Αρθρογραφία
Του Θανάση Βαφειάδη.
«Το Κιλκίς είνε το καινούργιο παγωτό, το παγωτό της μόδας το οποίον προτιμούν τώρα οι Αθηναίοι. Αν δεν φας το βράδυ Κιλκίς δεν είσαι άνθρωπος του κόσμου. Κιλκίς αι κυρίαι, Κιλκίς οι κύριοι, Κιλκίς οι… κουραμπιέδες. Ίδετε το νέον παγωτόν καταπλέει εις τα πιατελάκια και χάνεται μέσα εις τον λαβύρινθον των χειλέων των ωραίων και των ασχήμων. Ενθουσιασμός μέγας».
Αγνωστες Μάχες της Επανάστασης του 1821: Η Μάχη του Χαϊδαρίου
Συντάκτης: Eidisis.grΤου Νίκου Κουζίνη.
Η κρίσιμη μάχη έγινε στις 6 και 8 Αυγούστου του 1826, αλλά και μια μικρότερη στο Δαφνί στις 21 Μαρτίου 1827. Οι συγκρούσεις αυτές αποτέλεσαν μέρος των επιχειρήσεων στο πλαίσιο της προσπάθειας για την απελευθέρωση της Ακρόπολης, του κάστρου των Αθηνών. Πολιορκούνταν από τον Μεχμέτ Ρεσίτ πασά, γνωστό και ως Κιουταχή (1780-1839).
Το ΕΣΠΑ και το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας χρηματοδοτούν τον πράσινο μετασχηματισμό της Ελλάδας
Συντάκτης: Eidisis.grΣκυλακάκης - Τσακίρης - Σκάλκος μιλούν για ένα τεράστιο ύψος πράσινων επενδύσεων τα επόμενα 7 χρόνια
του Θοδωρή Καραουλάνη (euractiv.gr).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί την Ελλάδα με μοναδικούς στην ιστορία πόρους, μέσα από τη στρατηγική «Νέα Γενιά ΕΕ» και το Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας αλλά και από τον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της ΕΕ και ιδίως την Πολιτική Συνοχής, δίνοντας την ευκαιρία στη χώρα μας, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, να αντιμετωπίσει προκλήσεις δεκαετιών και να αλλάξει μορφή με πράσινο πρόσημο μέσα από τεράστιες επενδύσεις.
Η πρόκληση του Διαδικτύου για την Παιδεία και την Δημοκρατία
Συντάκτης: Eidisis.grΓράφει ο Κώστας Κιλτίδης, πρώην υφυπουργός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Με την έλευση του διαδικτύου και την καταγραφή σε αυτό της κάθε γνώσης, διακηρύχθηκε με ευκολία το τέλος της δια ζώσης εκπαίδευσης. Ίσως κάποιες μορφές εκπαίδευσης μπορούν να διεξαχθούν δια μέσου του διαδικτύου, που αφορούν ζητήματα και θεματολογία καταγραφής γνώσεων. Η ανθρώπινη όμως παρέμβαση και η διδασκαλία θα είναι κυρίαρχη, χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο στις αίθουσες διδασκαλίας.
Του Νίκου Κουζίνη.
Οι Γάλλοι στρατιωτικοί της εποχής καθόρισαν ως δόγμα ότι «μόνο η επίθεση δίνει τη νίκη». Ο Ελληνικός Στρατός, ο οποίος εκπαιδεύτηκε από τη Γαλλική Αποστολή ακολουθούσε τις στρατιωτικές απόψεις τους σχεδόν κατά γράμμα. Ο γαλλικός κανονισμός προέβλεπε ότι για την επιτυχία της νίκης έπρεπε να διασπαστεί με κάποια δύναμη η εχθρική διάταξη μάχης του αντιπάλου. Η διάσπαση αυτή απαιτεί τη διενέργεια επιθέσεων από μεγάλο βάθος και δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με αιματηρές θυσίες. Κάθε άλλη αντίληψη πρέπει να απορριφθεί ως αντίθετος προς τη φύση του πολέμου.
Εκφράσεις για τη σχέση σας με τον/την πρώην σύζυγο
Συντάκτης: Eidisis.grΤης Ελισάβετ Μελετιάδου.
Ποια από τις παρακάτω εκφράσεις, περιγράφει καλύτερα τη σχέση σας με τον/την πρώην σύζυγό σας με τον οποίο έχετε παιδιά;
«Θυμωμένοι Συνεργάτες»: Σύμφωνα με μια έρευνα, οι περισσότεροι (31,9%) θεώρησαν ως πιο καλό χαρακτηρισμό της τωρινής τους σχέσης αυτήν την έκφραση. Λένε: «είμαι θυμωμένος/η μαζί του/της, όμως καταφέρνω να το χειρίζομαι ορθολογικά για το καλό των παιδιών».
Γράφει ο Χρήστος Σπίγκος.
«…Θυμάμαι που από πιτσιρικάς μού έλεγε: “Θα με γράψουν με μεγάλα γράμματα! Θα φτάσω ψηλά!” Ομως, δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι εννοούσε» Έτσι είναι οι ΗΡΩΕΣ! Κάτι τους το λέει μέσα τους… Γι αυτό και είναι έτοιμοι… (Πατέρας του Υποσμηναγού Νικολάου Σιαλμά).
Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.
Του Θανάση Βαφειάδη.
Μέχρι την ένδοξη μάχη του Κιλκίς το όνομα αυτής της πόλης ηχούσε ανόσιο και βδελυρό στους κατοίκους της Παλαιάς Ελλάδος. Το «Κιλκίσιον» ήταν «η φωλεά όλων των κακοποιών στοιχείων», η εν «Μακεδονία ακρόπολις του τρομοκρατούντος βουλγαρισμού», το μέρος όπου «τα λυμαινόμενα την Μακεδονίαν στίφη των κομιτατζήδων είχον πήξει τάς φωλέας των».
Η πτώση του Γερμανικού αεροπλάνου το 1944 στην Ποντοηράκλεια Κιλκίς
Συντάκτης: Eidisis.grΓράφει ο Γεωργιάδης Πολύκαρπος, Συνταξιούχος δάσκαλος.
Πριν από το περιστατικό, που θέλω να περιγράψω με την παρούσα εργασία, που αφορά τα παιδικά μου χρόνια στην Ποντοηράκλεια, θα κάνω μια σύγκριση της ζωής των παιδιών των δεκαετιών του 1940 και 1950 με τη ζωή των σύγχρονων δεκαετιών και συγκεκριμένα με τις δύο τελευταίες δεκαετίες, τις δεκαετίες του 2000 και του 2010. Στις δεκαετίες του ’40 και του ’50, όχι μόνον δεν παρείχαν ανέσεις στα παιδιά, αλλά και τα επιφόρτιζαν, ιδίως στα χωριά, με ένα σωρό εργασίες δύσκολες, που θα ταίριαζαν μόνο σε ενήλικες.