Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Οι σησαμελαιοποιοί ή σαμολαδάδες ήταν οι παρασκευαστές σουσαμόλαδου, του λαδιού δηλ. που παραγόταν από την πίεση των σπερμάτων του σουσαμιού. Το σουσαμόλαδο λαμβανόταν είτε με έκθλιψη εν ψυχρώ, οπότε είχε χρυσοκίτρινο χρώμα και ήταν άοσμο με λεπτή και ευχάριστη γεύση, είτε με πίεση εν θερμώ οπότε το χρώμα του ήταν σκοτεινότερο, η οσμή του βαριά και η ποιότητά του κατώτερη.

Αυτές τις μέρες, ξαναθυμούμαστε όλες εκείνες τις Μακεδονίτισσες δασκάλες που υπήρξαν βιγλατόρισσες του Ελληνισμού στη Μακεδονία και θυσιάστηκαν για να μπορούμε εμείς σήμερα να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σε Ελληνικά Σχολεία.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Ιδιαίτερα τις δυο πρώτες δεκαετίες μετά την απελευθέρωση της πόλης, όταν τα κύματα των προσφύγων την κατέκλυσαν, ο ρόλος του λουτρού ήταν καθοριστικός ως προς το ζήτημα «της τελείας αποφθειριάσεως, εξυγιάνσεως και εθίσεως των προσφύγων προς λούσιν», όπως γραφόταν σε μια απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου του 1923.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Βαστάκης, Θεολόγος, πρ. Λυκειάρχης.

Προελεγόμενα:
Κατά την γνώμη των ειδικών επιστημόνων και «με βάση την υπάρχουσα κλινική εμπειρία, η λοίμωξη από το νέο κορωνοϊό εκδηλώνεται συνήθως, ως πνευμονία, με εμφάνιση οξείας σοβαρής νόσου του αναπνευστικού, με πυρετό, βήχα, δύσπνοια και αναπνευστική δυσχέρεια… Σε αρκετές περιπτώσεις η λοίμωξη έχει οδηγήσει σε εμφάνιση επιπλοκών (οξύ σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) νεφρική ανεπάρκεια, διαταραχή της πήξης, περικαρδίτιδα) ή και θάνατον».

Του Χρήστου Σπίγκου.

Δεξιά και Αριστερά, δυο αντίθετοι όροι, δυο σκευές με διαφορετικά κοινωνικοπολιτικά χαρακτηριστικά, μια διαιρετική τομή της ανθρώπινης κοινωνίας που έλκει την καταγωγή της από τη Γαλλική Επανάσταση. Στη χώρα μας το συγκεκριμένο δίπολο εμφανίστηκε με διάφορες ονομασίες, που αποκρυστάλλωναν το κεντρικό πολιτικό διακύβευμα της κάθε εποχής.

Του Νίκου Κουζίνη.

Το Λάλα είναι χωριό της ορεινής Ηλείας στο όρος Φολόη («Λαλαίος» ο κάτοικος του και «Λαλιώτης» ο καταγόμενος από αυτό). Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας το κατοικούσαν εξισλαμισμένοι Αλβανοί, οι οποίοι είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος ολόκληρης της Πελοποννήσου με τη μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη που διέθεταν. Κατά γενική ομολογία ήταν τα «καλύτερα ντουφέκια του Μωριά».

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Το λουτρό, ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα δείγματα κοσμικής οθωμανικής αρχιτεκτονικής στην πόλη του Κιλκίς, βρίσκεται στο Ο.Τ 2 ανάμεσα στις οδούς Θεσσαλονίκης και Ν. Παναγιώτου. Η αλλοίωση του ιστορικά διαμορφωμένου αστικού ιστού, όπως αυτός αποτυπώνεται στη φωτογραφία του 1916 που επισυνάπτω, είχε σαν αποτέλεσμα να μεταβληθεί ο τρόπος προσέγγισης και θέασης του, να ανατραπεί η σχέση του με τον ελεύθερο χώρο, να αλλοιωθεί η κλίμακα του κτίσματος καθώς ανοικοδομήθηκε το αρχικό πλαίσιο αναφοράς.

Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

"Το ιδεολογικό περιεχόμενο των Βαλκανικών Πολέμων εκφράζονται από τους δύο πρώτους στίχους του εμβατηρίου "Τα κανόνια":
“Για τον αδελφό το σκλαβωμένο και για της πατρίδος την τιμή…”

Γράφει ο Νίκος Σιάνας.

Ότι το επαρχιακό και όχι μόνο, οδικό δίκτυο της χώρας μας παραμένει σε απαράδεκτη κατάσταση είναι σ’ όλους μας γνωστό. Ακόμη και σήμερα πολλοί δρόμοι θυμίζουν άλλες εποχές, τότε, που οι συγκοινωνίες γινόταν με τα κάρα και τα λιγοστά οχήματα.

Γράφει ο Βασίλης Αθανασιάδης.
Εκεί στη Νότια Ρωσία στις βορειοδυτικές παρυφές του Καυκάσου και στα βορειοανατολικά παράλια του Ευξείνου Πόντου κοντά στην όμορφη παραλιακή πόλη ΤΟΥΑΨΕ (Tuapse, Туапсе) και στο χωριό ΡΕΣΕΤΝΙΚΟ το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα στα 1873 εγκαταστάθηκε, φεύγοντας από τον Ανατολικό Πόντο για καλύτερες συνθήκες ζωής η οικογένεια του Ανδρέα και της Κυριακής Κρουκλίδη.