Άρθρα Συνεργατών
Του Νίκου Κουζίνη.
Έλεγε η διαφήμιση προχθές στο ραδιόφωνο, «Αγαπάμε την δημοκρατία» και ακούγοντας την αναρωτήθηκα αν κι αυτή μας αγαπάει και πώς.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα των πολιτικών στις διάφορες επετείους, ο λαός μας αγωνίστηκε σκληρά για να αποκαταστήσει το πολίτευμα της δημοκρατίας. Άρα ο λαός μας, θεωρητικά, αγαπάει την δημοκρατία. Από κεί και πέρα τι γίνεται. Και μάλλον πρέπει να γίνεται λίγο κουλουβάχατα.
Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.
Στην ευρύτερη περιοχή του Κιλκίς, στα δάση, τα βουνά, τους βοσκότοπους κατά την προπολεμική περίοδο υπήρχε ένας τεράστιος θηρευτικός πλούτος από ζώα και πτηνά. Τα περισσότερα από αυτά ήταν κοινά θηράματα, όπως ο λαγός, το αγριογούρουνο αλλά και σαρκοβόρα, τα οποία θηρεύονταν κυρίως για το δέρμα τους.
Γράφει ο Χρήστος Σπίγκος.
Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.
«Θέμιδος μέλαθρον μοι έννεπε, μούσα, πολύπαθον, ο μάλα πολλά πλάχθη» θα μπορούσαν να είναι οι πρώτοι στίχοι της ραψωδίας Α’ για την Οδύσσεια του Δικαστικού μεγάρου Κιλκίς.
Γράφει ο Χρήστος Σπίγκος.
Όχι άλλα εκκλησάκια στις στροφές των δρόμων μας
Συντάκτης: Eidisis.grΓράφει ο Βασίλης Αθανασιάδης.
Πανέμορφη η ιστορική πρωτεύουσα του δήμου μας Γουμένισσα και επί δεκαετίες πρωτεύουσα της επαρχίας Παιονίας του νομού Κιλκίς.
Για την ιστορία της και τις ομορφιές της έχουν γραφτεί πολλά από πολλούς, ιδιαίτερα από τον εκλεκτό συνδημότη μας και αγαπητό φίλο κο Χρήστο Ίντο (συνταξιούχο εκπαιδευτικό και συγγραφέα).
Γράφει ο Γεώργιος Σ. Φραγγίδης, Βουλευτής Κιλκίς, Κίνημα Αλλαγής.
Επί σειρά ημερών συντελείται στη χώρα μας μια εκτεταμένη καταστροφή. Η πύρινη λαίλαπα κατάπιε σχεδόν 1.000.000 στρέμματα γης, εκτόπισε ανθρώπους από τις εστίες τους, κατέστρεψε σπίτια αλλά και χωράφια, κατέκαψε τεράστιο αριθμό ζώων και πουλιών. Και ακόμα δεν έχει τελειώσει η επικίνδυνη καλοκαιρινή περίοδος.
Του Χρήστου Σπίγκου.
Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.
Σύμφωνα με τις γραπτές και προφορικές μαρτυρίες στην πόλη του Κιλκίς υπήρχαν πολλά πηγάδια, διέφεραν όμως στην ποιότητα του νερού. Σε κάποια από αυτά το νερό ήταν εξαιρετικό ενώ σε άλλα εντελώς ακατάλληλο για πόση: «Σπάνια τα πηγάδια είχαν γλυκό πόσιμο νερό, τα περισσότερα είχαν νερό άνοστο και στυφό, ακατάλληλο να το πιει κανείς και να μαγειρέψει», γράφει ο Θανάσης Χατζημητάκος και το ίδιο αναφέρει η Ειρήνη Ευθυμιάδου:
Γράφει ο Χρήστος Σπίγκος.