Γράφει ο Νίκος Σιάνας.

Το χωριό Πλάγια (παλιά ονομασία Καρασινάν) ήταν ένα από τα χωριά της επαρχίας Παιονίας (Αξιούπολη) στο οποίο εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τις αλησμόνητες πατρίδες και συγκεκριμένα από την Μικρά Ασία (Αρτάκη, Πάνορμο, Μισόπολη, Πέρματα κ.λπ.

Του Κωνσταντίνου Βαστάκη, Θεολόγου, πρ. Λυκειάρχη.

Για να εξαντληθεί το θέμα «περί επιστήμης», θα έπρεπε να γραφεί ένας πολυσέλιδος τόμος. Εδώ θα προσεγγίσουμε στοιχειωδώς ορισμένες βασικές πλευρές του.

Η 22α Μαρτίου θεσπίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) ως Παγκόσμια ημέρα νερού.

Για τις ΔΕΥΑ πρόκειται για μια πολύ ιδιαίτερη ημέρα.

Γράφει ο Ιάσων Κωσταρόπουλος, εκπαιδευτικός.

Αποφάσισα να γράψω το άρθρο αυτό γιατί τελευταία έχει παρουσιαστεί ένα ιδιαίτερα δυσάρεστο φαινόμενο. Αυτό δεν είναι άλλο από τη συχνή κλοπή μεταλλικών αντικειμένων (σταυροί, θυμιατήρια κλπ.) από τα μνήματα.

Γράφουν οι: Παναγιώτης Αδάμος και Γεώργιος Καλαφίκης, Φιλόλογοι Β/θμιας Εκπαίδευσης.

1. Η εθνική ιδεολογία στο νεότερο και σύγχρονο διεθνές στερέωμα.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Για πολλές δεκαετίες το κάρο υπήρξε το μοναδικό τροχοφόρο μεταφορικό μέσο, ένα είδος πρώτης ανάγκης για τους αγροτικούς πληθυσμούς.

Γράφει η Αλίκη Αποστολίδου.

Οι κλοπές αυτοκινήτων αποτελούν ένα φαινόμενο μάστιγα για τη χώρα μας. Καθημερινά δεκάδες ιδιοκτήτες χάνουν τα αυτοκίνητά τους, ενώ παράλληλα πολλά κλεμμένα αυτοκίνητα επανακυκλοφορούν με παραποιημένα στοιχεία για να μην είναι εύκολος ο εντοπισμός τους.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Η ιλιγγιώδης αύξηση της τιμής των καυσίμων κατέστησε τη βενζίνη ως ένα από τα κυρίαρχα θέματα σοβαρών συζητήσεων ή και αστεϊσμών, όπως το «ζητείται σοβαρή σχέση με βενζινοπώλη» ή παρόμοια ευφάνταστα που κατακλύζουν το διαδίκτυο.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας

Στην αρχή της νέας χιλιετίας ο υδράργυρος στο θερμόμετρο της αντιπαροχής χτύπησε κόκκινο.

Του Χρήστου Σπίγκου.

Η καινούργια Κυβέρνηση τοποθέτησε καινούργια Διοίκηση στον ΔΕΔΔΗΕ. Πρόκειται για μια συνήθη μετεκλογική αναστάτωση, κάτι σαν έθιμο δηλαδή, που εδώ και 200 χρόνια είναι συνυφασμένο με τη νοοτροπία μας και που προβλέπεται να συνεχίσει, καλώς ή κακώς, για πολλά χρόνια ακόμα.