Άρθρο του δημάρχου Παιονίας, Κώστα Σιωνίδη.

Οι δημότες του δήμου μας, μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες αντιμετωπίζουν την περίοδο αυτή σοβαρότατα προβλήματα.

Του Στέφανου Παραστατίδη, Ιατρού, Γραμματέα Οργανωτικού και Πολιτευτή του Κινήματος Αλλαγής.

Υπάρχει μία ειδοποιός διαφορά μεταξύ του 1ου και του 2ου κύματος στη χώρα μας· το 2ο είναι βιωματικό, κινδυνεύουν ή χάνονται γνωστοί, φίλοι, συνάδελφοι, συγγενείς -δεν είναι ξένοι, δεν είναι μακριά μας.

Του Θοδωρή Καραουλάνη.
Η κοινή προσπάθεια τεσσάρων χωρών να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα των απορριμμάτων στην θάλασσα ένωσε όχι μόνο τους ερευνητικούς φορείς αλλά και την ίδια την τοπική κοινωνία.

Του Χρήστου Σπίγκου.

Ο εθισμός καταβάλλει αναστολές και αλώνει συνειδήσεις.

Από το άκουσμα των πρώτων περιστατικών στην Κίνα, έκρουσα τον κώδωνα του κινδύνου έχοντας εμπειρία με την επιδημία της νέας γρίπης του 2009.

Του Κώστα Τερζενίδη.

Έπεσα τυχαία πάνω στη φωτογραφία της δεκαετίας του ’80, βγαλμένη στο καφενείο του πατέρα μου (που το φρόντιζε -βεβαίως- η αεικίνητη μάνα μου) στην πλατεία του Δροσάτου, όπου σήμερα στεγάζεται ο φούρνος του χωριού.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός – συγγραφέας.

Η Μόνα Σαλίν υπουργός των Εξωτερικών της Σουηδίας τη δεκαετία του 1990, υπέβαλε την παραίτησή της, επειδή αγόρασε με την πιστωτική κάρτα της υπουργού των Εξωτερικών ένα καλτσόν και μια σοκολάτα τομπλερόνε.

Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

Από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης της Ελλάδας, το 2009, οι ελληνογερμανικές σχέσεις εισήλθαν στην πλέον δύσκολη περίοδο τους μετά από εκείνη της Κατοχής.

Του Δημήτρη (Μήτου) Ιωαννίδη, συνταξιούχου, δάσκαλου.

Στο προηγούμενο κείμενο αναφέρθηκα στην πρώτη μου εγκατάσταση ως Δασκάλου στην Άνω Ποταμιά Κιλκίς και την αναπάντεχη μετακίνησή μου στην Πλαγιά ένα χωριό απέναντι από το δικό μου, γύρω στα 6 χιλιόμετρα με τα πόδια.

Η Πολιτική Συνοχής της ΕΕ στηρίζει ένα νέο πρόγραμμα σπουδών σε μια ιστορική σχολή της Ελλάδας, σε ένα εμβληματικό αρχιτεκτόνημα της βιομηχανικής ιστορίας.