Ο όρος μετανάστευση (migration) τόσο κατά τις κοινωνικές επιστήμες, όσο και κατά το διεθνές δίκαιο, αναφέρεται, όσον αφορά τους ανθρώπους, στη μετακίνησή τους που καθορίζεται από διάφορους παράγοντες.
Ο κυριότερος είναι για λόγους επιβίωσης. Όταν ο τόπος που γεννήθηκες  δεν σου προσφέρει εκείνα που χρειάζεσαι για να ζήσεις μια ζωή υποφερτή, αναγκάζεσαι να την αναζητήσεις αλλού.

Μέχρι εκνευρισμό μου προκαλούσε όταν άκουγα την λέξη του τίτλου που χρησιμοποιούσαν οι πολιτικοί μας τις τελευταίες, πλην της τρέχουσας, δύο δεκαετίες.
Κάθε φορά που κάποιος έβαζε στοίχημα με έσπρωχνε να εκφράσω με άρθρο της αντίθεσή μου αλλά το μετέθετα για μετά και μετά μέχρι που ήλθε αυτή η δεκαετία που καταργήθηκε.

Εάν πράγματι υπήρξαν κάποτε Μούσες, νεράϊδες και ξωτικά, σίγουρα θα είχαν επιλέξει για κατοικία τους την περιοχή των καταρακτών στο Πάικο, δίπλα στο Σκρα.
Με λίγη φαντασία, κρυμμένος πίσω από τα δέντρα και τον πυκνό θόρυβο με μοναδικό θόρυβο το κελάρισμα των νερών, ποιος ξέρει, μπορεί να σταθείς τυχερός και να δεις τις νεράιδες του βουνού να λούζονται στα πράσινα νερά της μικρής λιμνούλας, εκεί ψηλά στο Πάικο.

Στις 5 Αυγούστου επισκέφθηκα τον Γούλιο από όπου κατάγονται οι Προυσαλήδες του Μικροκάμπου και της Πελαγίας Ροδόπης.
Εσκικαράαγατς το λένε σήμερα σε απόσταση 35 χιλιομέτρων από την Προύσα σε ακρωτήριο στη μέση της λίμνης Ουλουμπάτ έχοντας απέναντι τρία νησάκια.

Έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου να μή δω μια βδομάδα τηλεόραση μήπως και ηρεμίσω από τον ορυμαγδό των αντικρουόμενων ειδήσεων και βρω μόνος μου-μακρυά απο τους καθημερινούς αναλυτές και καθηγητάδες των τηλεοπτικών παραθύρων-, τί τέλος πάντων συμβαίνει με την οικονομική κατάσταση της πολύπαθης χώρας μας. Ταυτόχρονα, το διάστημα που δεν έβλεπα ελληνική τηλεόραση παρακολούθησα το κρατικό κανάλι ARD της γερμανικής ΤV στις κεντρικές ειδήσεις των 8.00-8.15΄. Δύο φορές ανέφερε την κρίση στην Ελλάδα κι αυτό χωρίς την τραγικοποίηση της κατάστασης όπως κάνει η δική μας τηλεόραση.

ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΙ Ο …ΑΥΤΙΑΣ
Ξεσχίζει τα ιμάτιά του στην τηλεόραση ο γνωστός εργατο-παραμυθάς Γιώργος Αυτιάς, φωνάζοντας ότι με την εργασιακή εφεδρεία, σε πρώτη φάση, θα πάνε στα σπίτια τους 30.000 άνθρωποι «επειδή έτσι το αποφάσισε ο ανάλγητος Τόμσεν»

Τέσσερα «κόμματα» διαγκωνίζονταν στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης. Οι Γαλάζιοι, οι Πράσινοι, οι Κόκκινοι και οι Λευκοί. Παθιάζονταν με τις ιπποδρομίες, είχαν τα λάβαρά τους, τραγουδούσαν τα τραγούδια τους, είχαν και τις κοινωνικές και θρησκευτικές τους ιδιαιτερότητες.  

Τελευταία εντάθηκαν τα σαφή μηνύματα στην μοντέρνα φρασεολογία πολιτικών και δημοσιογράφων του ηλεκτρονικού τύπου. Κυρίαρχο για μένα είναι ότι πρέπει να κόψουμε τις κακές μας συνήθειες όλοι οι παράγοντες του δημόσιου βίου της χώρας μας.

Ζούμε σίγουρα δύσκολες στιγμές ως χώρα και ως κοινωνία, πολλοί δε συμπολίτες μας είναι σε κατάσταση απόγνωσης. Κάτω από αυτήν την καταθλιπτική ομπρέλα και   διάφορα σενάρια που ακούγονται εντός και εκτός συνόρων, δηλαδή ότι θα χρεοκοπήσουμε ή αν θα πάρουμε ή δεν θα πάρουμε τη «δόση» μας, πολλά άλλα γεγονότα αναπόφευκτα πάνε στο περιθώριο ή δεν τυγχάνουν καλύτερης προβολής.

Μερικούς τους ενοχλεί γιατί, λένε,  παραβιάζουμε νόμους του κράτους όταν λέμε «δεν πληρώνουμε τα χαράτσια». Δεν τους ενοχλεί που οι αστικές κυβερνήσεις είναι οι πρώτες που δεν εφαρμόζουν  νόμους του κράτους με πρώτο τον πρώτο νόμο, το Σύνταγμα, τον καταστατικό χάρτη της χώρας που αυτοί ψήφισαν, ή τους εφαρμόζουν κατά το δοκούν.