Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Νυχτώνει στα μάτια του μπαρμπα-Θόδωρου. Καθηλωμένος στο κρεβάτι του στο γηροκομείο αναπολεί τη ζωή του.
Βλέπει ένα οχτάχρονο αγοράκι, τον Θοδωρή, να αλωνίζει με τους φίλους του τα τσαΐρια στο χωριό που γεννήθηκε. Βλέπει τον Θοδωρή έφηβο να δουλεύει σκληρά στα χωράφια δίπλα στον πατέρα του. Τον παρακολουθεί στα εικοσιπέντε του να ανταλλάσσει κρυφές ματιές με τη συγχωριανή του την Ελένη που χορεύει πρώτη στο πανηγύρι του χωριού. Ο φτερωτός Θεός του έρωτα κεντάει την καρδιά τους και γρήγορα ανεβαίνουν τα σκαλιά της εκκλησίας. Όταν έρχονται στη ζωή τους τα δύο αγόρια τους, μετακομίζουν στην κοντινή επαρχιακή πόλη για μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά τους.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Από τα σωστά πολιτεύματα καλύτερο είναι εκείνο που διοικείται από τους καλύτερους, αναφέρει  ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του (Πολιτικά Γ 35). Δεν μένει δηλαδή μόνο στις επιμέρους ιδεολογικές διαφορές, αλλά προχωρά ένα βήμα παραπέρα, αναδεικνύοντας την προσωπική αξιοσύνη του καθενός, ως ένα ουσιώδες στοιχείο, στην αναβάθμιση των πολιτικών θεσμών και στην περαιτέρω βελτίωσή τους.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Ένα κόμμα δεν είναι μόνο η ιδεολογία του. Είναι και η λειτουργία του.  Δεν έχει σημασία το τι  λέει, αλλά το τι κάνει για να κάνει πράξη αυτά που  λέει. Ο άνθρωπος  είναι αυτός που δίνει αξία στις έννοιες και όχι οι έννοιες στον άνθρωπο. Δεν είναι άλλωστε ίδιοι όλοι όσοι ασκούν το ίδιο επάγγελμα ή λειτούργημα, είτε πρόκειται για μαθητές είτε για βουλευτές είτε και για δικαστές. Ο καθένας έχει τις δικές του «εγγραφές», τη δική μόρφωση και παιδεία. Και μέσα στο ίδιο κόμμα οι χαρακτήρες των ανθρώπων είναι διαφορετικές.

Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν συνειδητοποιήσει ότι προλαμβάνοντας τις ασθένειες κερδίζουμε χρόνια ζωής για τους ανθρώπους και χρήματα για τα ασφαλιστικά ταμεία. Οι γιατροί, από θεραπευτές των ασθενειών και των επιπλοκών τους, μετατρέπονται σταδιακά σε προστάτες της υγείας ασκώντας προληπτική ιατρική.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός- συγγραφέας.

Η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της χώρας, εκτός από τη καλή φιλοξενία που δείχνει στα τουρκικά πολεμικά, που έκαναν κόσκινο την ελληνική υφαλοκρηπίδα, ακύρωσε και πολλά αρχαία ρητά, από αυτά που  κατέστησαν γνωστή στον κόσμο την Ελλάδα. Έτσι, από το «Μολών Λαβέ» των Θερμοπυλών, περάσαμε στο  σκέτο «Λαβέ» της Ν.Α Μεσογείου. Η εθνική μας κυριαρχία έχει μειωθεί, η ΑΟΖ στα νησιά μας έχει ελαττωθεί και η εδαφική μας ακεραιότητα βουλιάζει  στα γαλάζια νερά του Αιγαίου.

Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Είναι πλέον γεγονός, δεν υπάρχει επιδημία κορωνοιού. Μας το αποδεικνύει καθημερινά η συμπεριφορά της κοινωνίας, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό 1) Διαδηλωτές σε Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία και Βέλγιο βροντοφωνάζουν ότι δεν υπάρχει επιδημία ( Καθημερινή 18-8-20) και όπως είναι γνωστό, ο σοφός λαός που γνωρίζει τα πάντα, έχει πάντα δίκαιο 2) αυτό επιβεβαιώνει η συμπεριφορά της νεολαίας που γεμίζει ασφυκτικά τα μπαρ στα τουριστικά κέντρα ανά την υφήλιο 3) αυτό δείχνει η συμπεριφορά των Ελλήνων σε λαϊκές αγορές, σε τράπεζες και σούπερ μάρκετ που είτε δεν τηρούν αποστάσεις είτε δεν φοράνε μάσκες 4) αυτό αποδεικνύει η στάση των πιστών που δεν φορούν μάσκες στις εκκλησίες 5) αυτό φανερώνουν τα γκαρσόνια στις καφετερίες και στα εστιατόρια καθώς και οι υπάλληλοι στα μαγαζιά που αντί για μάσκα (που προστατεύει) φορούν κάτι διαφανείς προσωπίδες που δεν προστατεύουν κανένα 6) αυτό αποδεικνύουν και όλοι αυτοί που φορούν την μάσκα αλλά με λάθος τρόπο. Σαν μούσι κάτω από το σαγόνι, σαν γυαλιά ηλίου στο μέτωπο, σαν σκουλαρίκι που κρέμεται στο αυτί.

Γράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης.

Καλά εσύ πιστεύεις αυτές τις διαδόσεις; Είναι δυνατόν έξυπνος άνθρωπος να δίνεις βάση σ’ αυτές τις μπούρδες με τους ιούς και τις μάσκες;
Αιφνιδιάστηκα, ομολογώ. Σε ρυθμό πολυβόλου ο φίλος συνέχισε πως στη Νορβηγία, όπως όλοι ξέρουν, κανείς δεν φορά μάσκα και κανείς δεν πέθανε από κορονοϊό.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Ο Έλληνας μιλά για πολιτική, γιατί δεν απαιτεί καμία γνώση. Μιλά και για ηθική, όταν δεν αφορά τη δική του ζωή. Μιλά για το δίκαιο, αλλά προτιμά το άδικο. Υποστηρίζει το νόμο, αλλά χτίζει και το παράνομο μέσα στα δάση ή πάνω στο κύμα. Ο Έλληνας θαυμάζει τον Όμηρο, αλλά δεν τον διαβάζει. Το μόνο που  τον νοιάζει είναι  να βρίσκεται το κόμμα του στην εξουσία, κι ας χαθεί η πατρίδα του. Ο Έλληνας θαυμάζει τον υψιπετή αετό αλλά ποδοπατά το μικρό μυρμήγκι.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Το Ευαγγέλιο δεν κάνει από μόνο του τον Χριστιανό, αν ο πιστός δεν τηρεί τα όσα γράφει. Η κοινωνία αλλάζει ως εκεί που αλλάζουν τα μέλη της. Ζούμε σε ημέρες στεγνές από πατριωτικές ιδέες. Σε εποχές που ο άνθρωπος δεν κρίνεται από το «είναι» του, αλλά από το «έχειν» του. Οι αρετές είναι στολίδια για τα παραμύθια, οι χαρές είναι μόνο  για όσους μπορούν να τις χαρούν και οι αξίες έγιναν «φυλαχτά», κλειστά  ερμητικά στα σεντούκια της ιστορίας.

Κάποτε ήταν ο αγαπημένος εχθρός των μανάδων και των γιαγιάδων μας. Ενέσκηπταν τα βράδυα στα κοτέτσια κι αν έβρισκαν ανοιχτή πόρτα, το άλλο πρωί δεν έβρισκαν κότες και νουσάκες και πιλίτζια οι νοικοκυρές. Ενίοτε μάλιστα συνιστούσαν και μαθηματικό πονοκέφαλο. Σαν κι αυτόν που βασάνισε την ταλαιπωρημένη πρόσφυγα μάνα στα μέσα της δεκαετίας του ’30 όταν στα μαθήματα που οργάνωνε τότε το κράτος για τις εγκύκλιες γνώσεις στους κατά βάση αγράμματους πρόσφυγες, ήρθε αντιμέτωπη με το εξής δυσκατάβλητο ερώτημα: