Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε μια νέα κλιμάκωση της προκλητικής και επιθετικής συμπεριφοράς της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Η γειτονική χώρα συνεχίζει την πάγια αναθεωρητική επεκτατική πολιτική της, προσηλωμένη στους στόχους της, ανεξάρτητα από τα εσωτερικά της προβλήματα ή την οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Του Χρήστου Σπίγκου.

Η ραστώνη του καλοκαιριού, του ήλιου, και της θάλασσας με κάνει να ανατρέχω στης νιότης μου την περπατησιά. Τότε, στη δεκαετία του ´60, με τη μουσική των sixties, τα τραγούδια του Μίκη και του Μάνου, και τα πολιτικά γεγονότα που μας οδηγούσαν στο βιβλίο και τον δρόμο του αγώνα για ένα σωρό διεκδικήσεις, σήμερα αυτονόητες κατακτήσεις.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Έκανα το μπανάκι μου, κάθομαι στην ξαπλώστρα ρουφάω αργά τον φραπέ μου και για να περάσει η ώρα παρατηρώ και αφουγκράζομαι τον κόσμο γύρω μου.
Δίπλα μου τρία ζευγάρια νεαρών παιδιών. Προσπαθώ να καταλάβω ποιος τα έχει με ποιαν και άκρη δεν βγάζω καθώς τα έξι παιδιά είναι απορροφημένα στα κινητά τους.

Του Νίκου Κουζίνη.

Είχαν περάσει δύο χρόνια ακριβώς από την μάχη των Βρυσακίων ( 15 Ιουλίου 1821) και ένας χρόνος περίπου από τον θάνατο του Αγγελή Γοβιού.
Αρχηγός της Ευβοϊκής επανάστασης δεν υπήρχε και ο Καπουδάν Πασάς το εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο. Η μόνη αντίσταση που υπήρχε είχε έδρα το Δερβένι και έκανε ανταρτοπόλεμο σε όλη τη γύρω περιοχή.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας, μέλος του Σύριζα-ΠΣ Κιλκίς.

Ο άνθρωπος είναι ένα κλάσμα με αριθμητή το «εγώ» του και παρονομαστή το «είναι» του. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμητής του και μικρότερος ο παρονομαστής του,  τόσο μεγαλύτερο είναι το «εγώ» του ανθρώπου από το πραγματικό «είναι» του.

Βιώνουμε μαύρες και οδυνηρές ημέρες της ιστορίας μας. 20,7,2021-20,7,1974. Αττίλας στην Κύπρο μας, 47 χρόνια, ένας διαρκής πόνος για την Κύπρο μας. Ένα κράτος με τρείς κακές πρωτιές.... Έχει πρωτεύουσα στα δυο χωρισμένη, έχει φυλακή με μοναδικά μνήματα. (Λευκωσία). Έχει και πόλη (φάντασμα). Αμμόχωστος, από 30 χιλιάδες κόσμο, ζουν μόνο, γάτες, σκυλιά και ποντίκια.

Του Νίκου Κουζίνη.

Τελευταία η ελληνική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο ειδεχθές φαινόμενο δολοφονιών γυναικών από τους συντρόφους τους, που πλέον σαν φαινόμενο χαρακτηρίζεται ως γυναικοκτονία.
Η ηλικία των δολοφόνων γύρω στα 30 με 35 έτη. Δηλαδή γεννημένοι από το 1985 και εντεύθεν.

Γράφει η Καλλισθένη Πάκα.

Συμπληρώθηκαν πια δυο ολόκληρα χρόνια, από την ημέρα που κέρδισε δια των εκλογών  την εμπιστοσύνη του λαού η Νέα Δημοκρατία.

Από τότε ο λαός έχει την αίσθηση πως κυβερνά η λογική.

Τα οφέλη της χώρας από μια περίοδο διακυβέρνησης, συνήθως αποτιμώνται με δείκτες  όπως:  ΑΕΠ, ρυθμός ανάπτυξης, έλλειμα και χρέος, ισοζύγιο πληρωμών, ανεργία, ανταγωνιστικότητα, διαθέσιμο εισόδημα,  κ.ο.κ.

Γιος του Θουκυδίδη – Δούκα Ξανθόπουλου και της Γεωργίας Τηλιακού, με ρίζες από Κιλκίς και Κάλυμνο. Ξεκινώντας ως μαθητής του Β' Δημοτικού Σχολείου Κιλκίς, γνωστού ως "Ντάνεφ", τελειώνει το εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων Κιλκίς και έχοντας πρότυπά του δύο Καλύμνιους γιατρούς, τον παθολόγο Αθανάσιο Τηλιακό και τον χειρουργό Ιωάννη Ορφανό, οι οποίοι από τις δεκαετίες του '50 ασκούσαν ιατρική στο ακριτικό Κιλκίς, συνεχίζει ως φοιτητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, απ' όπου και αποφοιτά.

Του Θανάση Βαφειάδη.

Τη δεκαετία του 50 δημιουργήθηκε ένα συγκρότημα με τρεις οίκους ανοχής στη δυτική έξοδο της πόλης μας προς το Μεταλλικό, δίπλα στο στρατόπεδο «Καμπάνη». Πού ακριβώς ήταν; Εκεί που τελειώνει η περιτοίχιση του στρατοπέδου υπήρχαν τότε τα στρατιωτικά πλυντήρια. Από σημείο αυτό ξεκινούσε ένας δρομίσκος που έφτανε στο πρώτο σπιτάκι και στη συνέχεια υπήρχε μια μεγάλη αδιαμόρφωτη αλάνα, όπου βρίσκονταν άλλοι δυο οικίσκοι.