Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2024, 6:23:16 μμ

Απόψεις

pinelisO Άγιος Γεώργιος και ο Θράκας Ιππέας

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι από τους πιο δημοφιλείς αγίους της Θράκης και γιορτάζονταν και γιορτάζεται και σήμερα με ιδιαίτερη λαμπρότητα, ενώ παράλληλα γίνονται την ημέρα της γιορτής του διάφορα έθιμα και συνήθειες. Η ιστορία εξελίσσεται ως εξής: οι Θράκες λάτρευαν θεότητας του Δωδεκάθεου όπως όλοι οι αρχαίοι Έλληνες. Ξεχωριστή περίπτωση αποτελεί η λατρεία του Θράκα ήρωα, που την μορφή του συναντάμε σε πολλά θρακικά ανάγλυφα, που είναι γνωστός και ως Θράκας Ιππέας.
Μέσα σε ένα τέτοιο όμορφο περιβάλλον, σε μια πλούσια φύση δεν ήταν δυνατόν να μην υπάρχει ένας Θεός προστάτη της φύσης. Έτσι εμφανίζεται στην αρχαιότητα ο Ρήσος, βασιλιάς του κυνηγιού και της φύσης,  που βρήκε το θάνατο πολεμώντας στο πλευρό των Τρώων. Έγινε έτσι, αργότερα, θεότητα των Θρακών, των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων με το όνομα Θράκας Ήρωας και Θράκας Ιππέας. Για να μεταβληθεί κατά τους χριστιανικούς χρόνους σε Αϊ-Γιώργη των Θρακών.

paglaridisΉταν στην οπισθοχώρηση, Φθινόπωρο του ’44, όταν τα λεφούσια των καταραμένων υποχωρούσαν συντεταγμένα μετά την προέλαση των συμμάχων στο Δυτικό Μέτωπο. Ήρθαν και στρατοπέδευσαν έξω απ’ το χωριό· δίπλα στο ποτάμι για νάχουν νερό.

Ολα κι όλα. Εκστρατεία μεν, αλλά η καθαριότητα καθαριότητα. Φρεσκοξυρισμένοι πάντα, λες και γαμπροί θα πήγαιναν. Δεν πείραξαν τότε ψυχή οι Γερμανοί. Σχεδόν απέφευγαν να μπουν και να ανακατευτούν με τους Γενήκεβλήδες. Κι οι χωριανοί τους αντιμετώπισαν σχεδόν αδιάφορα. Πως είναι η γρίππη λίγο πριν γιατρευτείς ολότελα; έχει φύγει ο πόνος, ο πυρετός, και μένει ο απόηχος της πολυήμερης εξάντλησης.. Ε, κάπως έτσι.

paulidisΗ. ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΡΙΖΩΝ, ΟΡΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

Σε σκουπιδοτηλεοπτική σειρά, κάνοντας ζάπινγκ, τυχαία άκουσα έναν νεαρό εικοσάρη, να απαντάει σε σχετική παρατήρηση συγγενούς του.
«Μα εγώ δεν έχω ρίζες, γιατί δεν είµαι δέντρο».
Μ’ αυτή την απάντηση ο νεαρός νόµισε ότι είναι ανώτερος από το …. δένδρο και του διέφυγε ότι το δένδρο µε τα κλαδιά και τις ρίζες του θα υπάρχει και αύριο, ενώ εκείνος χωρίς ρίζες και κλαδιά θα είναι άνθρωπος µιας χρήσης.

pinelisΣε όλες τις αγροτικές συνήθειες και ιδέες των λαών σε ολόκληρο τον κόσμο, τα αρχαία κατάλοιπα του παγανισμού εξακολουθούν να λειτουργούν σαν ζωντανές δυνάμεις. Υπάρχει όμως μια αλήθεια παραδεκτή από όλους τους ιστορικούς θρησκειολόγους λαογράφους. Ο Χριστιανισμός κατόρθωσε να υπερφαλαγγίσει και να αφομοιώσει αυτές τις πανάρχαιες συνήθειες.
Ο Χέρτσμπεργκ, για παράδειγμα, γράφει: «Αφού λοιπόν μετά μεγάλης επιτιειδιότητος κατόρθωσαν κατά μικρόν οι Χριστιανοί να μετατυπώσωσιν χριστιανικώς  τα αρχαία ελληνικά έθιμα, εποιήσαντο τέλος εν ευρυτάτη εκτάσει την παραχώρισιν, δι’ ης πλείστοι όσοι θρησκευτικοί τύποι της Εθνικής λατρείας, ήθη και έθιμα διατηρούνται υπό νέα ονόματα υπό χροιάν Χριστιανικήν…ούτω ο λαός ελάτρευσεν αρχαίας θεότητας υπό νέα ονόματα…τα πρωτεία κατέχει η Θεομήτωρ και οι Άγιοι εις ους πρωίμως προσέφερεν λατρείαν ως εις πραγματικάς θεότητας».

paglaridisΌταν οι Χρυσαυγίτες στο όνομα του Έθνους και των συμφερόντων των γηγενών και γνησίων εξ αίματος Ελλήνων επιτίθενται στους Αφγανούς και Πακιστανούς μικροπωλητές προφανώς και υποπίπτουν στο αδίκημα της αντιποίησης αρχής. Χώρια τα άλλα ποινικά αδικήματα (κακοποίηση κλπ)   τα οποία διαπράττουν στο όνομα των συμφερόντων της Πατρίδας, όπως  τα αντιλαμβάνονται.
Δίκαια λοιπόν είναι η αγανάκτηση που επισύρουν οι πράξεις αυτές στον πολιτικό κόσμο που καταλογίζει φασιστική και ρατσιστική νοοτροπία και πρακτική στους αυτουργούς των απεχθών αυτών πράξεων.
Και είναι απεχθείς οι πράξεις ακόμα κι αν συναντούν, δυστυχώς, ευρεία απήχηση στην κοινή γνώμη, ιδιαίτερα στα τμήματα του πληθυσμού που πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Όταν οι Γερμανοί κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου ασφυκτιούσαν από  τα χρέη που απαιτούσαν ως αποζημιώσεις από τον α’ παγκόσμιο πόλεμο οι νικητές (Αγγλία, Γαλλία ) και κρίση και  ανεργία υπονόμευαν τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, δεν ήταν οι εύποροι, αλλά οι ανήμποροι  τα πρώτα θύματα της φασιστικής – ναζιστικής προπαγάνδας.

paulidisΣΤ’: Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΗΣ ΣΑΜΨΟΥΝΤΑΣ;

Τον Γερμανό Καραβαγγέλη στην πλειονότητά του ο ελληνικός Λάος τον γνωρίζει ως Μητροπολίτη Καστοριά, λόγω της εθνικής δράσης που ανέπτυξε στον Μακεδονικό αγώνα στην περίοδο της εκεί ιεραρχίας του.

pinelisΟι Καλλικάντζαροι: Ο λαός τους φαντάζεται κάτω από χίλιες δύο μορφές, είναι μικρόσωμα ή και μεγαλόσωμα τέρατα, μαύρα και άραχλα, τριχωτά, με πόδια και κεφάλια τράγου ή άλλων ζώων . έχουν μάτια κόκκινα, χέρια μαϊμούς, είναι στραβοί, κουτσοί, μονόματοι, μονοπόδαροι, και τραγόποδοι μαζί και τέλος πάντων, ότι  άλλο φανταζόταν η λαϊκή πίστη.. Ονόματα Καλικάντζαρων, οι ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά τους. Ο Μαλαγάνας, Μαλαπέρδας, Βατρακούκος, Καταχανάς Κωλοβελόνης κ.α
Γυρίζουν στους δρόμoυς κάνοντας, όταν μπορούν κακό στους ανύποπτους διαβάτες, μπαίνουν στα σπίτια απ’ τις καμινάδες, κλέβουν ότι βρουν, μαγαρίζουν φαγητά κ.λ.π. Πανάρχαιο εύρημα για την αποθάρρυνση την απομάκρυνσή τους  και την καταπολέμησή τους ήταν η φωτιά.

paglaridisΜεταστροφή επί το φιλικότερον του κλίματος στις επενδύσεις εξόρυξης και μεταλλουργίας χρυσού διαπιστώνει σε πρόσφατο δημοσίευμά του για την Ελλάδα το αμερικανικό πρακτορείο Bloomberg. Ευρεία περίληψή του καταχωρίζουμε σε διπλανές στήλες επειδή   θα απασχολήσει την κοινή γνώμη για κάμποσα χρόνια. Και μόνο το δημοσίευμα αυτό καταδεικνύει τη σοβαρότητα του θέματος, άσχετα αν η εγχώρια κυβερνητική τάξη  το αντιμετωπίζει με ερασιτεχνικότητα και πολιτική πονηρία.
Αλλά το θέμα μας ως τοπική κοινωνία είναι άλλο. Ας θεωρήσουμε δυο «σταθερές» του προβλήματος: Εξόρυξη χρυσού.

paulidisΕ2.    Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΥΔΡΟ (30.10.1918) ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ (30.1.1923)

Οι Άγγλοι, ναι μεν δεν αποβίβασαν στρατό στον Πόντο, έστειλαν όμως εκεί αξιωματικούς προκειμένου να ελέγχουν και να παρακολουθούν τα ζητήματα δημόσιας τάξης στην περιοχή.
Για το λόγο αυτό, ερχότανε σε επαφή κυρίως με τις τουρκικές αρχές (Μουτασαρίφη, διοικητές στρατιωτικών μονάδων, διοικήσεις χωροφυλακής, κλπ).
Στη Σαμψούντα, την στρατιωτική εκπροσώπηση των Άγγλων  είχε ο λοχαγός Salter, ενώ την πολιτική ο λοχαγός Hurst.

pinelisΣτη Θράκη την πατρίδα του ∆ιόνυσου, του Ορφέα, του Μουσαίου, του Λίνου, των εννέα Μουσών, των Καµβειρίων και Ελευσίνιων µυστηρίων ήταν λογικό και επόµενο ν' αναπτυχθεί, περισσότερο από άλλες περιοχές πλούσια λαογραφία ήθη και έθιµα και λαϊκά δρώµενα που έλκουν την καταγωγή τους από τα βάθη των αιώνων.
Η Θρακική καταγωγή του ∆ιόνυσου σήµερα δεν αµφισβητείται από κανένα και ότι η Θράκη υπήρξε το κέντρο της ∆ιονυσιακής λατρείας. Ο ∆ιόνυσος είναι Θεός της γονιµικής γης, προστάτης της γεωργίας, των αµπελιών και του κρασιού. Ο Ορφέας και ο αδελφός του Αίνος πρώτου το αέναον ων και την αθανασία της ψυχής. Ο Ορφέας µε το γιο του Μουσαίο εισήγαγαν την πίστη στον ένα Θεό, στα µυστήρια και τη µουσική.