Του Θανάση Λαβασά, υπ. δημοτικού συμβούλου με την παράταξη «Ενωτική Δύναμη» του Δημήτρη Τσαντάκη.

Όταν ένας λαός δεν σέβεται την κληρονομιά του δεν μπορεί να απαιτεί να τον σεβαστούν οι άλλοι.
Ο μεγάλος, πόρος της Ελλάδας είναι ο τόπος, το τοπίο, οι μνήμες, η κουλτούρα.

Η Βάγια Θρήσκου είναι μια γοητευτική αντίφαση. Γιατί κατάφερε με την προσωπικότητά της να συνδυάσει αρμονικά τον αυθορμητισμό του κοριτσιού και τη μαχητικότητα της ώριμης γυναίκας, που ξέρει ν’ αγωνίζεται με πάθος γι’ αυτά που πιστεύει. Εργατική, πεισματάρα, μαχητική και γεμάτη όρεξη και όραμα για να προσφέρει στα κοινά.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Παρακολουθούμε όλη την προεκλογική περίοδο, το σχηματισμό των συνδυασμών που κατεβαίνουν στις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές. Βλέπουμε κάθε πιθανή συνεργασία ανάμεσα σ’ αυτούς που στηρίζονται από τα κόμματα εξουσίας, τις κυρίαρχες δυνάμεις του πολιτικού συστήματος.
Όλοι πάνε με όλους. Ένα ατέλειωτο σούρτα-φέρτα είτε με «χρίσμα», είτε χωρίς «χρίσμα» είτε όπως λένε μόνο με «στήριξη».

Γράφει η Χριστίνα Χρυσοχοϊδου, Γιατρός-Ωτορινολαρυγγολόγος, Υποψ. δημοτική σύμβουλος με το συνδυασμό ¨Ενωτική Δύναμη Κιλκίς”.

Αγαπητοί συμπολίτες, θα ήθελα να αδράξω την ευκαιρία να συστηθώ. Ονομάζομαι Χριστίνα Χρυσοχοΐδου του Παύλου και της Ελένης. Είμαι Χειρούργος Ωτορινολαρυγγολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Κιλκίς και εκτελώ χρέη Διευθύντριας της κλινικής. Είμαι απόφοιτη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ειδικεύθηκα στην Ωτορινολαρυγγολογία αποκτώντας πολύτιμες γνώσεις στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, στο Μποδοσάκειο Νοσοκομείο Πτολεμαΐδας, στο North Manchester General Hospital και στο Sheffield University Hospital στην Αγγλία. Ολοκλήρωσα την ειδικότητά μου στην Αθήνα όπου και αναγορεύτηκα σε διδάκτορα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο ιστορικός και ηρωικός χειρουργός του νοσοκομείου Κιλκίς πάνω από μία τεσσαρακονταετία, από πριν το ’40 και μέχρι περίπου μετά το 1980, ήταν ο αείμνηστος Γιάννης Ορφανός.

Βρισκόμαστε στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου κι από δίπλα μας κάθε λεπτό παρελαύνουν υποψηφιότητες...
Το δίλημμα που τις συνοδεύει όμως, νομίζω πως, είναι καθαρά δική μας υπόθεση, γιατί αυτό που οι εποχές μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε είναι το πως η ψήφος μας είναι η δύναμη μας.

Σε 1,5 μήνα έχουμε εκλογές. Ας μην κρυβόμαστε άλλο από τα προβλήματα. Καιρός να λάβει καθείς τον ρόλο του. Πλησιάζει η ώρα της ατομικής ευθύνης. Και αυτός ο Κεμάλ... ρε Μάνο, μας έπεισες από τα μικράτα μας ότι «πρέπει να τον καληνυχτίσουμε και ότι τίποτε δε μπορεί να αλλάξει»

Ελάτε λοιπόν αγαπητοί μου υποψήφιοι και εν δυνάμει εκλεγμένοι! Ελάτε τώρα που γυρίζει! Επικαλούμαι την επιλεκτική σας ευαισθησία τώρα την προεκλογική περίοδο και περιμένω να ακούσω τις προτάσεις σας για λύση στο πρόβλημα των αδέσποτων.