Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2024, 2:53:14 πμ

Του Γιάννη Τσογγίδη
πρώην προέδρου
του Δημ. Συμβουλίου Κιλκίς. 

 

Είναι γνωστή η τακτική στους γνωρίζοντες τα πολιτικά πράγματα στον τόπο μας ! Όταν κάποιοι προσπαθούν να απομυθοποιήσουν τα παραμύθια και τα success stories της αριστερο-αδέξιας κυβέρνησης, πάντοτε επιστρατεύεται ο από μηχανής Θεός να βάλει πλάτη. Μόλις καταθέσαμε τη γραπτή ερώτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Κιλκίς θέτοντας τον προβληματισμό περί της παρουσίας του συλλόγου των δήθεν εθελοντών (δε μπορώ να κατανοήσω εθελοντές που διαχειρίζονται τεράστια κεφάλαια κατά οποιονδήποτε τρόπο και απασχολούν έμμισθο προσωπικό)  με το όνομα OMNES και επιπλέον εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο κάποιες αντίθετες με αυτούς φωνές, έκανε αμέσως παρέμβαση  ο Δημήτρης ο Αγαθόπουλος για να συνεχίσει την αγιοποίηση του συλλόγου αυτού και να τον καλύψει.

Κυριακή, 02 Απριλίου 2017 22:05

Οι μεταρρυθμιστές

Συντάκτης:

Του Ανδρέα Μακρίδη.

Ο μεγαλύτερος μπελάς για οποιονδήποτε θέλει να συγκροτήσει έναν νέο πολιτικό φορέα σήμερα, είναι η εύρεση πολιτικών προτάσεων που να μπορούν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον του κοινού. Οι προτάσεις θα πρέπει να έχουν μεταρρυθμιστική πνοή, ένα ύφος “ρήξης με το παλιό”, αλλά όχι και τόσο μεγάλης ρήξης που να φοβίσει τους ψηφοφόρους. Θα πρέπει να διαφοροποιούν το κόμμα αυτό απ' τα διπλανά του – και ειδικά για πολιτικούς που έχουν δοκιμαστεί κατά το παρελθόν, θα πρέπει να πιστοποιούν πως μεταρρυθμιστές αυτοί, αξίζουν της προσοχής της κοινωνίας που τους καταδίκασε.

Του Κώστα Πινέλη.

 

 

Πως το είχε πει ο Χαρίλαος; «Παινεύουν τους πεθαμένους για να θάβουν τους ζωντανούς». Έτσι τιμούν οι ριψάσπηδες του κομμουνιστικού κινήματος ως ήρωα τον Μπελογιάννη για να θάψουν το κόμμα του, τα σημερινά στελέχη του, τους σημερινούς αγώνες.
Κοντά στο αναμενόμενο ταξικό μίσος της νεοναζιστικής «Χρυσής Αυγής» και των αστικών κομμάτων που δείχνουν καθαρά ποιου τα ταξικά συμφέροντα εξυπηρετούν (εξ ου και η χολή που ρίχνουν), έρχεται και η οπορτουνιστική, συνειδητή διαστρέβλωση με στόχο αφενός τη μετατροπή του Μπελογιάννη  σε «αβλαβές εικόνισμα» και αφετέρου την «προσαρμογή» του στη σημερινή κυβερνητική πολιτική και επιδιώξεις που έχουν και αυτές ταξικό πρόσημο υπέρ των συμφερόντων της ολιγαρχίας.

Γράφει ο
Κώστας Πινέλης. 

 

Η επανάσταση του 1821 ήταν εθνικοαπελευθερωτική. Εναντιώθηκε στην οθωμανική αυτοκρατορία και την εξουσία της, γι' αυτό και είχε βαθιά προοδευτικό κοινωνικό περιεχόμενο. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί ολοκληρωμένα από την άποψη των σκοπών της, απαιτείται προσέγγιση και έρευνα στο κοινωνικοοικονομικό καθεστώς ενάντια στο οποίο στράφηκε η επανάσταση και το χαρακτήρα του, δηλαδή ποιες ήταν οι σχέσεις παραγωγής στην οθωμανική αυτοκρατορία.

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017 20:38

Κάντο όπως θες, όπως σ’ αρέσει!

Συντάκτης:

Από την Κωνσταντίνα Γεράκη. 

 

Δεν σου αρέσει τίποτα από το σήμερα, φτιάξε το αύριο όπως σ΄αρέσει.
...
Δεν μπορείς να ανεχτείς τον εαυτό σου; άλλαξέ τον.
 
Μην αρκείσαι στα λίγα όταν είσαι φτιαγμένος για τα πολλά.
Μην συντονίζεσαι με την καθημερινότητα, όταν μπορείς να ζήσεις στιγμές, έστω και ελάχιστες απόλυτης ικανοποίησης της ύπαρξής σου, μην βάζεις όρια στις επιθυμίες σου.

Του Δημήτρη (Μήτου) Ιωαννίδη.

Στον πρώτο τίτλο «η τρομοκρατία της αξιολόγησης δεν θα περάσει»  είχαν ταχτεί υπέρ (άλλωστε δική τους έμπνευση ήταν) οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπ/κών ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, αλλά,  και σε κάθε μορφή αξιολόγησης τον Ιούνιο του 2014, απαξιώνοντας μ αυτόν τον τρόπο όλους τους έντιμους εκπαιδευτικούς, η πλειοψηφία των οποίων διαφωνούσε με τη στάση αυτή των συνδικαλιστικών Οργάνων. Είχα καυτηριάσει αυτή την αρνητική στάση των συνδικάτων που απαξίωναν τους εκπ/κούς, με δημοσίευμα των ΕΙΔΗΣΕΩΝ της 16ης Ιουλίου, τονίζοντας, πως η ελληνική κοινωνία ανέκαθεν, κατέτασσε τους δασκάλους και τους καθηγητές στην πρώτη γραμμή εκτίμησης όλων των δημοσίων υπαλλήλων , οι οποίοι πλήν όλων των άλλων, ήταν μαζί με την ελληνική κοινωνία,  μπροστάρηδες σ όλους τους απελευθερωτικούς και κοινωνικούς αγώνες από την περίοδο της τουρκοκρατίας μέχρι σήμερα.

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017 21:02

Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος

Συντάκτης:

Γράφει ο Νίκος Σιάνας.

 

Χωρίς αμφιβολία η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει πολλά και δυσεπίλυτα εθνικά προβλήματα και καθημερινά γίνεται πολύ κουβέντα γι’ αυτά. Όμως για το πιο σοβαρό το πιο μεγάλο, το πιο σημαντικό και το πιο κρίσιμο πρόβλημα που κινδυνεύει να εξαφανίσει το γένος των Ελλήνων δεν ακούγεται λέξη. Το Δημογραφικό και η υπογεννητικότητα για την πολιτεία και τους πολιτικούς ταγούς είναι πρόβλημα ανύπαρκτο.  Αδιαφορούν εγκληματικά και ας γνωρίζουν επισήμως και λεπτομερώς όλες τις πτυχές του προβλήματος που αναλύεται στο ομόφωνο πόρισμα της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής, το οποίο υπεβλήθη στο προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων τον Φεβρουάριο του 1993

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017 20:55

Για τα σύνορα της καρδιάς του κ. Ταγίπ Ερντογάν

Συντάκτης:

Γράφει ο Χαράλαμπος Παπαδόπουλος.

 

Τα σύνορα της καρδιάς του, ο κ. Ερντογάν τα ορίζει ως τα μέσα του Αιγαίου Πελάγους, εγκλωβίζοντας μέσα αρκετά Ελληνικά νησιά. Δεν αναρωτήθηκε όμως που φθάνουν τα δικά μας σύνορα της καρδιάς χωρίς να πάσχουμε από μεγαλοκαρδία.
Οι Τούρκοι δεν είχαν ποτέ σχέση με θάλασσα και νησιά, απόδειξη ότι δεν έχουν να μας υποδείξουν νησιά και ναυμαχίες.

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017 20:51

Ένας άξιος εκπαιδευτικός

Συντάκτης:

Γράφει ο δικηγόρος
Θεόδωρος Παυλίδης. 

 

Ο Ανέστης Ακριτίδης, από την Βυρώνεια Σερρών, είναι καθηγητής μέσης εκπαίδευσης (φιλόλογος). Τον άνθρωπο προσωπικά δεν τον γνωρίζω. Γνώρισα όμως προχθές ένα κομμάτι από το έργο του που με εντυπωσίασε υπερβολικά.
Αν και δεν αφορούσε το εκπαιδευτικό του έργο, με την στενή του όρου έννοια,στην ουσία αφορούσε την εκπαίδευση της τοπικής κοινωνίας σε θέματα ιστορίας και τέχνης.

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017 21:03

«Στο σκαμνί»

Συντάκτης:

Του Ανδρέα

Μακρίδη.

Η έκφραση είναι πολύ οικεία σε όλους μας: “Δεν θα βρεθεί κάποιος να τους κάτσει στο σκαμνί;”. Έχει παράπονο και πίκρα αυτό το ερώτημα, πάντα επίκαιρο για όσους “πεινούνε και διψούνε για Δικαιοσύνη”. Στην πράξη ωστόσο, η εκπλήρωση του λαϊκού ετούτου πόθου, αποδεικνύεται πολύ πιο δύσκολη απ' ό,τι εκ πρώτης όψεως φαίνεται. Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, υπήρξε ένα ακόμη παράδειγμα.