Ο μεγάλος ανταγωνισμός στον χώρο του διαδικτυακού στοιχήματος δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις για ένα διασκεδαστικό και γεμάτο ένταση παιχνίδι. Οι bookmakers επιχειρούν να αναβαθμίσουν τις υπηρεσίες που προσφέρουν σε μία προσπάθεια να προσελκύσουν νέους παίκτες στις πλατφόρμες τους.

Γράφει η Φωτεινή Αρσλανίδου.

Η Σμύρνη, η Μικρά Ασία, η Καππαδοκία, ο Πόντος, η Ανατολική Θράκη δεν ξεχνιούνται. Στα ερείπιά τους σεργιανίζει η θλιμμένη ψυχή της Ελλάδος.

Η Μικρασιατική καταστροφή έχει πολλές διαστάσεις, τις οποίες για να συνειδητοποιήσει κανείς πρέπει να έχει άγρυπνη συνείδηση.

Έχω γνώση βιωματική  όλων των κομματικών σχηματισμών, που δημιουργήθηκαν από αντίδραση ή διαμαρτυρία. Ανήκοντας στον λαϊκό και πατριωτικό χώρο με αδιαπραγμάτευτη την εθνική συνείδηση, σε δύο από αυτά συμμετείχα με αρνητική εμπειρία. Την πρώτη φορά ως νεολαίος στην ηγετική ομάδα της εθνικής παράταξης το 1977. Την δεύτερη ως βουλευτής το 2011 στο ΛΑΟΣ. Γρήγορα αποχώρησα και από τα δύο. Την πρώτη φορά σε ένα χρόνο, όταν διαπίστωσα προσωπικές διαδρομές, συναλλαγές και ιδιοτέλεια αντί πολιτικής. Την δεύτερη σε έξι μήνες, όταν ο πρόεδρος και η ηγετική ομάδα του δεν άντεξαν στα «δύσκολα» των μνημονίων.

Η Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος φέρνει ακόμη πιο επιτακτικά στο προσκήνιο το δίλημμα «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας». Ο γιορτασμός αυτής της ημέρας δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την υποκρισία των επιτελείων του συστήματος, των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και των πολιτικών εκπροσώπων τους, που για ακόμη μία χρονιά χύνουν “κροκοδείλια δάκρυα” για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, ενώ είναι οι ίδιοι που την προκαλούν.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Βαίνομεν ολοταχώς προς τις κάλπες της 25ης Ιουνίου και αφού τα πάντα ειπώθηκαν στην προηγούμενη προεκλογική περίοδο το μόνο που απέμεινε και αποτελεί το κυρίαρχο θέμα συζήτησης είναι η κοστολόγηση των προεκλογικών προγραμμάτων των κομμάτων. Πόσο όμως κοστίζουν αυτές οι προεκλογικές υποσχέσεις και ποιος είναι αυτός θα τις αποτιμήσει;

Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα στην κοινωνία είναι η επικοινωνία. Όσο πιο καθαρός και σαφής είναι  ο λόγος του καθενός, τόσο πιο κατανοητός γίνεται. Αλλά και τόσο πιο λίγες είναι οι δυνατότητες της διαστρέβλωσης του.   Ορθά και δίκαια λέει ο λαός μας «σοφόν το σαφές».

Αντίθετα ο ασαφής ο λόγος έχει κενά στην εκφορά του, γι' αυτό κι επιδέχεται διαφορετικές ερμηνείες. «Δεν με ενδιαφέρει η ουσία, αλλά η επικοινωνία» ,είχε πει πριν από καιρό ένας πολιτικός αρχηγός, καθώς  στην εποχή της σημερινής μιντιακής ηγεμονίας δυνατότερη κι από την αλήθεια είναι η παραχάραξή της.

Γράφει η Δέσποινα Ξιφιλίδου, φιλόλογος.

Χρέος μας…να ακουμπήσουμε τη μνήμη μας σε κείνες τις αγωνιώδεις και τραγικές μέρες της προσχεδιασμένης, ολοκληρωτικής, συστηματικής εξόντωσης του Ποντιακού ελληνισμού…

   Το 1908 είναι ένα ιστορικό ορόσημο, γιατί τούτη τη χρονιά ιδρύεται το κομιτάτο «Ένωση- πρόοδος»  από Νεότουρκους φανατικούς εθνικιστές με επικεφαλής την τριανδρία, Ταλαάτ Μπέη, Εμβέρ πασά και Τζελάλ πασά, οι οποίοι με διακόσιους άλλους εθνικιστές στις 18 Ιανουαρίου 1913 επιτίθενται κατά της μόνιμης κυβέρνησης, σκοτώνουν τον υπουργό στρατιωτικών Νιαζίμ μπέη και αναγκάζουν τον βεζίρη Κιαμίλ πασά να παραιτηθεί. Εμπνευστής του σχεδίου ήταν ο Κεμάλ πασάς, στόχος τους να σώσουν τον «Μεγάλο ασθενή» την Τουρκία. Το εθνικιστικό αυτό φανατικό κίνημα καλυπτόταν πίσω από τα συνθήματα ισονομίας, δικαιοσύνης, προόδου μεταξύ Τούρκων και μειονοτήτων -Αρμενίων και Ελλήνων- που είχαν την οικονομική δύναμη στα χέρια τους.

Γράφει ο Χρήστος Σπίγκος.

            Σ’ έναν μετεκλογικό μοναχικό περίπατό μου συνάντησα τον προβληματισμένο ψηφοφόρο. Μετά τα τυπικά ήλθε η κρίσιμη επισήμανση. «Πολύ ανιαρές βρε αδελφέ οι εκλογές χωρίς σταυρό». Ακολούθησε ένας διάλογος του ποδαριού, εκείνος έφυγε αμετάπειστος κι εγώ αρκούντως προβληματισμένος. Τι σημαίνει άραγε το κυνήγι του σταυρού για τον ψηφοφόρο; Η απάντηση απλή.