Ρώτησα ειδικούς τι είναι η επικίνδυνη της επικαιρότητας  λέξη SPREAD που τείνει να καταστεί τίτλος στα όνειρα όλων λαού και πλουτοκρατών στην χώρα μας αντικείμενο των παιχνιδιών του καπιταλιστικού συστήματος. Μου απάντησαν ότι είναι η διαφορά μεταξύ των ετήσιων επιτοκίων που δανείζονται δύο χώρες που για μας η άλλη είναι η υγιής της Ευρωζώνης Γερμανία .

Τηλεφώνησε ο «αρχαίος φίλος» Θανάσης Σιάλδας  από τη Γουμένισσα και διαμαρτυρήθηκε πως τη θίγουμε με το σχόλιο πως είναι καταλληλότερη η ονομασία «Δήμος Ευρωπαίων» αντί «Δήμος Παιονίας» όποια κι είναι η σύνθεση του νέου καλλικράτειου δήμου.
Ο Θανάσης Σιάλδας   καταλόγισε μάλιστα ειρωνική διάθεση σε σχόλιό μας για τον Χρήστο Ίντο! 
Είναι η πλέον άδικη κατηγορία που μας αποδόθηκε ποτέ και διαμαρτυρόμαστε δημοσίως.
Ακριβώς επειδή υποληπτόμαστε και τη σοφία και τις γνώσεις και το ήθος του φίλου μας Χρήστου Ίντου, επικαλούμαστε και τη δική του γνώμη - είτε ως επαλήθευση είτε ως απόκλιση και διαφωνία - για την περί ου ο λόγος πρόταση.
Για να εξηγούμαστε λοιπόν και να μην μένει καμιά σκιά.
Η πρόταση για Δήμο Ευρωπαίων δεν έχει καμιά σχέση με την έδρα ή τη σύνθεση του νέου δήμου. Εκτιμούμε πως είναι ορθότερη στη γεωγραφική της διάσταση και μόνο.
Τα υπόλοιπα αφορούν σκοπιμότητες και άγχη, ξένα σε εμάς.

Θυμόμαστε το πολεμικό κλίμα που δημιουργήθηκε τις παραμονές συγκρότησης των νέων δήμων στο πλαίσιο του Καποδίστρια, πριν 12 χρόνια. Εβδομήντα τέσσερις κοινότητες έπρεπε να συμμαζευτούν σε λίγους - 11 εν τέλει- δήμους και ο καθείς και το χωριό του αποτελούσαν το κέντρο του κόσμου.
. Άλλος εκθείαζε πως ο κεντρικός δρόμος περνούσε από το χωριό του, άλλος πως το χωριό του ήταν κάποτε κεφαλοχώρι διότι ήταν έδρα παζαριού, άλλος πως σε απόσταση 13 χιλιομέτρων υπήρχε αρχαιολογικός χώρος μιας ένδοξης κατά τα άλλα αρχαίας κώμης.
Για να μην λησμονήσουμε και το ιστορικό επιχείρημα των Σανταίων που κατέβηκαν προεκλογικά στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι κατά του Φλωρίδη και λίγες μέρες αργότερα τον …υπερσταύρωσαν.
Δώδεκα χρόνια αργότερα ο διάλογος γίνεται με νηφαλιότητα.  Η πλέον σαφής διαφορά είναι πως ωριμάσαμε.. Όχι κατ’ ανάγκην όλοι, αλλά οι τεράστια πλειοψηφία.
Ήταν κι αυτή μια σημαντική συνεισφορά του Καποδίστρια.

Τα πορίσματα των δημοσκοπήσεων θα πρέπει να βάλλουν σε σκέψεις την κορυφή της κυβέρνησης. Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δέχεται ως αναγκαία τα οικονομικά μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση, πείστηκε από το διάγγελμα του πρωθυπουργού, εκτιμά μάλιστα πως ίσως να μην  αποδειχθούν επαρκή και επομένως θα «συγχωρούσε» και σκληρότερα μέτρα.
Όλα αυτά με μια καίρια προϋπόθεση:
Α. Τα μέτρα να έρχονται στην ώρα τους. Η μεγάλη πλειοψηφία εκτιμά πως η κυβέρνηση καθυστέρησε άνευ λόγου και αιτίας και
Β. Τα μέτρα να έχουν ως κύριο στόχο την περιστολή της φοροδιαφυγής και φοροαπαλλαγής.
Δεν απαιτούνται νομπελίστες οικονομολόγοι για να πείσουν τους πολίτες. Με το κοινό μυαλό τους αντιλαμβάνονται πως ήρθε η ώρα να χώρα να νοικοκυρευτεί, με τη συνδρομή όλων, αλλά και με δίκαιο τρόπο.
Και περιμένει και από την κυβέρνηση να λειτουργεί με τους κανόνες της απλής λογικής. Φαίνεται απλό αλλά, δυστυχώς,  δεν είναι πάντα. Και η ώρα του πρώτου ανασχηματισμού μάλλον δεν είναι μακριά.

Καλημέρα αδέλφια. Και  πάλι εδώ με τις «ριπές» μας.
Οι αγρότες έχουν δίκιο! Το τι κλάμα έπεσε από τους τηλεπαραθυράτους, τους ευαίσθητους και τους ψυχοπονιάρηδες δεν λέγεται. Αλλά και από τους εκλεκτούς εκπροσώπους των αστικών  κομμάτων. Που  ταυτόχρονα, όμως ακόνισαν και ξαμόλησαν τα μαχαίρια του «κοινωνικού αυτοματισμού» κατά των  αγροτών οι οποίοι  «κλείνουν τους δρόμους», «εμποδίζουν την διέλευση πλήττοντας τις άλλες τάξεις» που «διασύρουν τη χώρα»! και στο ερώτημα, για το ποιος φταίει για την κατάντια της αγροτιάς, κοιτάζουν πέρα μακριά, στο βάθος του ορίζοντα ή λένε «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»

Είναι σημαντικό για την Ελλάδα σ’ αυτήν την πρωτοφανή- και δεν υπερβάλλουμε- κρίση να έχει στην κορυφή της πολιτειακής ηγεσίας της τον Κάρολο Παπούλια. Η επανεκλογή του την περασμένη Τετάρτη ήταν μια είδηση καλή, μια όαση μέσα στη γενική μαυρίλα των ημερών.
Χρειαζόμαστε τον νουνεχή, γαλήνιο και υπόδειγμα ηθικής στάσης και ζωής Κάρολο Παπούλια.
Χρειαζόμαστε τον Κάρολο Παπούλια, άριστο γνώστη των εθνικών μας θεμάτων, την τύχη των οποίων διαχειρίστηκε επί σειρά ετών με μεγάλη επιτυχία.
Οι Έλληνες προσδοκούμε πως και στις χειρότερες στιγμές θα υπάρχει ο Κάρολος Παπούλιας με τη σοφία του να ανοίγει χαραμάδες ελπίδας.
Τώρα, περισσότερο από ποτέ, ήταν αναγκαία η επανεκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας.
Να το πούμε, κι ας ερεθίσουμε τους φανατικούς.. Κόντυναν τα μπόγια στην πολιτική ηγεσία. Τουλάχιστον στην πολιτειακή, με τον Κάρολο Παπούλια Πρόεδρο της Δημοκρατίας,  συντηρούμε την υψιπετή  πορεία της χώρας που χάραξαν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Κωστής Στεφανόπουλος.

Τελικά, έγινε πια θεσμός! Οι πρώτες ενέργειες κάθε νέας ηγεσίας του υπουργείου Δικαιοσύνης, ευθύς ως αναλάβει, είναι οι εξής δύο: Πρώτον, η άμεση και συλλήβδην αποφυλάκιση από τα σωφρονιστικά καταστήματα καταδίκων, που κανείς δεν εγγυάται θεσμικά αν είναι έτοιμοι να επανενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο, με την αιτιολογία της αποσυμφόρησης των φυλακών, έννοια που ασφαλώς δεν συναντάται στο σωφρονιστικό μας δίκαιο.

Είμαι ένας υπολογιστής, θεωρούμαι ένα από τα πιο τέλεια και τα πιο πολύπλοκα επιτεύγματα της τεχνολογίας. Κατασκευάστηκα από ένα εκατομμύριο εξαρτήματα και μπορώ να ψυχαγωγήσω και να δώσω επίσης πληροφορίες στον χρήστη μου. Αυτό είναι το κύριο καθήκον ότι κάνουν δηλαδή όλοι οι υπολογιστές.

Οργίασαν όλο το Σαββατοκύριακο οι φήμες. Καταλογίζοντας τέρατα και σημεία στο Νομάρχη Ευάγγελο Μπαλάσκα. Φήμες ανεύθυνες και εξαιτίας της ανευθυνότητάς τους εξαιρετικά διαβρωτικές.
Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά θα είναι που βρωμολογίες εξακοντίζονται από το σκοτάδι της ανωνυμίας σε βάρος προσώπων, της δημόσιας ζωής ή και απλών πολιτών από όσους προσδοκούν «κέρδος» .από την ηθική τους εξόντωση.
Είναι η σύγχρονη εκδοχή του ναζιστικού δόγματος: «Λέγε, λέγε, στο τέλος κάτι θα μείνει» από ειδικευμένους «κεφαλοκυνηγούς» που επιχειρούν με το αζημίωτο.
Μερικοί μάλιστα το έχουν αναγάγει σε κύριο επάγγελμά τους.
Προσοδοφόρο επάγγελμα. Αρκεί να μην καταλήξουν εκεί που κατέληξαν κάποιοι το πρώτον διδάξαντες, σε Αθήνα και κάπου παραδίπλα μας.
Κατ’ ευθείαν στην φυλακή ως εκβιαστές.
Ήδη έχουν σωρευτεί τόσα που οι εν λόγω κεφαλοκυνηγοί κυριολεκτικά παίζουν τώρα το κεφάλι τους. Τους γνωρίζουν πολλοί στην πολιτική πιάτσα, ενώ ουκ ολίγοι δοκίμασαν την άξεστη και εκβιαστική συμπεριφορά τους.
Να προσέχουν λοιπόν, διότι μαζεύτηκαν πολλά…

Εντονότατες έως εκρηκτικές διαστάσεις προσλαμβάνει η κρίση  στις σχέσεις των κ. Μπαλάσκα- Συμπιλίδη κάτι που διαφαίνεται σχεδόν σε κάθε συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου.
Τα έργα με αναθέσεις είναι μόνο μια από τις αιτίες. Όμως το θέμα αυτό που ανέδειξαν οι εφημερίδες μας - να μην ξεχνιόμαστε-  βρίσκεται πλέον στη δικαιοσύνη και επαφίεται στα δικαστήρια να αναζητήσουν - εάν υπάρχουν- και να καταλογίσουν ευθύνες.
Προς τι λοιπόν τόση ένταση; Το θέμα ελάχιστα θα απασχολούσε αν ήταν προσωπικό. Τις πολιτικές πτυχές του όμως θα τις καταμετρήσει με οδυνηρό τρόπο η Νέα Δημοκρατία στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές όπου σχεδόν όλοι από τους πρωταγωνιστές θα βρεθούν ως υποψήφιοι σε γαλάζια ψηφοδέλτια, της πρωτοβάθμιας ή περιφερειακής αυτοδιοίκησης.  Κι εκεί θα απαιτηθεί το ελάχιστο της κομματικής συστράτευσης. Τις συνέπειες δε από την ανυπαρξία συνοχής θα πληρώσουν πέραν της Ν.Δ, και τα φυσικά πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στην κρίση..
Κι όσοι δεν  κατανοούν τώρα τις απλές αυτές αλήθειες , θα τις  αντιληφθούν Οκτώβρη μήνα.