Σε μείζον θέμα των ημερών αναδεικνύεται το θέμα των αποδείξεων που πρέπει να συλλέξει ο φορολογούμενος πολίτης για να δικαιολογήσει το ύψος του αφορολόγητου εισοδήματός του.
Σίριαλ κανονικό, όπως εκείνο με τους ημιυπαίθριους, τα πράσινα τέλη κυκλοφορίας που πρώτα τα εισέπραξαν κι ύστερα κατάλαβαν πως πολλά πήραν κ.ο.κ
Τώρα ο εγκέφαλοι του υπουργοί κατάφεραν να αναιρέσουν τη βασική θέση της κυβέρνησης: αν δεν μπορούμε να ελαφρύνουμε, αφήνουμε ίδια την φορολογική επι9βάρυνση, η οποία θα ξεκινάει από τις 40.000 ευρώ.
Και οι εγκέφαλοι κατάφεραν να επιβαρύνουν φορολογικά ακόμα και τα εισοδήματα των 13.000 ευρώ.
Τα δε μεσαία να τα αφανίσουν, γιατί άντε να έχεις 30.000 ευρώ εισόδημα και να πρέπει να μαζέψεις 12.000 αποδείξεις.  Ακριβώς όσες χρειάζεται και ο εισοδηματίας των 300.000 ευρώ.
Γι’ αυτό λέμε: Σε τούτη την χώρα περισσεύουν οι μεγαλοφυίες και απουσιάζει το κοινό μυαλό.

Με επιστολή του στους δημάρχους Δοϊράνης, Μουριών και Χέρσου ο επικεφαλής της «Νέας Εποχής» δήμου Δοϊράνης, Κώστας Τερζενίδης, προτείνει να συγκαλέσουν σύσκεψη των τριών δημοτικών συμβουλίων, με στόχο να συγκροτήσουν οι τρεις δήμοι το νέο δήμο του «Καλλικράτη». Μάλιστα, για το διάλογο που θα γίνει ο κ. Τερζενίδης προτάσσει ο νέος δήμος να ονομασθεί «Δήμο Δοϊράνης» και με ιστορική –μόνο- έδρα τη Δοϊράνη με διατήρηση των τριών σημερινών δημαρχείων, σε Δροσάτο, Σ. Μουριών και Χέρσο.

Στην τάξη του Μπόμπου βάζει ερώτημα η δασκάλα, ποιοι έκτισαν τον Παρθενώνα. Ένα  παιδί γράφει ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης, άλλο ο Φειδίας και ο Καλλικράτης… Γράφει και ο Μπόμπος: Το κτήνος ο Καλλικράτης! Ως γνωστόν ο Καλλικράτης ήταν αρχιτέκτονας στην αρχαία Αθήνα και η ακμή του συμπίπτει με την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου. Μεγάλα έργα συνδέονται με το όνομά του μεταξύ των οποίων, τα Μακρά τείχη, η κατασκευή του Παρθενώνα σε συνεργασία με τον Ικτίνο, και η κατασκευή του ναού της Αθηνάς-Νίκης στην Ακρόπολη.

Οι αγρότες χωρίς να ικανοποιηθούν στο βασικό τους αίτημα για άμεση χρηματική ενίσχυση αποσύρθηκαν από τους δρόμους.
Ελπίζουμε ότι η κυβέρνηση δεν θα κάνει το λάθος να ξεχάσει τα αιτήματα των αγροτών. Έχει τώρα την άνεση να αναπτύξει πολιτικές, να δρομολογήσει ετούτη την περίφημη αναδιάρθρωση καλλιεργειών και δράσεων, να στρέψει στη συμβολαιακή γεωργία, να μετατρέψει τις υπηρεσίες του κράτους σε επιστημονικούς συμβούλους των παραγωγών κι όχι σε δυσκίνητους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς.
Έχει τώρα η κ. Μπατζελή την άνεση χρόνου να αποδείξει ότι γνωρίζει τα αγροτικά προβλήματα και κυρίως έχει επεξεργαστεί πολιτικές όχι ως θεωρητικές κατασκευές αλλά που μπορούν να βοηθήσουν επί του …πεδίου.
Έχουν όμως και οι αγρότες την ευθύνη τώρα να αγωνιστούν για την προώθηση των θεσμικών τους αιτημάτων, χωρίς ακρότητες διότι υπήρξαν και αυτές (συμπερίληψη και μη αγροτών στα μητρώα κ.ο.κ)
Η λογική της κατάληψης δρόμων έχει εξαντλήσει τα όριά της. Στο κάτω της γραφής ο πόλεμος είναι με τα προβλήματα. Όχι με την κοινωνία.

Ρώτησα ειδικούς τι είναι η επικίνδυνη της επικαιρότητας  λέξη SPREAD που τείνει να καταστεί τίτλος στα όνειρα όλων λαού και πλουτοκρατών στην χώρα μας αντικείμενο των παιχνιδιών του καπιταλιστικού συστήματος. Μου απάντησαν ότι είναι η διαφορά μεταξύ των ετήσιων επιτοκίων που δανείζονται δύο χώρες που για μας η άλλη είναι η υγιής της Ευρωζώνης Γερμανία .

Τηλεφώνησε ο «αρχαίος φίλος» Θανάσης Σιάλδας  από τη Γουμένισσα και διαμαρτυρήθηκε πως τη θίγουμε με το σχόλιο πως είναι καταλληλότερη η ονομασία «Δήμος Ευρωπαίων» αντί «Δήμος Παιονίας» όποια κι είναι η σύνθεση του νέου καλλικράτειου δήμου.
Ο Θανάσης Σιάλδας   καταλόγισε μάλιστα ειρωνική διάθεση σε σχόλιό μας για τον Χρήστο Ίντο! 
Είναι η πλέον άδικη κατηγορία που μας αποδόθηκε ποτέ και διαμαρτυρόμαστε δημοσίως.
Ακριβώς επειδή υποληπτόμαστε και τη σοφία και τις γνώσεις και το ήθος του φίλου μας Χρήστου Ίντου, επικαλούμαστε και τη δική του γνώμη - είτε ως επαλήθευση είτε ως απόκλιση και διαφωνία - για την περί ου ο λόγος πρόταση.
Για να εξηγούμαστε λοιπόν και να μην μένει καμιά σκιά.
Η πρόταση για Δήμο Ευρωπαίων δεν έχει καμιά σχέση με την έδρα ή τη σύνθεση του νέου δήμου. Εκτιμούμε πως είναι ορθότερη στη γεωγραφική της διάσταση και μόνο.
Τα υπόλοιπα αφορούν σκοπιμότητες και άγχη, ξένα σε εμάς.

Θυμόμαστε το πολεμικό κλίμα που δημιουργήθηκε τις παραμονές συγκρότησης των νέων δήμων στο πλαίσιο του Καποδίστρια, πριν 12 χρόνια. Εβδομήντα τέσσερις κοινότητες έπρεπε να συμμαζευτούν σε λίγους - 11 εν τέλει- δήμους και ο καθείς και το χωριό του αποτελούσαν το κέντρο του κόσμου.
. Άλλος εκθείαζε πως ο κεντρικός δρόμος περνούσε από το χωριό του, άλλος πως το χωριό του ήταν κάποτε κεφαλοχώρι διότι ήταν έδρα παζαριού, άλλος πως σε απόσταση 13 χιλιομέτρων υπήρχε αρχαιολογικός χώρος μιας ένδοξης κατά τα άλλα αρχαίας κώμης.
Για να μην λησμονήσουμε και το ιστορικό επιχείρημα των Σανταίων που κατέβηκαν προεκλογικά στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι κατά του Φλωρίδη και λίγες μέρες αργότερα τον …υπερσταύρωσαν.
Δώδεκα χρόνια αργότερα ο διάλογος γίνεται με νηφαλιότητα.  Η πλέον σαφής διαφορά είναι πως ωριμάσαμε.. Όχι κατ’ ανάγκην όλοι, αλλά οι τεράστια πλειοψηφία.
Ήταν κι αυτή μια σημαντική συνεισφορά του Καποδίστρια.

Τα πορίσματα των δημοσκοπήσεων θα πρέπει να βάλλουν σε σκέψεις την κορυφή της κυβέρνησης. Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δέχεται ως αναγκαία τα οικονομικά μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση, πείστηκε από το διάγγελμα του πρωθυπουργού, εκτιμά μάλιστα πως ίσως να μην  αποδειχθούν επαρκή και επομένως θα «συγχωρούσε» και σκληρότερα μέτρα.
Όλα αυτά με μια καίρια προϋπόθεση:
Α. Τα μέτρα να έρχονται στην ώρα τους. Η μεγάλη πλειοψηφία εκτιμά πως η κυβέρνηση καθυστέρησε άνευ λόγου και αιτίας και
Β. Τα μέτρα να έχουν ως κύριο στόχο την περιστολή της φοροδιαφυγής και φοροαπαλλαγής.
Δεν απαιτούνται νομπελίστες οικονομολόγοι για να πείσουν τους πολίτες. Με το κοινό μυαλό τους αντιλαμβάνονται πως ήρθε η ώρα να χώρα να νοικοκυρευτεί, με τη συνδρομή όλων, αλλά και με δίκαιο τρόπο.
Και περιμένει και από την κυβέρνηση να λειτουργεί με τους κανόνες της απλής λογικής. Φαίνεται απλό αλλά, δυστυχώς,  δεν είναι πάντα. Και η ώρα του πρώτου ανασχηματισμού μάλλον δεν είναι μακριά.

Καλημέρα αδέλφια. Και  πάλι εδώ με τις «ριπές» μας.
Οι αγρότες έχουν δίκιο! Το τι κλάμα έπεσε από τους τηλεπαραθυράτους, τους ευαίσθητους και τους ψυχοπονιάρηδες δεν λέγεται. Αλλά και από τους εκλεκτούς εκπροσώπους των αστικών  κομμάτων. Που  ταυτόχρονα, όμως ακόνισαν και ξαμόλησαν τα μαχαίρια του «κοινωνικού αυτοματισμού» κατά των  αγροτών οι οποίοι  «κλείνουν τους δρόμους», «εμποδίζουν την διέλευση πλήττοντας τις άλλες τάξεις» που «διασύρουν τη χώρα»! και στο ερώτημα, για το ποιος φταίει για την κατάντια της αγροτιάς, κοιτάζουν πέρα μακριά, στο βάθος του ορίζοντα ή λένε «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»

Είναι σημαντικό για την Ελλάδα σ’ αυτήν την πρωτοφανή- και δεν υπερβάλλουμε- κρίση να έχει στην κορυφή της πολιτειακής ηγεσίας της τον Κάρολο Παπούλια. Η επανεκλογή του την περασμένη Τετάρτη ήταν μια είδηση καλή, μια όαση μέσα στη γενική μαυρίλα των ημερών.
Χρειαζόμαστε τον νουνεχή, γαλήνιο και υπόδειγμα ηθικής στάσης και ζωής Κάρολο Παπούλια.
Χρειαζόμαστε τον Κάρολο Παπούλια, άριστο γνώστη των εθνικών μας θεμάτων, την τύχη των οποίων διαχειρίστηκε επί σειρά ετών με μεγάλη επιτυχία.
Οι Έλληνες προσδοκούμε πως και στις χειρότερες στιγμές θα υπάρχει ο Κάρολος Παπούλιας με τη σοφία του να ανοίγει χαραμάδες ελπίδας.
Τώρα, περισσότερο από ποτέ, ήταν αναγκαία η επανεκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας.
Να το πούμε, κι ας ερεθίσουμε τους φανατικούς.. Κόντυναν τα μπόγια στην πολιτική ηγεσία. Τουλάχιστον στην πολιτειακή, με τον Κάρολο Παπούλια Πρόεδρο της Δημοκρατίας,  συντηρούμε την υψιπετή  πορεία της χώρας που χάραξαν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Κωστής Στεφανόπουλος.