Κωνσταντινίδης Νίκος
Η ψυχή του νόμου
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Δάσκαλος - συγγραφέας.
Οι νόμοι δεν είναι ουρανοκατέβατοι, αλλά εμπνευσμένοι από τον άνθρωπο, ανάλογα με το κοινωνικό και το προσωπικό ποιόν του: Οι δίκαιοι νόμοι, θεσπίζονται από δίκαιους ανθρώπους, οι άδικοι από άδικους και οι καλοί από καλούς.
Δεν γίνεται!
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Δάσκαλος – συγγραφέας.
Πάνω από οποιαδήποτε θεωρία και φιλοσοφία υπάρχει η αγάπη για την πατρίδα. Όταν καίγεται ένα κομμάτι δάσους, καίγεται η πατρίδα μας. Κι όταν καίγονται τα σπίτια μας, καίγονται και τα όνειρά μας.
Η γουόκ ατζέντα
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Δάσκαλος - συγγραφέας
Η Γερμανία, δυστυχώς, δεν έχει διδαχθεί τίποτα από τα ναζιστικά της εγκλήματα. Κάνει σαν να μη θυμάται τίποτα από την εποχή που ήταν χιτλερική.
Οι αριθμοί εφτά, δώδεκα και σαράντα
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Δάσκαλος -συγγραφέας.
Ο αριθμός 7 θεωρείται ιερός και ετυμολογείται από το "σεπτός" του ρήματος σέβω = σέβομαι. Σ-επτός = ιερός. Το «σ» της λέξης είναι η δασεία που δυστυχώς καταργήσαμε:
Τα γκριζογάλανα νερά του Αιγαίου
Πικρές Αλήθειες
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Δάσκαλος - συγγραφέας.
Μεγάλωσα πλέον και δεν με ενδιαφέρουν τα κόμματα ούτε και οι τυχοδιωκτικές στρατιές τους. Με πονά και με νοιάζει μόνο η Ελλάδα Με πληγώνει και με ματώνει η πληθυσμιακή αιμορραγία του έθνους μας.
Ή ρούφα ή φύσα
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός- συγγραφέας
Μια χώρα δεν είναι μόνο το παρόν, αλλά και το παρελθόν της. Ό,τι έχει να παρουσιάσει ένας λαός, είναι η Ιστορική του διαδρομή στον πλανήτη Γη. Κάθε παροντική στιγμή κουβαλά μέσα της αιώνες.
Ο Ήλιος, η Γη, η θάλασσα και το φαγητό
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Δάσκαλος - Συγγραφέας
Κάθε τόπος, και το κάθε τοπίο περιγράφεται με δικά του επίθετα. Στις βόρειες χώρες είναι πολλά τα ονόματα του χιονιού, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του, ενώ στις ξηρές περιοχές με τα έρημα τοπία, είναι πολλά τα ονόματα της άμμου.
Έτερος εξ ετέρου σοφός
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Δάσκαλος – συγγραφέας
Η ετυμολογία της λέξης αγών είναι από το "άγω το ον" και αφορά τον άνθρωπο που θέλει να πάει δύο βήματα μπροστά τη ζωή του. Αυτόν που αναζητά την ουσία των πραγμάτων, που επιζητά να βελτιώσει τον εαυτό του, από το να ζει στη φθορά των τοξικών σχέσεων.
Πώς θα γενούνε τα σκοτάδια φως;
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Δάσκαλος – συγγραφέας
Θυμάμαι μικρός τον πατέρα μου με μια βαλίτσα στο χέρι, φτιαγμένη από πεπιεσμένο χαρτόνι, και με ένα σπάγκο δεμένη, στον πηγαιμό του για την ξενιτιά.