Πριν από λίγες ημέαρες, χαζεύοντας τις βιτρίνες των καταστημάτων επί της 21ης Ιουνίου στο Κιλκίς, σ’ ένα από αυτά, μικροσκοπικό και μιας άλλης εποχής, με διάφορα μικρά παλιά αντικείμενα, ψηλά στην τζαμαρία ήταν κρεμασμένο και ένα παλιό ποδήλατο, λιμουζίνα μιας άλλης εποχής.

Δύο λύσεις υπάρχουν ή πάμε με Πρωθυπουργό  τεχνοκράτη για θέματα καθαρά οικονομικά αλλά με σύντομο χρονικό διάστημα το πολύ δηλαδή αρχές Ιανουαρίου η με Πρωθυπουργό έμπειρο σε  εξωτερικά θέματα με διάρκεια και μετά από το Πάσχα.

Απολύτως αρνητικός ήταν στην ενημέρωση που έκανε για την προοπτική λειτουργίας εξορυκτικής μονάδας χρυσού στην περιοχή Βάθης – Ποντοκερασιάς  εκπρόσωπος της οικολογικής κίνησης Κιλκίς, που συχνά πυκνά εκφέρει δημόσια το λόγο της σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος  και άριστα πράτει.

Βασική πηγή πληροφοριών ήταν ο αδελφός του Παππού μου Γιανίκ που ήταν είκοσι ετών όταν ήλθαν και έζησε στους Άνω Αποστόλους.

Το έπος του ‘40 που γιορτάζουμε και φέτος μου δίνει την ευκαιρία ν' αναφερθώ στην εκδρομή που πραγματοποίησε ο σύλλογός μας, των συνταξιούχων πολιτικών υπαλλήλων του δημοσίου, στην οποία είχα την ευτυχία να συμμετάσχω και να επισκεφτώ τα θρυλικά εκείνα μέρη της Β. Ηπείρου και να περπατήσω στα Ιερά εκείνα χώματα που πότισαν με το αίμα τους τα ηρωικά παιδιά μας.

Επανέρχεται  το «βολές κατά ριπάς» για… τεχνικούς λόγους.
Αυτό που εκφράστηκε μαζικά στις παρελάσεις, είναι η λαϊκή αντίθεση στην βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης, ΕΕ, και κεφαλαίου και στις  πρόσφατες αποφάσεις των συνόδων της ΕΕ από τις οποίες θα προκύψουν νέα βάρβαρα μέτρα που οδηγούν στην εξαθλίωση, την συντριβή και στην απόγνωση τις λαϊκές οικογένειες. Αυτό είναι το κύριο. Το ότι ματαιώθηκαν παρελάσεις είναι το δευτερεύον.

Εάν στην ιατρική το προλαμβάνειν είναι καλύτερο από το θεραπεύειν, τότε, για τους πολιτικούς αυτό που θα ταίριαζε θα ήταν το προβλέπειν και ήταν αρκετοί οι Έλληνες που έγκαιρα κτύπησαν τις κουδούνες και τις καμπάνες για τον τρόπο λειτουργίας του δημόσιου, δηλαδή του κράτους

Τον κ Πρετεντέρη, τον εισαγγελικό δημοσιογράφο ντε, δεν τον πάω για πολλούς λόγους-παρ¨οτι θεωρείται και είναι έγκριτος δημοσιογράφος-, αλλά κυρίως για την αήθη επίθεσή του με μπουκάλι στο «θεό» του μπάσκετ το Νικο Γκάλη (και δεν είμαι οπαδός του Άρη) σε αγώνα Παναθηναικού-Άρη στην Αθήνα.

Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ πρέπει να έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους. Τη στρατηγική αυτή, που οδήγησε σε αυτά τα μέτρα, δηλαδή της «ανάπτυξης», της «ανταγωνιστικότητας», των κατευθύνσεων του Μάαστριχτ, του κοινωνικού εταιρισμού, την υπηρέτησαν πιστά η πλειοψηφία της ΠΟΕ - ΟΤΕ και οι - πλην της ΔΑΣ - παρατάξεις στην ΠΟΕ - ΟΤΑ και τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις του κλάδου.

Τί γίνεται με τα βιβλία; «Δεν ήρθαν ακόμα». Και μέχρι πότε θα περιμένουν  οι μαθητές; Τί έφταιξε; «Υπάρχουν ευθύνες, και αν ναι θα καταλογιστούν». Και οι καταλήψεις; Κι ενώ τα υπό κατάληψη σχολεία λιγοστεύουν τα λόγια από τους ενδιαφερόμενους περισσεύουν.