν σήμερα οι άνθρωποι. Ελάχιστα πρόσωπα, χαρούμενα και χαμογελαστά. Κάτι που πριν μερικά χρόνια μπορεί να αντίκριζες στα πρόσωπα των περαστικών και ας ζούσες με λιγότερες ανέσεις και αγαθά.

Γράφει ο Αναστάσιος Αμανατίδης, πρώην Δήμαρχος Κιλκίς

Πέρασαν 25 ακριβώς χρόνια. Από τότε που οι διάδοχοί μας στη Δημαρχία αποφάσισαν την διακοπή των έργων της ανάπλασης του εμπορικού κέντρου της πόλης, που είχε κυρίαρχο έργο την πεζοδρόμηση της 21^ης Ιουνίου από φανάρι σε φανάρι με παράλληλη διαμόρφωση των παρόδων, άλλους σε πεζόδρομους και άλλους σε ήπιας κυκλοφορίας, όπως η πολύπαθη οδός Λέκκα, η Πόντου, η Εθνικής Αντίστασης, πάντα σε σχέση, ως εξαρτήματα, με το κύριο έργο, σύμφωνα με την εγκεκριμένη μελέτη, την πεζοδρόμηση της κεντρικής αρτηρίας.