Γράφει ο Παρίδης Δημήτρης, Αντιπρόσωπος - Πολιτευτής ΛΑΟΣ Κιλκίς. 

Είναι γνωστό  στο πανελλήνιο και στην Ευρώπη ότι ο  Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός δεν αποδέχτηκε ποτέ τον όρο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  στην γείτονα χώρα.  Θυμίζω τη σεβαστή   τοπική  εφημερίδα  σας , τις δηλώσεις του Ελ.Βενιζέλου και της κ.Ντόρας Μπακογιάνη πριν τη  συμφωνία του Βουκουρεστίου, ότι συμφώνησαν όλα τα κόμματα  για σύνθετη  ονομασία  για τα Σκόπια  πλην του Λαϊκού  Ορθόδοξου  Συναγερμού και του Γιώργου Καρατζαφέρη.

Του Ανδρέα Μακρίδη. 

Τον Νοέμβριο του 2015, ο Αλέξης Τσίπρας, σε μία επίσκεψή του στην Ιερουσαλήμ, είχε γράψει στο βιβλίο επισκεπτών του Προεδρικού Μεγάρου πως "είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι στην ιστορική σας πρωτεύουσα". Πολλοί ξαφνιάστηκαν τότε. Η Ελλάδα δεν αναγνώριζε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ – το ίδιο και τα περισσότερα κράτη στον κόσμο.

Την 19η Μαίου, ο Κεμάλ την καθιέρωσε το 1927, ως ημέρα Νεολαίας και Αθλητισμού σε όλη την Τουρκία.
Αυτήν την γιορτή οι Τούρκοι την εορτάζουν με καταθέσεις στεφάνων, ποιήματα, παρελάσεις κλπ.
Τα τελευταία χρόνια, ο σύγχρονος Σουλτάν Ταγίπ κατήργησε την γιορτή αυτή, με αποτέλεσμα να προκαλέσει την οργή των Κεμαλιστών ,οι οποίοι παρά τις απαγορεύσεις συνεχίζουν αυθαίρετα να καταθέτουν στεφάνια κλπ.

Του Γιάννη Αλίρη.

Τις προηγούμενες ημέρες η Κυβέρνηση κατέθεσε και ψήφισε νομοσχέδιο που βελτιώνει πάρα πολύ τον τρόπο αναδοχής παιδιών που ζουν σε ιδρύματα. Δίνει λύση στο αίτημα άτεκνων ζευγαριών στην επιθυμία τους να δημιουργήσουν οικογένεια , βοηθά οικογένειες να προσθέσουν νέο μέλος και να δώσουν αδελφάκια στα παιδιά τους. Από διάστημα 5 με 6 ετών που χρειάζονταν για να γίνει μια αναδοχή τώρα θα αρκεί μόνο ένα.

Του Νίκου Σιάνα. 

Λίγες μόλις ημέρες μετά την άφιξη του στην Σαμψούντα (19 Μαϊου 1919) ο Μουσταφά Κεμάλ ζήτησε και συναντήθηκε στην πόλη Χάβζα με τον κακούργο συμμορίτη Τοπάλ Οσμάν προκειμένου να του δώσει εξουσιοδότηση, χρήματα, όπλα και οδηγίες για να τελειώσει μια για πάντα με τους Έλληνες του Πόντου. Η συνάντηση αυτή πραγματοποιήθηκε στις 29 Μαϊου και η συνομιλία των πρωτεργατών της ποντιακής γενοκτονίας ήταν σε γενικές γραμμές, σύμφωνα με τον Τούρκο ιστοριογράφο Sener Gemal, η ακόλουθη:

Γράφει η Κωνσταντίνα Γεράκη.

Κάθε χρόνο συνηθίζω να γράφω για την πιο σημαντική γιορτή του χρόνου (για μένα), για την ημέρα που είναι αφιερωμένη στο πιο αγαπημένο πλάσμα του πλανήτη, τη μητέρα. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να γράψεις για ένα θέμα για το οποίο έχουν γραφτεί τόσα πολλά, που ποτέ όμως δεν εξαντλείται γιατί αφορά την πιο ουσιαστική σχέση της ζωής μας.

Όσο πλησιάζουμε στις εκλογές ,οι "αριστεροί'' ανεβάζουν τους τόνους των αντιδεξιών αντανακλαστικών.
Όλο και περισσότερο χρησιμοποιούν τις λέξεις κλειδιά Γυάρος, Μακρόνησος, κλπ. όλο και περισσότερο αναφέρονται στο ληστρικό κεφάλαιο και τον Μάρξ ! Θαρρείς και ο κόσμος δεν ξέρει ποιά Κυβέρνηση εξυπηρέτησε καλύτερα τα Γερμανο-Αμερικανικά συμφέροντα τα τελευταία χρόνια.

Του Ανδρέα Μακρίδη.

Τον Ιανουάριο του 2004, λίγο πριν τις εκλογές, ο Γιώργος Παπανδρέου είχε παρουσιάσει από το Λαύριο μια τολμηρή πρόταση για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων: Είχε προτείνει για τους άνεργους νέους μέχρι 25 ετών, να εξασφαλιστεί η δυνατότητα απορρόφησής τους στον ιδιωτικό τομέα για τέσσερα χρόνια, χωρίς ασφάλιση. Άμεση υπήρξε τότε η αντίδραση της ΝΔ: Ο Γιώργος Σουφλιάς είχε πει πως ο Γ. Παπανδρέου “διαταράσσει την κοινωνική γαλήνη της χώρας”, ενώ ο Γ. Αλογοσκούφης είχε απαντήσει πως “η πρόταση ανακατανέμει την ανεργία μεταξύ των ηλικιακών ομάδων”. Τι θα απαντούσε άραγε σήμερα η ΝΔ, σε μία τέτοια πρόταση;

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Κλήθηκα νωρίς ένα βράδυ του Φθινοπώρου του ’92 να δω ιατρικά την κυρά Μαρία, στο σπίτι του γιου της Κώστα. Το κουρασμένο κορμί της υπέργηρης, βασάνιζαν από χρόνια τα αρθριτικά της, με μόνιμους πόνους στις κινήσεις που γίνονταν σχεδόν ανυπόφοροι όταν επρόκειτο να χαλάσει ο καιρός!

Άρθρο της τ. βουλευτή Κιλκίς και πρόεδρου του Δ.Σ. του ΚΕΘΙ Ειρήνης - Ελένης  Αγαθοπούλου με αφορμή και σε απάντηση άρθρου του κ. Ανδρέα Μακρίδη, που δημοσιεύσαμε στην ΠΡΩΙΝΗ της Τρίτης 8 Μαΐου.

Οι θεσμοί της τεκνοθεσίας και της αναδοχής ανηλίκων αποτελούν μείζονος σημασίας θεσμούς παιδικής προστασίας, σε όλο τον κόσμο. Στη χώρα μας, οι διαδικασίες αυτές, μέχρι εχθές, ήταν ιδιαίτερα θολές, επίπονες και χρονοβόρες, για όποιον αποφάσιζε να τις ακολουθήσει. Σε μια προοδευτική και σύγχρονη κοινωνία όμως, δεν θα έπρεπε να νοείται να υπάρχουν παιδιά για χρόνια κλεισμένα σε ιδρύματα και ταυτόχρονα υποψήφιοι γονείς που για χρόνια περιμένουν επί ματαίω.