Τα νέα αποκαΐδια μας στην Κινέτα, το Μάτι και τη Ραφήνα, αλλά και ο νέος χορός για τις “πολιτικές ευθύνες” που έχει ήδη ξεκινήσει, μας θυμίζει το παλιό νομοσχέδιο για την Παλλαϊκή Άμυνα που βούλιαξε στα ρηχά.

Η ενασχόληση μου με τα καθήκοντα του προέδρου της Ε.Α.Ε.Α. ν. Κιλκίς, εκ μέρους των 7.432 αδικοχαμένων νεκρών μας, με υποχρεώνει να απαντήσω στον κ. Σ. Χρυσάφη, για τις κάποιες λεκτικές και φωτογραφικές ακροβασίες. Δεν πρέπει να πειραματίζεται κανείς με την ανοχή του αναγνωστικού κοινού.

Το, «Ο πιστός και φρόνιμος δούλος δεν το χρησιμοποιώ με τη έννοια του γραφικού εδαφίου (Ματθαίος 24:3, 45· ), ούτε με την έννοια που δίνουν σ’ αυτό οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά (οι μάρτυρες της πλάνης όπως τους αποκαλώ θέλοντας να τους πειράξω συζητώντας μαζί τους σε προσωπικό επίπεδο).

Τον Οκτώβριο του 1967, χρονιά, που υπηρετούσα από τον Ιούλιο τη στρατιωτική μου θητεία, ως οπλίτης ιατρός, πήρα την αρχική μετάθεση από το ΚΕΥ (Κέντρο Εκπαιδεύσεως Υγειονομικού), που λειτουργούσε τότε στη Χίο, στη 194 Μοίρα Πυραύλων στην Αργυρούπολη του Κιλκίς, όπως είπα και αλλού.

Ύστερα από κοντά 40 χρόνια σε τούτο το επάγγελμα -μην επικαλεστούμε τα ...γλαφυρά περί λειτουργήματος - οι απορίες μου σχετικά με την ποιότητα του δημόσιου διαλόγου στις μικρές τοπικές κοινωνίες, όπως καλή ώρα του Κιλκίς, αντί να λιγοστεύουν, συνεχώς αυγατίζουν.

Η Ελλάδα απελαύνει δύο Ρώσους διπλωμάτες και άλλους δύο Ρώσους υπηκόους. Τα μέσα ενημέρωσης γεμίζουν με πληροφορίες για τις γιάφκες των “σλαβοπουτινιστών” που αγγίζουν ακόμα και την ελληνική κυβέρνηση: Η πρώην βουλευτής του Ποταμιού, Χρ. Ταχιάου, μας ενημερώνει μέσα απ' την ιστοσελίδα του Protagon, πως ο υπουργός Ναυτιλίας, Παναγιώτης Κουρουμπλής, συναντήθηκε με πρώην επίτιμο πρόξενο της Ρωσίας στη χώρα μας, στην ταβέρνα “Στου Ντάνυ” έξω απ' την Αλεξανδρούπολη.

Στα πρόθυρα της κατάρρευσης η Βαρβάρα. Στα είκοσι έξι της χρόνια που τα πέρασε όλα στη μικρή επαρχιακή πόλη που γεννήθηκε, δεν αντέχει άλλο. Η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο. Μόλις γύρισε στο σπίτι της από την καφετερία όπου δέχθηκε για μια ακόμη φορά το καθιερωμένο μπούλινγκ από την παρέα της. Αιτία τα κιλά της.
-Κάτι έχεις εσύ, της λέει η κυρα-Γεωργία η μάνα της. Για πες μου.

Φαίνεται πως το εκτενές δημοσίευμα για τον ποδοσφαιρικό αγώνα του Κιλκισιακού με τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης το 1976, έφερε στη μνήμη πολλών Κιλκισιωτών εικόνες και σκηνές που παρουσίαζαν οι φίλαθλοι και εκτυλίσσονταν στην πόλη. Ο καθένας έχει θύμισες και προσωπικές απόψεις για την κατάσταση που διαμορφώθηκε στην πόλη μέχρι που φθάσαμε στο νικηφόρο αποτέλεσμα και κυρίως γι’ αυτό.

Δύσκολα τα τελευταία χρόνια να διαβάσω κείμενα εκτός ιστορικού ενδιαφέροντος. Βιογραφίες όμως και βιβλία με τοπικό ενδιαφέρον περιοχών, τα διαβάζω ευχαρίστως. Και πάντως, ποτέ δεν λείπει το καινούργιο βιβλίο δίπλα στο κομοδίνο μου. Τελειώνει το ένα, αρχίζω το άλλο.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

ΛΕΖΑΝΤΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ: Ορκωμοσία ιατρών Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, 12.7.1967. Διακρίνονται: Αναστάσιος Αμανατίδης (πάνω με κύκλο). Επίσης οι Κιλκισιώτες: Μαυρόπουλος Γεώργιος ακτινολόγος Θεσσαλονίκης, οι αείμνηστοι: Μαρία Σιδηροπούλου κάτω σειρά τέταρτη από αριστερά και Κώστας Ανδρέας παθολόγος Λάρισας. Ο Γεώργιος Σούρλας μπροστά και δεξιά του Αμανατίδη και ο καθηγητής Αναστάσιος Χρηστομάνος, κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής. Δίπλα του ο Διοικητής της Στρατιωτικής Ιατρικής Σχολής.