Πριν λίγες ημέρες βρέθηκα με φίλο Σιταριώτη εκεί στον κάμπο μεταξύ Ν. Καβάλας, Σιταριάς και τον πάλαι ποτέ οικισμό του Χρυσόκαμπου, από τον οποίο πλέον μόνο πέντε έξι σπίτια ερειπωμένα και αυτά στέκουν ακόμη όρθια, βουβοί μάρτυρες μιας άλλης εποχής όχι και τόσο μακρινής, μιας εποχής που ο κάμπος έσφυζε από ζωή.
Οι μέρες της πανδημίας που διανύουμε χαρακτηρίζονται από μία παράδοξη ευφορία. Είναι ένας συνδυασμός που προκύπτει από την άρση των μέτρων, την ατομική ικανοποίηση του κάθε εμβολιασμένου, τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού.
Η δυναμική ένταξη της αρχαίας Ευρωπού στον ιστορικό και τουριστικό χάρτη της Ευρώπης, με την αξιοποίηση του ονόματός της και του προσδιορισμού της ως "Ευρωπαίων η πόλις" αποτελούσε σημαντικό ζήτημα για την τουριστική προβολή της Παιονίας.
Στις 30 Απριλίου του 1945 ο Αδόλφος Χίτλερ αυτοκτονούσε στο καταφύγιο της καγκελαρίας για να μην πέσει στα χέρια του Κόκκινου Στρατού. Λίγες μέρες αργότερα, στις 8 Μαΐου, η Γερμανία συνθηκολογούσε άνευ όρων.
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΥΣ. Η Γιαννιτσού, είναι κτισμένη στο φρύδι της Όρθρυος και αγναντεύει Άγραφα, Θεσσαλία, Φθιώτιδα. Επί τουρκοκρατίας ανήκε πάντα στα Άγραφα και υπαγόταν στη Διοίκηση της Θεσσαλίας.
Γράφει ο Σωτήρης Μαρκάδας, Δάσκαλος - Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Δεν τους αξίζει «τίποτα άλλο παρὰ νὰ μιλήσουμε ἁπλά, νὰ μας δοθεῖἐτούτη ἡ χάρη». Να μιλήσουμε απλά για εκείνους τους Έλληνες και Ελληνίδες, τους εκατοντάδες χιλιάδες Πόντιους και Πόντιες που ζούσαν σε θρυλικούς αγαπημένους τόπους και οδηγήθηκαν στον θάνατο βασανιστικά, με σχέδιο και πρόγραμμα, θυσίες στον βωμό μιας ‘’τελικής λύσης’’ εξολόθρευσης που αντιγράφηκε από τους ναζιστές μετά από πολλά χρόνια. Μια στυγερή εκκαθάριση για να στηθεί ένα κράτος που δεν ανεχόταν πανάρχαιους πολιτισμούς που προϋπήρχαν αυτού.
Γράφει ο Γεωργιάδης Πολύκαρπος, συνταξιούχος δάσκαλος.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη γνωρίζει τι είναι ο Ερυθρός Σταυρός και πόσο σημαντικές υπηρεσίες προσφέρει. Είναι πανταχού παρών σε πάρα πολλές δύσκολες στιγμές της ζωής του ανθρώπου. Παρ’ όλα αυτά λίγοι είναι οι άνθρωποι, οι οποίοι γνωρίζουν πώς ιδρύθηκε ο Ερυθρός Σταυρός. Ποιος ήταν ο ιδρυτής της και ποια τα ιδεώδη του.
Αν η ναυμαχία του Ναυαρίνου (20 Οκτωβρίου 1827) θεωρήθηκε από τους φιλέλληνες το «ευτυχές σφάλμα» και αναγνωρίστηκε ως η «πιο τίμια νίκη από καταβολής κόσμου» αντίθετα για τους Γάλλους και κυρίως για τους Άγγλους ήταν το «ατυχές σφάλμα», γι’ αυτό και η συντηρητική κυβέρνηση των Τόρηδων παρέπεμψε σε δίκη τον ναύαρχο Κόρδιγκτον, που προΐστατο του συμμαχικού στόλου στο Ναυαρίνο και τον αντικατέστησε με άλλον.
Την παραποτάμια περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα Μικροδάσους κάποιοι την χαρακτηρίζουν ως τα Τέμπη του Κιλκίς και νομίζω πως έχουν. Είναι το πιο στενό σημείο του Αξιού από τους Ευζώνους προς Πολύκαστρο, ένα πανέμορφο τοπίο χειμώνα – καλοκαίρι, ένας τόπος που προσφέρεται για στιγμές απόδρασης και χαλάρωσης.
