Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

εκπαιδευτικός-συγγραφέας

Ο τρόπος που σκεφτόμαστε λέγεται νοοτροπία. Μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο αυτό  αναρωτιέται ο άνθρωπος από πολύ παλιά. Και φυσικά μπορούμε, απαντά η ίδια η Φύση. Το βλέπουμε στα φυτά που ηλιοτροπίζουν, που ακολουθούν δηλαδή τον ήλιο, όπως τα ηλιοτρόπια. Το βλέπουμε και στα φυτά που σεληνιοτροπίζουν, που ακολουθούν δηλαδή τη σελήνη. 

Μα κι ο Όμηρος, ο μεγαλύτερος ποιητής όλου του κόσμου κι όλων των εποχών στην αρχή της «Οδύσσειας», αναφέρεται  στη φράση « νόον έγνω», εννοώντας προφανώς ότι η γνώση αλλάζει τον άνθρωπο, γεγονός που το διατυπώνει αλλού με την έκφραση «στρεπταί φρένες εσθλών». Ότι οι λογικοί αλλάζουν μυαλά. Εκείνοι που δεν αλλάζουν είναι οι εγωιστές, οι φανατικοί και οι ξερόλες.

Αγαπητέ υποψήφιε/-α,

Μετά το «δεν είμαστε σε πόλεμο», επέτρεψέ μου να σου ζητήσω, ως ταπεινός ψηφοφόρος, και μια χάρη: ΣΕΜΝΑ και ΤΑΠΕΙΝΑ, στη συμπεριφορά, στα λόγια, στις πράξεις. Είμαστε σε μικρό τόπο και γνωριζόμαστε. Και θέλω ευθύς εξ αρχής να σου υπενθυμίσω, πως για όσους επιλέγουν να ασχοληθούν με τα κοινά, με την πολιτική, αυτό που έχει αξία και προσμετράτε, δεν είναι το τι λένε, αλλά το τι ΚΑΝΟΥΝ.

Όπως υπάρχουν ευτυχισμένοι γάμοι υπάρχουν κι ευτυχισμένα διαζύγια. Κι όπως υπάρχουν ευτυχισμένοι πολιτικοί γάμοι υπάρχουν κι ευτυχισμένα πολιτικά διαζύγια. Η αναγκαστική συνύπαρξη είναι φαινόμενο καταπιεστικό κι όχι λυτρωτικό.  Ζούμε και λειτουργούμε  καλά, όταν συνυπάρχουμε αρμονικά. Διαφορετικά δεν υπάρχει κανένας λόγος  η μία ψυχή να τρώει την άλλη,  είτε πρόκειται για συζύγους, είτε για συναδέλφους  είτε για κομματικούς συντρόφους.

      Η Ελλάδα ανήκει στις τυχερές χώρες στις οποίες εφαρμόζονται οι αρχές της αστικού τύπου δημοκρατίας. Σύμφωνα με αυτές, διενεργούνται  ελεύθερες και ανόθευτες βουλευτικές και αυτοδιοίκητές εκλογές,  στις οποίες συμμετέχουν ανεμπόδιστα όλοι όσοι το επιθυμούν. Οι ψηφοφόροι επιλέγουν ελεύθερα τους εκπροσώπους που θα τους  τους κυβερνήσουν σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. 

    Σε αντιδιαστολή, πολυάριθμοι είναι οι λαοί που κυβερνώνται από δικτάτορες (πχ αφρικανικές χώρες), από κομμουνιστικά καθεστώτα (δηλ. την  δικτατορία του ενός κόμματος) ή από αυταρχικά καθεστώτα (πχ Ρωσία, Τουρκία) στα οποία γίνονται πράγματι εκλογές αλλά αφού πρώτα εξαφανίσουν και φυλακίσουν τους πολιτικούς τους αντίπαλους. Βλέποντας την χώρα υπό αυτό το πρίσμα,  έχουμε στην Ελλάδα  ένα πολύτιμο πολιτικό σύστημα το οποίο οφείλουμε να διασφαλίσουμε ως πολύτιμο διαμάντι.  Το σύστημα όμως έχει ορισμένα μειονεκτήματα. 

Τα πάντα στη Φύση είναι ροή: Η ζωή,  η εποχή, ο χρόνος. Το μάτι σαν βουρκώνει, θολώνει, το νερό που δεν ρέει, λιμνάζει, ο βυθός που δεν ανασαίνει, πεθαίνει. Τελειώνει και ό,τι δεν αλλάζει. Το ζητούμενο στην πολιτική δεν είναι πώς να ερμηνεύουμε τον κόσμο μας, αλλά κυρίως πώς να τον αλλάζουμε. Πώς να μπολιάζουμε τη ζωή με όνειρα, ελπίδα και αισιοδοξία. Η φιλοπατρία χωρίς τη θυσία είναι έννοια μισή, λειψή και η δημοκρατία χωρίς τη δικαιοσύνη. Η ιδεολογία έχει αξία όταν μετουσιώνεται σε αγαθό, ωφέλιμο για τον λαό.

Η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη προέδρου στον Σύριζα ξεπέρασε και την πιο αισιόδοξη προσδοκία.  Η αθρόα προσέλευση νέων μελών ενίσχυσε το κόμμα σημαντικά. Έγινε ποτάμι που δεν γυρίζει  πίσω. Η ελπίδα που γκρεμοτσακίστηκε στα τάρταρα της απαισιοδοξίας, μετά την εκλογική ήττα του Σύριζα,  επέστρεψε και αναπτέρωσε την ψυχολογία  της αριστεράς, τουλάχιστον για την ώρα.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης

Το πολυδιαφημισμένο έργο  αντικατάστασης των λειτουργούντων υδρομέτρων   με αντίστοιχα νέου τύπου ηλεκτρονικά ή «έξυπνα» εντάσσεται στο μακρόπνοο σχέδιο ιδιωτικοποίησης των δημοτικών επιχειρήσεων, που υλοποιείται τμηματικά και αναλόγως των συνθηκών.

Οι διαφημιστές των «έξυπνων» αυτών υδρομέτρων μας λένε ότι με τους νέους αυτούς μετρητές ακριβείας θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του «μη ανταποδοτικού νερού», του νερού δηλαδή που δεν αποφέρει έσοδα στην επιχείρηση.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός συγγραφέας

Η έννοια της λέξης «ανεξαρτησία» έγινε γνωστή στην ελληνική Ιστορία, κυρίως μετά την απελευθέρωσή της χώρας μας από τον τουρκικό ζυγό. Ύστερα δηλαδή από 1.200 χρόνια σκλαβιάς, 500 στη ρωμαιοκρατία, 300 στη φραγκοκρατία και 400 στην τουρκοκρατία. Όταν όμως γίναμε μέλος της ΕΟΚ  και του ΝΑΤΟ χάσαμε ένα μέρος της εθνικής μας ανεξαρτησίας, καθώς οι αποφάσεις των δύο ανωτέρων Οργάνων απαιτούν ομοφωνία, γεγονός που έχει περιστείλει την ελευθερία της πατρίδας μας, ως προς την άσκηση μιας ανεξάρτητης εθνικής πολιτικής.

Του Θεοφύλακτου Παγλαρίδη.

Άλλοι τέσσερις νεκροί στον Μολώχ της ασφάλτου το πρωί της Κυριακής στη διαδρομή Πολυκάστρου - Χαλάστρας.  Τέσσερις ζωές χάθηκαν σε πλαγιομετωπική σύγκρουση σε δρόμο που χαρακτηρίζεται αυτοκινητόδρομος.

Τέσσερις κρίκοι σε μια θανάσιμη αλυσίδα στο δρόμο – καρμανιόλα όπου κάθε χρόνο θυσιάζονται δεκάδες συνάνθρωποι επειδή η Πολιτεία αρνείται να ολοκληρώσει τα 45 χιλιόμετρα της ΠΑΘΕ στο τμήμα Θεσσαλονίκης-Ευζώνων και ειδικότερα από το Πολύκαστρο μέχρι την Χαλάστρα.

Γράφει

Ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός συγγραφέας

"Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα/ ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός/ ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας/ ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος/ ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο/ ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο…», γράφει ο βραβευμένος με νομπέλ λογοτεχνίας Ζοσέ Σαμαράγκου.

Σάμπως δεν βαδίζουμε προς την κατεύθυνση αυτή; Σάμπως δεν έχει ιδιωτικοποιηθεί η ενημέρωση και μέσω αυτής η αλήθεια; Σάμπως δεν έχει ιδιωτικοποιηθεί η γη και μέσω αυτής η παραγωγή; Μήπως δεν έγιναν ξένα τα ελληνικά αεροδρόμια και τα λιμάνια; Ή μήπως δεν σχετίζεται η ελευθερία του καθενός με την οικονομική δυνατότητα; Από τα λίγα που απομένουν να ιδιωτικοποιηθούν είναι το νερό, που κι αυτό κινδυνεύει τώρα!

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, δάσκαλος.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη που έχει στα χέρια της τις τύχες της χώρας τα τελευταία τέσσερα χρόνια με εντολή που ανανεώθηκε με τις πρόσφατες εκλογές,  πλασαρίστηκε από τα καλά ταϊσμένα κανάλια και έντυπα ως ‘’κυβέρνηση των αρίστων’’. Μεγαλοδημοσιογράφοι και πάσης φύσεως κονδυλοφόροι κατάφεραν να εξαπατήσουν τον ελληνικό λαό οδηγώντας στο 41%.