Απόψεις
Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.
Από μικρό παιδάκι στη δουλειά ο Μαθιός. Εκεί στο ημιορεινό χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε, οι δουλειές περίσσευαν. Το χωραφάκι τους στον κάμπο, τα γελάδια στο αχούρι και τα κατσίκια τους στη στάνη ήθελαν χέρια, πολλά χέρια. Πού καιρός και διάθεση για γράμματα. Με το ζόρι τέλειωσε το Δημοτικό ο Μαθιός και ολημερίς στη δουλειά. Μεγάλωσε, παντρεύτηκε τη χωριανή του την Βασιλική και νάτος και ο διάδοχος ο Κωστάκης. Δύσκολη η γέννα για την κυρα Βάσω και μείναν μόνο με τον μονάκριβό τους.
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Πολιτική είναι ο πόλεμος με ειρηνικά μέσα. Κι όπως ο πόλεμος έτσι κι αυτή απαιτεί καλή στρατηγική. Το δίκαιο και η δημοκρατία σε κάθε χώρα είναι συνυφασμένα με την ηθική. «Η ελευθερία θέλει αρετή και τόλμη» λέει ο ποιητής.
Ο χαβαλές δεν μπορεί να αποτελέσει θέμα διδακτορικής διατριβής
Συντάκτης: Παγλαρίδης ΘεοφύλακτοςΓράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης.
Ως γνωστόν ο λαός έχει πάντα δίκιο. Κι όταν ψηφίζει κι όταν δεν ψηφίζει.
Ο λαός αποδεικνύει πάντα την ωριμότητά του. Κι όταν επιλέγει τον Τρικούπη κι όταν τον διαολοστέλνει προς χάρη του Γουλιμή.
Ελλάδα – Ρωσία, ιστορική πορεία αιώνων
Συντάκτης: Κωνσταντινίδης ΝίκοςΓράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Ο Όμηρος στη ραψωδία Μ της Ιλιάδας αναφέρεται σ’ «έναν ψηλοπετάμενο αετό, ερχόμενο από τη δύση, κρατώντας με τα νύχια του φίδι θεριακωμένο». Έκτοτε η έννοια της δύσ-ης έχει ταυτιστεί με το αρνητικό, όπως και οι λέξεις που έχουν ως πρώτο τους συνθετικό το πρόσφυμα δυσ- (δυστυχία, δυσφορία, δυστοπία, δυσοσμία, δυσανεξία κ.λπ.). Λέξη καλή με το πρόσφυμα «δύσ-» μπροστά στην ελληνική δεν υπάρχει!
8 χρόνια εγκατάλειψης του 2ου ΕΠΑΛ Κιλκίς - Θα περιμένουμε μέχρι τις επόμενες εκλογές για να ξαναδούμε τον Υπ. Παιδείας προσδοκώντας μια κάποια λύση;
Συντάκτης: Παγλαρίδης ΘεοφύλακτοςΓράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης.
Κατασκευάστηκε με ακατάλληλα υλικά στη δεκαετία του ’70 αφού το τσιμέντο που χρησιμοποιήθηκε ήταν τσιμέντο καθαρισμού, όπως αποκαλείται στη γλώσσα των τεχνικών, επομένως ο κατασκευαστής εξαρχής έθεσε σε κίνδυνο τις ζωές μαθητών και καθηγητών.
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Μεταξύ ζώων και ανθρώπων οι διαφορές είναι πολλές και σημαντικές. Μία όμως από αυτές με ξαφνιάζει. Τα ζώα ουδέποτε θα επέτρεπαν στα δειλά και φυγόμαχα τους είδους τους να ηγούνται της αγέλης, σε αντίθεση με την κοινωνία των ανθρώπων που συμβαίνει συχνά το αντίθετο. Οι ανίκανοι ηγούνται των ικανών λόγω έλλειψης φραγμών και αναστολών απέναντι στο μεγαλύτερο λογοπαίγνιο της Ιστορίας, που λέγεται λαός!
Γράφει ο Κώστα Πινέλης.
Μας ρωτούν άλλοι ειλικρινά, με καλή θέληση ή από άγνοια ή από απορία γιατί συμμετέχουμε στις Ευρωεκλογές και παλεύουμε να εκλέξουμε ευρωβουλευτές, αφού είμαστε ενάντια στην ΕΕ. Οι περισσότεροι βέβαια για να έχουν μαχανά που λέμε και οι Θρακιώτες για να ψηφίσουν άλλα κόμματα.
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Αυτό που δεν κατόρθωσε η Γερμανία με πολεμικά μέσα, σε δύο Παγκοσμίους Πολέμους, το κατόρθωσε με οικονομικά, ως η πιο μεγάλη οικονομική δύναμη στην Ευρώπη. Ό,τι δεν πέτυχε το σύνθημα του Μαρξ, «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε», το πέτυχε η ενωτική πολιτική των funds και των μονοπωλίων, που επέβαλε στις χώρες της Ε.Ε. τα θέλω της, μέσω των πολιτικών της εκπροσώπων.
Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Το «δόγμα Μονρόε», γνωστό από το 1823, αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και λέει περιληπτικά ότι κάθε ανάμειξη των ευρωπαϊκών εθνών στα πολιτικά πράγματα των κρατών της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, θα θεωρηθεί ως εχθρική ενέργεια. Εν ολίγοις δεν ήθελε η Αμερική τότε τους Άγγλους και τους Γάλλους ιμπεριαλιστές πάνω από το κεφάλι της.
Γράφει ο Τάσος Ναούμης.
Παιδίατρος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Η Ευρώπη, βαριά πληγωμένη από τους δυο παγκοσμίους πολέμους προσπάθησε να δημιουργήσει συνθήκες ειρήνης και συνεργασίας μεταξύ των κρατών που την απαρτίζουν. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας είναι η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ). Τις τελευταίες δεκαετίες οι ευρωπαϊκές χώρες δεν επιλύουν πλέον τις μεταξύ τους διαφορές με απειλές πολέμου αλλά με συζητήσεις και με διαπραγματεύσεις.