Στα Αναφιώτικα πριν ένα χρόνο, κάτω από τον Ιερό της Ακρόπολης βράχο τυχαία βρήκα την ζωντανή Καρυάτιδα, την δική μας Άννα Σιδηροπούλου, Ποντιακής Καταγωγής από την Αργυρούπολη. Η συζήτηση μαζί της με έκανε πλουσιότερο σε ιδέες και η συγκίνηση από τα ακούσματα διατηρήθηκε συνεχώς αυξανόμενη. Η Κυρία Άννα μετέτρεψε σε αγώνα ζωής προσπάθειες για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα από τα χρόνια της Μελίνας.

Αν κάποιος μας έλεγε πριν από λίγο καιρό πως οι Έλληνες θα έχαναν τόσο μεγάλο μέρος από τα κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών, θα τον θεωρούσαμε τρελό ή το λιγότερο ανίδεο.
Κι όμως... Αυτό που βιώνουμε τους τελευταίους μήνες, αυτή η λαίλαπα που παρασύρει τους πάντες και τα πάντα στο διάβα της είναι μια ζοφερή πραγματικότητα που κατατρώγει τις ζωές μας και που ίσως την έκτασή της δεν την έχουμε δει ακόμη!

Οι αλευροβιομήχανοι προαναγγέλουν αυξήσεις στα άλευρα. Οι σιτοπαραγωγοί στημένοι στη γωνία με τα 10-12 λεπτά/κιλό. Ο υπουργός οικονομικών και η Κυβέρνηση απλώς παρακολουθούν τους εν δυνάμει κερδοσκόπους. Κάποιοι μεσάζοντες και έμποροι προσπάθησαν να εκμεταλλευθούν την καταστροφή της παραγωγής των σιτηρών στη Ρωσία και προαναγγέλουν αύξηση στο σιτάρι-άλευρα-ψωμί.

Ο άνθρωπος είναι το πιο εγκλιματιζόμενο αλλά κι αταίριαστο συνάμα κομμάτι της Φύσης. Τα δέντρα, για παράδειγμα, στη ζούγκλα συνεργάζονται, για να βλέπουν και τα χαμηλότερα του ήλιου το φως. Τα ζώα του αγρού μοιράζονται το μέρος που βόσκουν. Ακόμη και τα πιο άγρια από αυτά, όταν χορτάσουν, αφήνουν στα μικρότερα  να πάρουν ένα κομμάτι από τη λεία τους. Αντίθετα, το «κοινωνικό ζώο», που κατά τον Αριστοτέλη είναι ο «άνθρωπος» τα θέλει όλα για την πάρτη του. Τα θέλει όλα δικά του.

Γεννήθηκε στα μέρη του Δημόκριτου. Περπάτησε στους δρόμους που περπάτησε και ο Πρωταγόρας. Κατάγεται από το Κουτσό της Ξάνθης και έχει ρίζες Σαρακατσάνικες. Ο Γιώργος Γκοδόλιας, είναι ένας διακεκριμένος γιατρός και ξεχωριστός άνθρωπος. Το 1968, τελειώνοντας το εξατάξιο γυμνάσιο στην Ξάνθη, έδωσε εξετάσεις και πέρασε στην Ιατρική σχολή στη Θεσσαλονίκη. Αμέσως μετά, με την ευχή των γονιών του, λίγα λεφτά στην τσέπη κι ένα εισιτήριο πήρε το τρένο που το έλεγαν «Ακρόπολη», να πάει για μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία. Αντί για αποσκευές είχε μαζί του τους στόχους και τα όνειρά του.

Στα επτακόσια μέτρα του Ψηλορείτη βρήκα το χωριό των δυόμισι χιλιάδων κατοίκων ως πατρίδα του Νίκου Ξυλούρη. Δεν γνώριζα κάτι άλλο για το χωριό και εκεί έμαθα ότι υπήρξε κέντρο επαναστατών στην εποχή της Τουρκοκρατίας και πυρήνας αντίστασης κατά των Γερμανών.

Όπως συμβαίνει στις παραμονές κάθε δημοτικών εκλογών,  γέμισε ο τόπος «ανεξάρτητους» και «υπερκομματικούς» συνδυασμούς και υποψηφίους. Δεν λένε την αλήθεια όσοι υποστηρίζουν πως είναι «ανεξάρτητοι»,  «αδέσμευτοι» κ.λ.π. Χρησιμοποιούν αυτή την ταμπέλα για να μην χρεωθούν, απ’ τη μία, τη δυσαρέσκεια και τη λαϊκή αγανάκτηση για την πολιτική που εφάρμοσαν τα κόμματα που τους υποστηρίζουν, και από την άλλη, όταν εκλεγούν, θα καταθέσουν τους ψήφους που πήραν στα κόμματά τους, τα οποία θα τις επικαλεστούν ως έγκριση της πολιτικής που ακολούθησαν όλα  τα  προηγούμενα χρόνια με όλες τις επιπτώσεις στη ζωή των λαϊκών στρωμάτων.

Έγινε η Θεία Λειτουργία και το μνημόσυνο στην Παναγία Σουμελά στον Πόντο από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Ας αναπαυθούν οι χιλιάδες αθώες, αδικοχαμένες ψυχές των Ελλήνων του Πόντου. Πρόταση του χρ΄νου το 15Αύγουστο να μεταφερθεί η εικόνα της Παναγίας Σουμελά από το Βέρμιο στο Μοναστήρι τον Πόντο και μετά τη Θεία Λειτουργία να επιστραφεί.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου 2010, ο δήμοτης του Κιλκίς έχει το δικαίωμα να ψηφίσει τον Συνδυασμό οποιουδήποτε υποψηφίου Δημάρχου. Κριτήριο προτίμησης δεν αποτελεί η κομματική τοποθέτηση του υποψηφίου Δημάρχου, αλλά η πολιτική επιλογή του ψηφοφόρου.  Η πολιτική αυτή δεν είναι αυστηρά ιδεολογική, αλλά αφορά κυρίως τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του υποψηφίου Δημάρχου, όπως τη μόρφωση του, το έργο του, την κοινωνική του παρουσία, το επάγγελμα του, τον χαρακτήρα του, κλπ.

«…Είμαι επτά χρονών. Πέθανα στη Χιροσίμα καιρό πριν
Είμαι επτά τώρα, όπως ήμουν τότε.
Όταν τα παιδιά πεθαίνουν δε μεγαλώνουν
Δε μπορούν να παίξουν, δε μπορούν να φάνε γλυκά.
Είμαι επτά χρονών.