Η πατρίδα μας βρίσκεται στη δίνη μιας τρομακτικής οικονομικής κρίσης, της οποίας οι συνέπειες εκτείνονται και πέραν του κοινωνικού συνόλου. Η οικονομική κρίση μας κάνει ευάλωτους και στα εθνικά θέματα. Ο ασθε-νής οικονομικά, ο επαίτης στη δική μας περίπτωση, πιέζεται για υποχωρήσεις και ‘’εκλογικευμένες’’ παραχωρήσεις.

«Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτόγνωρη ομολογουμένως οικονομική κρίση, τις επιπτώσεις της οποίας βιώνουμε όλοι μας καθημερινά», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Δικηγορικός Σύλλογος Κιλκίς. «Η κυβέρνηση έχει επιλέξει ως τρόπο αντιμετώπισής της, την υπογραφή μιας επαίσχυντης δανειακής σύμβασης που οι παράμετροί της δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμη πλήρως και την δια αυτής επιβολή αμφίβολης συνταγματικότητας και αποτελεσματικότητας μέτρων.

Ώστε μαζί τα φάγαμε κ. Πάγκαλε; Για να δούμε τι λένε τα δικά σας επίσημα στοιχεία:
_  Το 1990 το ΑΕΠ της χώρας ήταν 38 δισ. Ευρώ. Το 2007 ανήλθε στα 208 δισ. Ευρώ. Αυξήθηκε δηλαδή κατά 5,5 φορές!
_  Το 1990 –σύμφωνα με τα στοιχεία της «ICAP» τα κέρδη των επιχειρήσεων (ΑΕ και ΕΠΕ) ήταν 575 εκ. ευρώ. Το 2007 τα κέρδη είχαν εκτιναχθεί στα 16 δισ. Ευρώ! Δηλαδή, αυξήθηκαν κατά 28 φορές!

Είναι γνωστό, πως όλα τα μάτια δεν βλέπουν το ίδιο καλά. Και, πως ακόμη, εάν  έβλεπαν το ίδιο, τα οχτώ μάτια θα έβλεπαν περισσότερο από τα δύο. Γι’ αυτό και τη Δημοκρατία την ορίζει η πλειοψηφία, καθώς τα «θέλω» των πολλών, σε ποσοστά τουλάχιστον, ξεπερνούν τα «θέλω» των ολίγων. Δηλαδή σε απλή ερμηνεία η Δημοκρατία, δεν είναι έννοια αξιοκρατική, αλλά μαθηματική, καθώς στηρίζεται στην πλειοψηφία.

-Η διοίκηση νοείται ως στατική και ως δυναμική έννοια. Στατική διοίκηση είναι η πράξη του να τεθεί κάποιος επικεφαλής μιας οργάνωσης, ενός οργανισμού, ενώ δυναμική διοίκηση είναι η πράξη να διευθύνει κάποιος και να συντονίζει τις ενέργειες εκείνων που έχουν οργανωθεί για την επίτευξη ενός σκοπού.

Το σχέδιο «Καλλικράτης» αποτελεί μια σημαντική διοικητική μεταρρύθμιση σε εθνικό επίπεδο. Οι δυνατότητες που δίνονται πλέον στις τοπικές κοινωνίες  μέσα από τις Περιφέρειες του Καλλικράτη  είναι μεγάλες, αρκεί αυτές να αποδειχθούν αντάξιες και ικανές να ανταπεξέλθουν στο ρόλο και τις ευθύνες που αναλαμβάνουν.

Πολιτική είναι η μετατροπή της ιδέας σε είδος και σε αγαθό ωφέλιμο για το λαό.  Είναι ειδικότερα ο τρόπος λειτουργίας κάθε πολιτείας, της οποίας η ευημερία κρίνεται από τους  πολίτες, τους πολιτικούς και το πολίτευμα που έχει. Κάθε εκλογή, εθνικής ή τοπικής σημασίας, απευθύνεται σε ελεύθερους πολίτες. Σε ανθρώπους που έχουν κοινωνική συγκρότηση και παιδεία. Και, λέγοντας «παιδεία», εννοώ την πρωταρχική σημασία της λέξης: Την ικανότητα να ανανεώνεται κάποιος σε «παιδί». Το να μην χάνει την παιδικότητα και τη νεότητά του.

Στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Επιμελητηρίου Κιλκίς, του περασμένου Ιουλίου, μας ανακοίνωσε ο Πρόεδρος την πρόθεση της διοίκησης για οργάνωση ενός Αναπτυξιακού Συνεδρίου για το Νομό το Σεπτέμβριο που διανύουμε. Εξέφρασα την ένστασή μου για τη χρησιμότητα και την αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου συνεδρίου, όπως και για την περίοδο υλοποίησης, αφού λόγω καλοκαιρινών διακοπών δεν υπήρχε αρκετός χρόνος προετοιμασίας τέτοιου εγχειρήματος, αλλά και γιατί καθώς θα διανύουμε προεκλογική περίοδο στην τοπική αυτοδιοίκηση, δε θα υπάρχει ουσιαστικός λόγος, προτάσεις και δέσμευσή της για τις κατευθύνσεις που θα χαράξει το Συνέδριο και έτσι ένας από τους σπουδαιότερους παράγοντες της τοπικής ανάπτυξης δε θα μπορεί να εκπροσωπηθεί και να εκφρασθεί ουσιαστικά.

Οι απόψεις του Τουρκοπόντιου συγγραφέα από τη Λιβερά της Ματσούκας Ilyas Karagöz γύρω από το Ποντιακό είναι άκρως ενδιαφέρουσες. Τις διακρίνει ένας ριζοσπαστισμός και ήπιος αναθεωρητισμός, ενοχλητικός της τούρκικης κοινωνίας. Αυτό όμως που διακρίνει τον Άνδρα, είναι η γενναιότητα  του. Σε συνθήκες δύσκολες για την περιφέρειά του, δεν διστάζει να πει τη γνώμη του, η οποία δεν είναι συχνά αρεστή στους Τούρκους και ενίοτε στους Έλληνες.

Η βασική λειτουργική μονάδα του εκπαιδευτικού μας συστήματος είναι το Σχολείο. Στα πλαίσια του εκπαιδευτικού μας συστήματος η εκπαίδευση χωρίζεται σε Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια. Η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Δ.Ε.), στην οποία αναφερόμαστε, αποτελείται από το Γυμνάσιο, το Λύκειο και τα ΤΕΕ (σημερινά ΕΠΑΛ). Και οι τρεις βαθμίδες της Δ.Ε. είναι οργανωμένες και λειτουργούν με βάση Νόμους, Προεδρικά Διατάγματα, Αποφάσεις και Εγκυκλίους, τα οποία κινούνται στην κατεύθυνση επίτευξης των στόχων και των σκοπών που τίθενται από την Πολιτεία και είναι διατυπωμένοι τόσο στο Σύνταγμα, όσο και στην εκπαιδευτική Νομοθεσία.