Ορισμος. Ο ορος κριση οπως περιγραφεται, σημερα, απο διαφορους επιδοξους σοφους των καναλιων, δεν ειναι μονοδιαστατος. Αντιθετα, ειναι πολυδιαστατος με πρωτευουσα θεση την πολιτικη κριση, η οποια συνοδευεται-οχι παντα-απο την οικονομικη και ,παντα βεβαια, απο την κονωνικη κριση.
Η πολιτικη κριση εμφανιζεται αρκετα συχνα στην πολιτικη ζωη του τοπου και ειναι αλλοτε πραγματικη, κι αλλοτε δημιουργημα της πολιτικης ζωης προς εξυπηρετηση εφημερων , κυριως, κομματικων στοχων.

Στη γραμματική «επίκοινα» λέγονται τα ονόματα εκείνα των ζώων, που από την κατάληξή τους και μόνο δεν φαίνεται το γένος τους.  Όταν λέμε π.χ.  αλεπού, χελώνα ή γλάρος δεν ξεχωρίζουμε αν αναφερόμαστε στο αρσενικό ή το θηλυκό γένος, αν δεν προβούμε σε  επιπλέον διευκρινίσεις. Στην πολιτική, «επίκοινα» θα μπορούσαν να ονομαστούν τα κόμματα εκείνα, που από τα μέτρα που παίρνουν, δεν φανερώνεται η ιδεολογία τους, αν δεν γίνουν περαιτέρω επεξηγήσεις. Ιδιαίτερα, σήμερα,  στην εποχή της ρευστότητας και της οικονομικής κρίσης.

«Αν δεν είχαμε πάρει τα μέτρα που πήραμε σήμερα, θα ήμασταν σε απόλυτο αδιέξοδο. Τα μέτρα πονάνε και πρώτος απ’ όλους πονάω εγώ» (Α. Γ. Παπανδρέου).
Π
«Πονάει», λοιπόν ο κ. Παπανδρέου, αλλά παράλληλα δηλώνει ικανοποιημένος και υπερήφανος!!!   Γιατί τα μέτρα θα βγάλουν την Ελλάδα από το αδιέξοδο…
Π

Η άποψη του Αριστοτέλη, ότι η « πολιτική είναι η σημαντικότερη των επιστημών τα καλά και τα δίκαια σκοπούμενη», εκφράζει μια αντίληψη, που ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρη. Με τη λέξη «κόμμα», εννοούμε συνήθως ένα οργανωμένο σύνολο ανθρώπων με κοινές ιδεολογικές και πολιτικές αρχές. Ετυμολογικά, η λέξη «κόμμα», μάς παραπέμπει στο ρήμα κόβω και σημαίνει το «μέρος» ή το «μέλος» ενός συνόλου, και εν προκειμένω, θα λέγαμε, του κοινωνικού.

Ζούμε στην εποχή της ανοικτής σκέψης. Πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, να μην πετάμε «κάτω από το χαλί» τα ενοχλητικά θέματα και να μην υποτιμούμε τη νοημοσύνη των συνανθρώπων μας. Πολλοί δημοτικοί άρχοντες φαίνονται αναστατωμένοι  τελευταία και κρυπτόμενοι πίσω από αόριστες προφάσεις ,επικαλέστηκαν  διάφορα για να μη συναινέσουν στο σχέδιο Καλλικράτης. Μόνο το ουσιώδες δεν ομολογούν. Οτι θα χάσουν τη δημαρχία και μαζί της τον παραγοντισμό, τη συναφή σπουδαιοφάνεια και τα λοιπά συμπαρομαρτούντα.

Από τον κ. Παναγιώτη Αμοιρίδη, μέλος του Δ.Σ. ΕΒΕ Κιλκίς, επικεφαλής Συνδυασμού «Επιχειρηματική Δράση», πήραμε την ακόλουθη επιστολή:

Την ώρα που οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις των τελευταίων ετών, η Διοίκηση του Επιμελητηρίου Κιλκίς προφανώς δε βλέπει κανένα πρόβλημα και έτσι δε συγκάλεσε το Διοικητικό Συμβούλιο το Μάιο. Την ώρα που θα έπρεπε να αναλάβει έκτακτες πρωτοβουλίες και δράσεις, δεν ανταποκρίνεται στις ελάχιστες καταστατικές υποχρεώσεις της, που είναι η σύγκληση του Διοικητικού Συμβουλίου ανά μήνα. Δυστυχώς η απαξίωση του Επιμελητηρίου και των οργάνων του από τη σημερινή Διοίκηση είναι πρόδηλη.

Χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις διεξήχθησαν την Κυριακή οι εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Νομαρχιακής Διοικούσας Επιτροπής Κιλκίς καθώς και των 18 συνέδρων στο επικείμενο συνέδριο (25-27 Ιουνίου) στην Αθήνα. Μάλιστα στα πολιτικά χαρακτηριστικά της εκλογής αξίζει να συγκαταλεχθεί η υψηλή συμμετοχή των εκλεκτόρων από τη Νομαρχιακή Οργανωτική Συνέλευση (ΝΟΣ) καθώς στις κάλπες προσήλθαν  229 εκλέκτορες. Οι εκλογές στο Κιλκίς διεξήχθησαν χωρίς κανένα πρόβλημα. Στη μεν εκλογή συνέδρων δεν υπήρχε και μεγάλη αγωνία καθώς από τοις 19 υποψήφιους εκλέχτηκαν  με δισταυρία οι 18,ενώ πλέον περίπλοκη λόγω των ποσοστώσεων (Γυναικών, τοπική Κιλκίς , νέων σε ηλικία) αποδείχτηκε η εκλογή των μελών της νέας ΝΟΔΕ, όπου  από τους 22 υποψήφιους εκλέχτηκαν οι 15 με τρισταυρία.

Θλίψη. Και ως αποτέλεσμα αυτής, η οργή. Δύο λέξεις οι οποίες συνθέτουν την Ελληνική κοινωνία. Η Ελλάδα αιμορραγεί και η αιτία είναι γνωστή-άγνωστη, κουκουλοφόρος, κρυμμένη και χωμένη μέσα στα ψέματα και τη λάσπη της νοθευμένης και πλαστής δημοκρατίας. Της ποιάς; ρωτώ. Τι είναι η Δημοκρατία; Συγκεκριμένα, τί ήταν η δημοκρατία και τί είναι τώρα. Για όσους έχουν  διαστρεβλώσει κάποιες έννοιες, ξεκαθαρίζω πως δημοκρατία είναι η εξουσία η οποία πηγάζει από το λαό. Δημοκρατία, λαός, εξουσία. Λέξεις στις οποίες τη σημερινή εποχή, δεν δίνεται η κατάλληλη βαρύτητα. Δυστυχώς. Τι ήταν η δημοκρατία;

Από τους δασκάλους, καλό καλοκαίρι.
Είναι φανερό ότι εδώ και μερικούς μήνες η κοινωνία βράζει, λόγω της οικονομικής κατάρρευσης και των αποκαλύψεων  διαφθοράς στην χώρα. Σε αυτό το άσχημο κλίμα που εντείνει την ανασφάλεια,  μια ομάδα εργαζομένων που αποκαλούνται και λειτουργοί,  οι δάσκαλοι, φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται τα σημεία των καιρών. Εργαζόμενοι περίπου 20 ώρες την εβδομάδα και έχοντας 3 μήνες διακοπές το καλοκαίρι που αρχίζουν από την 16η  Ιουνίου, ο σύλλογος τους  στο Κιλκίς συγκάλεσε την γενική του συνέλευση την 9η Ιουνίου, κλείνοντας τα σχολεία 4 εργάσιμες ημέρες πριν τη λήξη των μαθημάτων.

Οι μεταναστευτικοί περιορισμοί στις ΗΠΑ, το 1923, και η Μικρασιατική Καταστροφή αύξησαν την εισροή των μεταναστών προς την Αυστραλία. Το 1924 έφτασαν 2.000 Έλληνες, μαζί και ο πρώτος Έλληνας Μητροπολίτης Αυστραλίας Χριστόφορος Κνίτης, και το  1926 ο πρώτος έμμισθος Έλληνας Πρόξενος. Οι χρονιές 1928-1929 ήταν από τις χειρότερες για τους Έλληνες στην Αυστραλία, η μεγάλη και απρόσμενη οικονομική κρίση που κράτησε μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οδήγησε πολλούς στην εξαθλίωση. Αναγκάστηκαν να ζουν ομαδικά μέσα σε παλιόσπιτα, σε παράγκες που έφτιαχναν οι ίδιοι, και σε καφενεία, όπου πολλοί το έριξαν στον τζόγο.